مجازات مرگ! چند نکته در باره حکم اعدام
حسن یوسفی اشکوری
در چند دهه اخیر، در باب مجازات مرگ (اعدام) برای برخی جرائم، در جوامع بشری بحث و گفت‌وگوهای حقوقی، سیاسی و به‌ویژه دینی (شرعی) درگرفته است. در گذشته، این نوع مجادله‌ها حول مبحث تعیین مجازات مرگ اصولاً چندان مطرح نبوده و در واقع، عموماً پذیرفته بودند که در مواردی (ولو محدود)، قاضی می‌تواند مجازات مرگ برای برخی مجرمین صادر کند. اما چندی است که چنین مجازات سختی، توسط جرم‌شناسان و حقوقدانان، به‌شدت محل مناقشه واقع شده است. هرچند هنوز هم در برخی نواحی (حتی در برخی ایالت‌های آمریکا)، مجازات مرگ اجرا می‌شود.

در واقع، اصلی‌ترین دعوی در توجیه مجازات مرگ برای برخی جرائم و جانیان این بوده است که چنین مجازاتی می‌تواند جلو جرائم سنگین و آسیب‌رسان به مردمان و مظلومان را بگیرد و بازدارنده باشد. اما امروز عموم پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این‌گونه مجازات‌ها نه‌تنها بازدارنده نیست، بلکه می‌تواند عوارض و پیامدهای منفی دیگر نیز ایجاد کند؛ از این رو، نقض غرض خواهد بود و به حکم عقل، نقض غرض نیز مذموم و مردود است. البته در این ارتباط، توجیهاتی چون اجرای عدالت و استیفای حقوق فردی نیز مطرح شده که در فقه اسلامی و قرآنی تحت عنوان «قصاص نفس» از آن یاد شده است.
اما من، به عنوان یک مؤمن به اسلام و ملتزم به قرآن و وحی و در عین حال ملتزم به رعایت عدالت و حقوق بشر در این روزگار، و نیز ملتزم به «عقل سلیم»، در اینجا اجمالاً به سه نکته اشاره می‌کنم:ß

جنگی که طراحی شده؛ روایت یک سناریوی شش‌مرحله‌ای علیه ایران
در ماه‌های اخیر و پس از دو جنگ دوازده روزه و جنگ رمضان و شکست آمریکا و اسرائیل در رسیدن به اهداف اصلی خود علیه ایران، نشانه‌های آشکاری از شکل‌گیری یک سناریوی چندمرحله‌ای دشمن علیه ایران دیده می‌شود.

به گزارش تابناک، سناریویی که اگرچه هنوز در سطح گمانه زنی و تحلیل دسته بندی می شود، اما چینش اجزای آن نشان می‌دهد طراحانش به دنبال یک عملیات ضربتی، چندمحوره و بی‌سابقه‌اند. هدف، تغییر موازنه‌ی قدرت در غرب آسیا و به ویژه حوزه خلیج فارس است؛ آن هم با ترکیبی از غافلگیری، عملیات مشترک ارتش‌های منطقه و حملات هوایی گسترده.
اما چرا اجرای چنین عملیات گسترده و پرپیامدی محتمل ارزیابی می شود؟ پاسخ این سوال همان انگیزه ی اولیه ی تهاجم های یک سال و اندی اخیر به ایران از جانب دشمن است. واقعیت این است که قصد آمریکا برای خروج از منطقه که از زمان اوباما و دکترین وست پوینت اعلام شده بود، بدون بازآرایی امنیتی منطقه به نحوی که منافع بلند مدت آمریکا و نماینده ی هژمونی او یعنی اسرائیل را تامین کند، شدنی نیست.
بدین منظور، در کنار طراحی پیمان آبراهام به منظور مشروعیت بخشی دایمی اسرائیل و طراحی کریدور آیمک به منظور ایجاد همبستگی اقتصادی بین اسراییل و کشورهای منطقه، می بایست خطر ایران به عنوان قدرت ژئوپلتیکی منطقه ای که حاضر به شرکت در این بازی شوم نیست به صورت دایمی برطرف گردد.
حال که پس از به کار بستن تمامی تمهیدات ممکن از تحریم و فشار حداکثری و توطئه برای ایجاد جنگ داخلی و چند مررحله عملیات گسترده نظامی، این هدف به مدد پایمردی ایران و ایرانیان کماکان دور از دسترس است، دشمن ناگزیر از دوگانه ی " جنگ آخر" یا " صلح نهایی" است. صلحی که به معنای تسلیم برابر قدرت منطقه ای ایران و باطل شدن تمام طراحی های بلندمدت انجام شده خواهد بود . پس، "جنگ آخر" گزینه ی محتمل دشمن در این معرکه استß

https://youtu.be/nFg37w63ewg?si=CePWj6GRJ04md3RX
آیا جنگ وارد مرحله‌ای تازه شده است؟ آیا پای اوکراین، عربستان و حتی پاکستان به رویارویی ایران و آمریکا باز شده است؟ آیا اسرائیل در حال انتقال میدان نبرد به سراسر منطقه است؟
در این گفت‌وگوی ویژه با دکتر رامین کامران، به بررسی مهم‌ترین تحولات ژئوپلیتیکی روزهای اخیر می‌پردازیم؛ تحولاتی که می‌توانند آینده خاورمیانه و حتی نظم جهانی را تحت تأثیر قرار دهند. از گشوده شدن جبهه‌ای جدید در دریای خزر تا افزایش نقش بازیگران منطقه‌ای، از تحرکات دیپلماتیک تا جنگ روایت‌ها میان تهران و واشنگتن، همه این موضوعات در این برنامه مورد بحث و تحلیل قرار گرفته‌اند.
در این برنامه خواهید دید:
آیا حمله به کشتی باری ایران در دریای خزر نشانه گشوده شدن جبهه اوکراین علیه ایران است؟ نقش همکاری‌های نظامی اوکراین با برخی کشورهای منطقه چیست؟
ورود مستقیم عربستان به تحولات عراق چه پیامدهایی برای امنیت منطقه خواهد داشت؟ آیا احتمال کشیده شدن پاکستان، تنها قدرت هسته‌ای جهان اسلام، به این بحران وجود دارد؟
آیا اسرائیل می‌کوشد با انتقال میدان درگیری، جنگی فرسایشی میان کشورهای اسلامی ایجاد کند و خود را از مرکز رویارویی دور نگه دارد؟
تغییرات در فضای سیاسی آمریکا چه تأثیری بر آینده جنگ و تلاش‌های دیپلماتیک خواهد داشت؟ چرا جریان‌های مخالف جنگ در واشنگتن تضعیف شده‌اند؟
سفر رئیس اقلیم کردستان عراق به سوریه چه پیامی دارد؟ توافق‌های اخیر ایران و عمان درباره تنگه هرمز چه تأثیری بر امنیت منطقه خواهند گذاشت؟
چرا درباره مذاکرات ایران و آمریکا روایت‌های کاملاً متفاوتی مطرح می‌شود؟ آیا مذاکرات پنهانی در جریان است یا تنها با جنگ رسانه‌ای و تبلیغاتی روبه‌رو هستیم؟
آیا توقف حمله احتمالی آمریکا به ایران نتیجه قدرت بازدارندگی ایران بود یا حاصل رایزنی‌های محمد بن سلمان با دولت آمریکا؟
آخرین تحولات غزه، لبنان و کرانه باختری چه تصویری از راهبرد نظامی و سیاسی اسرائیل ارائه می‌دهد؟
ادامه موج اعدام‌ها در ایران چه پیامدهایی برای امنیت ملی، انسجام اجتماعی و آینده سیاسی کشور خواهد داشت؟
این گفت‌وگو تلاشی است برای نگاهی تحلیلی و چندجانبه به مهم‌ترین رویدادهای منطقه؛ نگاهی فراتر از خبرهای روزمره و روایت‌های رسمی، با هدف درک بهتر روندهایی که آینده ایران و خاورمیانه را شکل می‌دهند.
اگر این برنامه را مفید دانستید، لطفاً آن را لایک کنید، نظرات خود را در بخش کامنت‌ها با ما در میان بگذارید و با سابسکرایب کردن کانال «رسانه ما» از تولید برنامه‌های مستقل و تحلیلی حمایت کنید. همچنین این ویدیو را برای دوستان خود ارسال کنید تا گفت‌وگو درباره این موضوعات گسترش یابد.

پرس تی‌وی: تفاهم ایران-عمان در دسترس است

"هدف این مذاکرات، توافق بر سر یک کریدور جدید است که تأمین‌کننده حقوق و ملاحظات حاکمیتی ایران به عنوان دولت ساحلی متضرر از سوء استفاده‌های آمریکای متجاوز و همدستانش از این آبراه باشد. این کریدور میانی می‌تواند تردد ایمن از تنگه را فراهم کند و با عملیاتی شدن این کریدور، هر دو مسیر شمالی و جنوبی متوقف خواهد گردید."
به گزارش آفتاب نیوز،
یک منبع آگاه به پرس تی‌وی: بیش از دو هفته است که مذاکرات با طرف عمانی وارد فاز تازه‌ای شده و اگر کارشکنی آمریکا و برخی دیگر متوقف شود، تفاهم دوجانبه ایران-عمان در دسترس است.
ایران تعهد خود طبق بند ۵ یادداشت تفاهم را در مشورت با عمان و گفت‌و‌گو با سایر کشور‌های منطقه با جدیت دنبال کرد و انتظار می‌رفت که در بازه زمانی ۳۰ روزه پیش‌بینی شده در بند ۵، به نتیجه برسد. اما متاسفانه مداخلات آمریکا و کارشکنی‌های برخی کشور‌های منطقه این روند را دچار اختلال کرد.
هدف این مذاکرات، توافق بر سر یک کریدور جدید است که تأمین‌کننده حقوق و ملاحظات حاکمیتی ایران به عنوان دولت ساحلی متضرر از سوء استفاده‌های آمریکای متجاوز و همدستانش از این آبراه باشد. این کریدور میانی می‌تواند تردد ایمن از تنگه را فراهم کند و با عملیاتی شدن این کریدور، هر دو مسیر شمالی و جنوبی متوقف خواهد گردید.
این مذاکرات، میان دو دولت ساحلی است و ربطی به دیگران از جمله آمریکا ندارد، اما ترامپ با مداخلات مکرر در صدد القای اثرگذاری بر این روند است. 
او درصدد دستاوردسازی است که به افکار عمومی داخل امریکا بگوید که از طریق تهدید و اولتیماتوم موفق به اثرگذاری بر این روند شده است. با وجود این، اثرگذاری آمریکا در این روند همواره منفی بوده است و روند مذاکرات را کند کرده است. چراکه ایران براساس زمان‌بندی یا خواست ترامپ، منافع و اولویت‌هایش را شکل نمیدهد. 
ترامپ نقض عهد کرده و ایران طرح خود را برای تحقق ترتیبات در تنگه مستقل از تهدیدات امریکا، به پیش برده و خواهد برد.
لازم به ذکر است کریدور رسمی موجود در تنگه از سال ۱۹۶۸ در آب‌های سرزمینی عمان بوده و ایران نیز نسبت به آن حساسیتی به خرج نداده بود. اما تحولات ۵ ماهه اخیر و سوء استفاده آمریکا و هم پیمانان منطقه‌ای آن از این آبراه برای حمله به ایران، هیچ جایی برای ادامه رویکرد نجیبانه ایران باقی نگذاشت و ایران مصمم است که ترتیبات جدید تردد در تنگه به نحوی تنظیم و مدیریت شود که حقوق حاکمیتی ایران و منافع و امنیت ملی آن به طور کامل تامین گردد.

گزینه ضد حمله ایران
تارنگاشت عدالت
نویسنده: کارل میلر
برگرفته از لینکه تسایتونگ
۳ اوت ۲۰۲۶
یک کارزار بزرگ آمریکا-اسرائیل علیه ایران، خطرمحتمل از اقدام تلافی‌جویانه علیه متمرکزترین سامانه‌های سوخت اسرائیل را به دنبال خواهد داشت و پس از آن، فشاری گسترده‌تر علیه پالایشگاه‌ها، تأسیسات گاز طبیعی مایع (LNG)، سیستم‌های برق و آب، تأسیسات ذخیره‌سازی و سیستم‌های صادرات کشورهای عضو شورای همکاری خلیج‌فارس (GCC)، در صورتی که این کشورها به‌عنوان تسهیل‌کنندگان کمپین تلقی شوند اعمال خواهد گردید. خطر استراتژیک فقط تأسیسات آسیب‌دیدهٔ منفرد نیست. این امر می تواند احتمالاً چندین سیستم به‌شدت به‌هم‌پیوسته را سریع‌تر از آن چه بتوان منابع جایگزین، ظرفیت تعمیر و لجستیک اضطراری را بسیج کرد از کار بیاندازد.
برای تحلیل دفاعی، گزارش فرض می‌کند که فشار اولیه برای تلافی بر اسرائیل وارد خواهد شد، زیرا اسرائیل شرکت‌کننده مستقیم در جنگ خواهد بود و سیستم سوخت داخلی آن در دو پالایشگاه متمرکز است. سپس مدل نامبرده به بررسی فاز دوم تشدید می‌پردازد که در آن سیستم‌های منتخب کشورهای شورای همکاری خلیج‌فارس ممکن است تحت فشار قرار گیرد مشروط بر این که این شناخت حاصل شود که از حریم هوایی در خلیج، از پایگاه‌ها، لجستیک، اطلاعات، پشتیبانی انرژی یا جهت‌گیری سیاسی توسط آنها در حمایت از کمپین استفاده شده است.
سیستم منطقه‌ای از چندین شبکه ملی تشکیل شده است که در نقشه متنوع به نظر می‌رسند اما به تعداد محدودی پالایشگاه، خطوط تولید LNG، تأسیسات تأمین مشترک، سیستم‌های ذخیره‌سازی، ترمینال‌های دریایی و کریدورهای خطوط لوله وابسته‌است. همان وابستگی‌های فیزیکی و تجاری در هر کشور تکرار می‌شود: تأمین مطمئن برق، سیستم‌های کنترل، جداسازی محصولات، دسترسی به دریا، تجهیزات یدکی، نیروی انسانی ماهر و پوشش بیمه‌ای.
اسرائیل فاقد یک سیستم پالایش داخلی با تنوع جغرافیایی است. پالایشگاه‌های حیفا/بازان و اشدود تمام بار ملی تولید گازوئیل و نفت‌کوره/سوخت هواپیمایی را بر عهده دارد. مجتمع بزرگ‌تر حیفا حدود دو سوم از بار پایه ترکیبی فرآورده‌های سبک میانی و حدود ۷۰ درصد از گازوئیل را تأمین می‌کند. اشدود در صورت از کار افتادن حیفا تنها جایگزین داخلی قابل توجه استß

بوی صلح چگونه دوباره عده ای را نگران کرد؟!

اخبار منتشره بار دیگر خبر از نزدیک بودن توافق ایران و آمریکا بر سر تنگه هرمز می دهد، اخباری که طبق معمول عده ای را در فضای رسانه و حتی صدا و سیما نگران کرده است!  
 نواندیش_محمد صادقی: اخبار منتشره بار دیگر خبر از نزدیک بودن توافق ایران و آمریکا بر سر تنگه هرمز می دهد، اخباری که طبق معمول عده ای را در فضای رسانه و حتی صدا و سیما نگران کرده است!
حقیقتا بعضی ها عجیب و غریب اند، هر بار که بوی صلح به مشام می رسد این ها نگران می شوند، یاد تنگه هرمز می افتند و بلافاصله از پدرکشتگی با ترامپ سخن به میان می آورند، جماعتی که انتظار دارند این جنگ تا ابد ادامه یابد، آن هم برای ما به عنوان کشوری که در مقام دفاع نشسته ایم.
جنگ و دیپلماسی دو بال یک پرنده اند و هر دو ابزاری در اختیار سیاستمداران برای تامین منافع ملی، من به شخصا معتقد نیستم ایستادگی بر سر ترتیبات ایران در تنگه هرمز و هدف قرار دادن کشتی ها اقدام غلطی بود چرا که وقتی شما در میانه یک جنگ و آن هم در همان گام نخست بر سر اجرای یک تفاهم عقب نشینی کنید، عملا آن را تضعیف کرده اید، پس ضروری بود که ما بر اجرای این تقاهم ولو به قیمتی جنگی دوباره اصرار ورزیم.
با این حال اصرار و یک دندگی وقتی که روزنه ای برای رسیدن به تفاهم وجود دارد هم به همان اندازه غلط است وقتی ما اکنون این امکان را داریم که در تفاهمی با طرف عمانی به صورتی معقول منافع خود را تامین کنیم دلیلی بر یک دندگی به خرج دادن و ادامه جنگ تحت هر شرایطی نیست، ما اگر از ابزار خودمان درست و به موقع استفاده نکنیم این ابزار عملا کارکرد خود را از دست خواهند داد.
از روز اول نیز بسیاری از کارشناسان بیان داشتند ایده عوارض گرفتن ولو به هر اسمی مثلا هزینه خدمات دریایی که تغییری در اصل موضوع ایجاد نمی کند، ایده منطقی و معقولی نیست و این باور را در جهان ایجاد می کند که اگر ما قدرت داشته باشیم در  مقام باج خواهی خواهیم ایستاد، حالا شاید برخی بگویند این باج نیست بلکه حق ما در اعمال حاکمیت بر آب های سرزمینی مان است، یا ما وقتی آمریکایی ها طی سالهای متمادی از این گذرگاه برای تقویت توان نظامی خود بهره بردند، کنترل آن یک ضرورت است، این شاید به لحاظ اخلاقی قابل قبول باشد اما واقعیت میدان عمل چیز دیگری است و تلقی جهان و کشورهای منطقه این نخواهد بودß

چه کسی مسئول فاجعه سَبته است؟
ورود ده‌ها هزار نفر به سئوتا یا سبته را نمی‌توان فقط نتیجه یک شایعه، توطئه قاچاقچیان یا «هجوم مهاجران» دانست. این فاجعه در نقطه تلاقی انسداد اجتماعی و سیاسی در مراکش، برون‌سپاری مرزهای اروپا، جغرافیای به‌جامانده از استعمار و رقابت‌های دیپلماتیک شکل گرفت. مواضع دولت چپ میانه اسپانیا در حمایت از فلسطین نیز خیلی زود این بحران را به جبهه تازه‌ای برای حمله به دولت چپ‌گرای اسپانیا از جانب اسرائیل و راست افراطی اروپا و آمریکا تبدیل کرد.
کیوان مسعودی

سئوتا، اسپانیا - ۳۱ ژوئیه: مهاجران به طور غیرقانونی وارد منطقه سئوتا در شمال آفریقا، اسپانیا، شده بودند، پس از آنکه متوجه شدند شانس آنها برای دریافت وضعیت قانونی در اسپانیا در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ بعید است، شروع به بازگشت به مراکش کردند.
در روزهای ۳۰ و ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶، سئوتا، که در زبان عربی سَبته نامیده می‌شود، برای چند ساعت به صحنه یکی از بزرگ‌ترین عبورهای جمعی از مرزهای اروپا بدل شد. بنا بر برآورد وزارت کشور اسپانیا، بیش از ۵۰ هزار نفر وارد این شهر شدند؛ مقام‌های محلی شمار آنان را نزدیک به ۶۰ هزار نفر دانستند. این جمعیت معادل حدود ۷۰ درصد جمعیت معمول سئوتا بود. مردم از راه ساحل، موج‌شکن‌ها، گذرگاه‌های زمینی و با شناکردن در دریا خود را به قلمرو اسپانیا رساندند. تا اول اوت، شمار اجساد کشف‌شده به ۶۷ نفر رسید؛ شماری در آب غرق شدند و برخی دیگر در ازدحام اطراف مرز و موج‌شکن‌ها جان باختند. هنوز روشن نیست چه تعداد جسد در آب یا در سمت مراکش باقی مانده استß

نمایش رقص کاروان و حضور زنان بر صحنه‌ی نمایش عمومی در ایران
سوما نگه‌داری‌نیا
سال ۱۹۴۶، بر صحنه‌ی یک تئاتر عمومی در تهران، سه زن به نام‌های نِستا رمضانی، هایده احمدزاده و ویلما پروتیوا برای اجرای رقصی با عنوان کاروان ظاهر شدند. این اجرا نقطه‌ی عطفی در تاریخ حضور زنان بر صحنه‌ی نمایش در ایران به شمار می‌آمد؛ چرا که تا پیش از آن، حضور زنانی از اقشار متوسط و تحصیل‌کرده در فضای عمومی تحت عنوان رقصنده، عملاً ممکن نبود اما اجرای نمایش رقص کاروان در واقع واکنشی بود به قرن‌ها دگردیسی، حذف و استحاله‌ی بدن که ریشه در اعماق تاریخ ایران داشت.
تاریخ رقص در ایرانِ پیش از اسلام، با آیین‌های مذهبی و درباری گره خورده بود. بر اساس پژوهش‌های روبن گالاسیان و شواهد باستانی، رقصندگان در دوران ساسانی و هخامنشی جایگاه والایی داشتند و بدن زنانه، نمادی از باروری و ایزد بانوانی چون آناهیتا بود. اما با گذر زمان و تغییرات کلان مذهبی و اجتماعی، رقص از یک آیین جمعی و قدسی به سرگرمی‌های محصور در دربار سلاطین یا اندرونی‌ها تقلیل یافت. این روند در عصر قاجار به دوگانگی پیچیده‌ای رسید؛ از یک سو رقصندگانِ برگزیده در حرم‌سراها برای شاه و زنان حرم در فضایی بسته می‌رقصیدند، و از سوی دیگر، گروه‌های لوطی و مطرب‌های دوره‌گرد در جشن‌ها و عروسی‌ها به اجرای رقص و حرکات موزون مشغول بودندß

https://t.me/jamshidkhunjush/1048

گزارش وال‌استریت ژورنال از توقف حمله برنامه‌ریزی شده آمریکا توسط ترامپ.
در زیر نکات کلیدی این گزارش با عنوان «کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس از دونالد ترامپ خواسته‌اند از حمله جدید به ایران خودداری کرده و مسیر دیپلماسی را دنبال کند.»
 این تغییر موضع، تازه‌ترین نمونه از رویکردی است که ترامپ بارها در پیش گرفته است؛ رویکردی که در آن میان تهدیدهای شدید علیه تهران و اظهار خوش‌بینی درباره نزدیک بودن یک توافق صلح در نوسان بوده است
 میانجی‌های قطری طرح جدیدی برای بازگشایی تنگه هرمز به ایران ارائه کرده‌اند و تهران به‌طور اولیه نسبت به آن ابراز آمادگی کرده است.
 ایران هم‌زمان پیشنهادهایی برای بازگشایی تنگه هرمز و رفع تحریم‌های نفتی خود مطرح کرده است.
 مهم‌ترین اختلاف همچنان پابرجاست: ایران خواهان نقش کنترلی در مسیرهای کشتیرانی و دریافت عوارض از کشتی‌های عبوری است، اما آمریکا با این خواسته مخالفت می‌کند.
 محمد بن سلمان در تماس با ترامپ خواستار کاهش تنش، پیگیری دیپلماسی و شفاف شدن راهبرد آمریکا در قبال ایران شد.
 کشورهای عربی خلیج فارس از نبود راهبرد مشخص آمریکا در قبال جنگ ناراضی هستند و خواستار سامانه‌های دفاع هوایی بیشتر و تضمین ادامه حمایت نظامی آمریکا شده‌اند.
 عباس عراقچی به کشورهای منطقه هشدار داده است که در صورت حمله آمریکا یا اسرائیل، ایران با قدرت پاسخ خواهد داد و آمریکا مسئول پیامدها خواهد بود.
 میان کشورهای عربی خلیج فارس درباره نحوه برخورد با ایران اختلاف وجود دارد:
عربستان سعودی و قطر از کاهش تنش و مذاکره حمایت می‌کنند. در حالیکه امارات متحده عربی خواهان اقدام قاطع‌تر آمریکا علیه ایران است.
 عربستان پیش‌تر نیز با اقدام نظامی آمریکا برای بازگشایی تنگه هرمز مخالفت کرده بود، زیرا نگران گسترش جنگ و آسیب به ثبات منطقه است.
 اسرائیل به این جمع‌بندی رسیده که ترامپ اکنون بیش از جنگ، به دنبال دستیابی به توافق با ایران است.
 نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند که جنگ با ایران در داخل آمریکا محبوبیت اندکی دارد و می‌تواند به موقعیت جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر آسیب بزند.
به گفته یک دیپلمات ایرانی، تهران از آسیب‌پذیری سیاسی ترامپ آگاه است و در صورت شکست دیپلماسی، ممکن است از آن بهره‌برداری کند.
 در صورت شکست مذاکرات، سپاه پاسداران در حال بررسی گزینه انجام حملات پیش‌دستانه، حتی بدون حمله اولیه آمریکا، است.
 به گفته تحلیلگر اسرائیلی دنی سیترینوویچ، نفوذ کشورهای عربی خلیج فارس بر ترامپ افزایش یافته، در حالی که نفوذ بنیامین نتانیاهو بر رئیس‌جمهور آمریکا رو به کاهش است.
 کشورهای خلیج فارس معتقدند هرگونه حمله گسترده به زیرساخت‌های ایران، با حملات تلافی‌جویانه ایران به زیرساخت‌های نفتی و اقتصادی آن‌ها همراه خواهد شد؛ ازاین‌رو، ثبات منطقه را بر تشدید درگیری ترجیح می‌دهند.

انتقام اسرائیل از اسپانیا: یورش مهندسی‌شده مهاجران مراکشی
بارها تکرار کرده‌ایم که در سیاست هیچ چیز اتفاقی رخ نمی‌دهد. هجوم ناگهانی ده‌ها هزار جوان بیکار مراکشی به مناطق برون‌مرزی اسپانیا در آفریقا (سبته و ملیله) نیز از همین دست اتفاقات مهندسی‌شده است.
با پیوستن مراکش به «پیمان ابراهیم» در سال ۲۰۲۰، اتحادی استراتژیک میان اسرائیل و مراکش شکل گرفت؛ اتحادی که با وجود مخالفت شدید اکثر کشورهای عربی، روزبه‌روز عمیق‌تر و گسترده‌تر شد و ابعاد دفاعی، اطلاعاتی و اقتصادی یافت.
دولت اسپانیا که تندترین مواضع را علیه نسل‌کشی اسرائیل در غزه داشت و حتی بنادر و فرودگاه‌های خود را به روی حمل سلاح و مهمات برای اسرائیل بسته بود، می‌دانست که تل‌آویو بیکار نخواهد نشست. با این حال، به نظر می‌رسد دستگاه‌های اطلاعاتی اسپانیا از توطئه مشترک اسرائیل و مراکش برای ضربه زدن به دولت «پدرو سانچز» بی‌خبر بودند؛ توطئه‌ای که طی آن دستگاه‌های اطلاعاتی و نظامی مراکش، جوانان را به یورش به خاک اسپانیا در قاره آفریقا ترغیب می‌کردند.
اهداف پشت پرده: از تضعیف سانچز تا تقویت راست افراطی
هدف اصلی اسرائیل از مهندسی یورش جوانان بیکار به اسپانیا، در درجه اول ضربه زدن به دولت سانچز و در ادامه، تقویت حزب راست‌گرای افراطی و ضداسلام «فوکس» (Vox) است. یکی از موفقیت‌های بزرگ دستگاه اطلاعاتی اسرائیل این بوده که توانسته احزاب راست افراطی غرب را —که ذاتاً و بنا بر تعریف تاریخی ضد یهود هستند— متقاعد کند تا حول محور یک «دشمن مشترک» یعنی اسلام متحد شوند.
برای تحقق این هدف، عبارت «یهودی-مسیحی» (Judeo-Christian) به یک سلاح سیاسی تبدیل شده است:
سیر تاریخی عبارت: این مفهوم در قرن نوزدهم متولد شد و ابتدا به یهودیانی اشاره داشت که به مسیحیت گرویده بودند.
در جریان جنگ جهانی دوم، «فرانکلین روزولت» برای متحد کردن آمریکایی‌ها در برابر نازیسم به این عبارت بعدی سیاسی دادß

حسین قتیب:
مسئله برای اسرائیل فقط «ایران هسته‌ای» نیست؛ مسئله اصلی، «ایرانِ قادر» است.
 ایرانی که بتواند قدرت تولید کند، از انسجام سرزمینی و عمق راهبردی برخوردار باشد، توان موشکی خود را بازسازی کند، بر معادلات خلیج فارس اثر بگذارد و در برابر برتری نظامی اسرائیل نقشی موازنه‌گر ایفا کند. در چارچوب واقع‌گرایی تهاجمی، می‌توان رفتار امروز اسرائیل را رفتار یک قدرت تجدیدنظرطلب منطقه‌ای دانست؛ دولتی که امنیت را نه در پذیرش موازنه، بلکه در برهم‌زدن مستمر موازنه به سود خود جست‌وجو می‌کند. در این منطق، امنیت کالایی مشترک نیست که از طریق بازدارندگی متقابل حاصل شود؛ مزیتی انحصاری است که باید با محروم‌کردن دیگران از قدرت موازنه‌سازی حفظ شود.
این منطق صرفاً محصول دولت کنونی اسرائیل نیست، بلکه در لایه‌های مختلف دکترین امنیتی آن ریشه دارد. «دکترین بگین» بر جلوگیری پیش‌دستانه از دستیابی دولت‌های متخاصم منطقه به ظرفیت هسته‌ای استوار است؛ «کارزار میان جنگ‌ها» بر فرسایش دائمی توان نظامی دشمن پیش از رسیدن آن به نقطه بازدارندگی تأکید می‌کند؛ و «دکترین پیرامونی» نیز از دیرباز بر ایجاد رابطه با دولت‌های غیرعرب، اقلیت‌ها و بازیگران پیرامونی برای دورزدن قدرت‌های رقیب منطقه‌ای بنا شده است. حاصل ترکیب این سه منطق روشن است: دشمن نباید فقط در جنگ شکست بخورد، بلکه باید از امکان بازسازی قدرت خود نیز محروم شود. ß

سحرگاه روز شنبه ۱۰ مرداد ۱۴۰۵، حکم اعدام آروین خیرخواهان، از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در زندان شاهرود به اجرا درآمد.

این جوان معترض، پیش‌تر از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب شاهرود با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شده بود.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حکم اعدام آروین خیرخواهان حوالی ساعت چهار بامداد امروز اجرا شد.
یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی با تایید این خبر به هرانا گفت که مسوولان زندان تاکنون پیکر او را به بستگانش تحویل نداده‌اند. به گفته این منبع، به خانواده اعلام شده است که ساعت سه بامداد فردا برای تحویل پیکر مراجعه کنند و مراسم خاکسپاری نیز باید ساعت پنج بامداد برگزار شود.
آروین خیرخواهان در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بازداشت و سپس از سوی شعبه یک دادگاه انقلاب شاهرود با اتهام «محاربه» به اعدام محکوم شد. این حکم پس از اعتراض، در دادگاه تجدیدنظر و دیوان عالی کشور نیز بدون تغییر تایید شد.
تاکنون جزییات دقیقی درباره زمان و نحوه بازداشت، مصادیق اتهامی، روند بازجویی، دسترسی این زندانی به وکیل انتخابی و مستندات مورد استناد دادگاه برای صدور حکم اعدام منتشر نشده است.
هرانا نوشته است، آروین خیرخواهان هنگام اجرای حکم اعدام ۱۹ سال و شش ماه سن داشت.
@VahidHeadline
📡 @VahidOnline

https://t.me/kaleme/34241
سایت خبری-تحلیلی کلمه, [29 Jul 2026 um 16:38]
نه به اعدام بر دیوار زندان

مرتضی پروین، نقاش و مجسمه‌ساز زندانی که در حال طی دوران محکومیت خود در زندان اوین است، برای نخستین بار موفق شده است یک نقاشی دیواری بزرگ را در اعتراض به مجازات اعدام بر دیوار هواخوری این زندان خلق کند.
این هنرمند در اعتراض به روند فزاینده اعدام‌های اخیر از سوی قوه قضاییه، تصویری از یک جنین را در ابعاد ۲/۵ در ۳ متر بر پس‌زمینه‌ای سیاه نقاشی کرده است؛ تصویری که در آن بند ناف جنین همچون طناب دار گره خورده است.
مرتضی پروین تاکنون چندین نمایشگاه نقاشی، مجسمه و پرفورمنس‌آرت با موضوعاتی چون نه به اعدام، سرکوب زنان، کشتار دی‌ماه، جنگ، روز جهانی زن، کارگر، معلم و دیگر مفاهیم حقوق بشری در زندان اوین برگزار کرده است.
مرتضی پروین، هنرمند تجسمی و فعال مدنی ۳۴ ساله که بهمن ۱۴۰۲ بازداشت شد، با رای دادگاه تجدیدنظر در دیماه ۱۴۰۳ به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد برهم زدن امنیت داخلی و خارجی» به ۵ سال زندان محکوم شده است.
تصویر بالا از طرح اولیه این نقاشی است که توسط رادیوفردا منتشر شده است.
@Kaleme

https://t.me/kaleme/34243
سایت خبری-تحلیلی کلمه, [29 Jul 2026 um 22:21]
اعدام و لغو جهانی مجازات اعدام

✍ مهدی ذاکریان
برخی مجازات ها در دنیای امروز ما منسوخ شده اند. نه تنها منسوخ بلکه منفور و زشتند. نه معاهدات بین المللی و نه عرف بین المللی اعدام را نمی پذیرند. هم اکنون ۱۴۴ کشور اعدام نمی کنند. ۹۲ کشور دومین پروتکل الحاقی به پیمان نامه حقوق مدنی و سیاسی ناظر به لغو کامل مجازات اعدام را تصویب کرده اند.  ۱۷۵ کشور پیمان نامه حقوق مدنی و سیاسی را تصویب کردند. ماده ۶ این پیمان نامه حق زندگی را حق ذاتی انسان می داند و بر این باور است که هیچ فردی را نمی‌توان خودسرانه از زندگی محروم کرد. اگر چه بند ۶ تاخیر و لغو اعدام از طرف دولتهای عضو را قابل استناد نمی داند ولی بند ۲ ماده ۶ تصریح می کند صدور حکم اعدام جائز نیست مگر در مورد مهمترین جنایات. وانگهی طبق بند ۵ حکم اعدام در مورد اشخاص کمتر از ۱۸ سال صادر نمی‌شود و در مورد زنان باردار قابل اجرا نیست.
باور مسلط جامعه جهانی چنین است که شهروندان خود را شایسته اعدام نمی بینند.
+ ایران از جمله ۱۷۵ کشور عضو پیمان نامه حقوق مدنی و سیاسی است. به گزارش عفو بین‌الملل، جمهوری اسلامی در سال ۲۰۲۵ رقم بالایی از اجرای اعدام را داشت.
منبع
@Kaleme

دکتر مهدی روسفید :
توھِم پیروزی و واقعیت بنبست (تحلیلی انتقادی بر جنگ آمریکا، اسرائیل و ایران(
جنگ بازنشسته ھا
در بسیاری از کشورھای اروپایی، انسانھا پس از شصت وچند سال سن، به بازنشستگی میرسند. یکی زندگی باغبانی میکند، دیگری به سفر میرود، سومی کتاب میخواند و چارمی میکوشد سالهای باقیمانده در را دور از ھیاھوی قدرت و رقابت سپری کند. اما در سیاست جھانی، ظاھرا  قاعدهای دیگر حاکم است.آنجا برخی سیاستمداران درست در سنی که شھروندان عادی باید داروھای فشار خونشان شان را مرتب کنند، آینده را کنترل کنند و بیشتر به آرامش بیندیشند، نقشه جنگ میکشند، فرمان حمله صادر میکنند و درباره میلیونھا جوان تصمیم میگیرندß
جنگی که ورود به آن آسان تر از خروج از آن است
قدیمی ھا حکایتی نقل میکردند که اگرچه با لبخند آغاز میشود، اما پایانش از بسیاری از کتابھای سیاست آموزنده تر است.
میگویند وکیلی، چاه آبی را به معلمی فروخت. چند روزی گذشت. ناگھان تلفن خانه معلم زنگ خورد. وکیل با صدایی آمیخته به غرور گفت: «جناب معلم! من چاه را به شما فروختم، اما آب داخل چاه را که نفروخته ام. از امروز باید بابت استفاده از آب، اجاره بپردازید!» وکیل انتظار داشت معلم دستپاچه شود، خواھش کند، چانه بزند یا تسلیم استدلال حقوقی او شود
اما آن سوی خط، چند ثانیه سکوت برقرار شد. سپس معلم با آرامشی عجیب گفت: «اتفاقا  من ھم چند روز بود دنبال شما میگشتم.» وکیل با لبخند پیروزمندانه پرسید: «برای چه؟» معلم پاسخ داد: «آب، مال شماست؛ اما داخل چاه من نگھداری میشود. یا لطف کنید ھمین امروز تمام آبتان را از چاه خارج کنید، یا از فردا ھزینه انبارداری، نگھداری و حفاظت آن را به من بپردازید!» میگویند وکیل چند لحظه سکوت کرد؛ انگار برای نخستین بار فھمیده بود که زرنگی ھمیشه یک طرفه نیست. سرانجام با خنده گفت: «بابا شوخی کردم! فقط میخواستم ببینم چه جوابی میدھی.»
اما واقعیت این است که سیاست بین الملل فرصت گفتن «شوخی کردم» را ، برخلاف آن لطیفه معمولا به کسی نمیدھد. ß
مادربزرگ، دزدھا و شیخ نشینھای خلیج فارس
سن که بالا میرود، حافظه بازیھای عجیبی درمیآورد. نام کسی را که دیروز با او دست دادهای فراموش میکنی، اما ناگھان خاطرهای از پنجاه سال پیش، آنچنان زنده از گوشه ذھن بیرون میپرد که انگار ھمین دیروز اتفاق افتاده استß

https://t.me/kaleme/34245
سایت خبری-تحلیلی کلمه, [29 Jul 2026 um 22:32]
تو باید جرأت ادامه‌دادن داشته باشی، نه امیدِ رسیدن»
✍ سعید مدنی
 نقشه‌ی خونین فقر و نابرابری در ایران
 بنا بر گزارش سخنگوی قوه‌ی قضاییه (۲۹/۱۱/۱۴۰۴) در جریان اعتراضات دی‌ماه در ۳۱ استان دست‌کم برای حدود ۱۰هزار و ۵۳۸ نفر بازداشت‌شده قرار جلب دادرسی صادر شد. در زندان فرصت یافتم با تعدادی از بازداشت‌شدگان دی‌ماه از نزدیک گفت‌وگو کنم. پس از آن هم گزارش‌هایی از دیگر دوستان زندانی در دیگر زندان‌ها که از نزدیک با انبوه جوانان بازداشت‌شده در ارتباط بودند شنیدم. در مجموع چند ویژگی وجه اشتراک بازداشت‌شدگان را تشکیل می‌داد:
 ۱) اکثریت قریب به‌اتفاق به گروه سنی جوان در حد فاصل ۱۸ تا ۳۰ سال قرار داشتند، اگرچه در میان آنها جمعی کم‌تر از ۱۸ سال و میان‌سال نیز بودند؛
 ۲) اکثریت قریب به‌اتفاق از گروه‌های کم‌درآمد یا متوسط فقیر بودند. در تهران عاملیت طبقه‌ی متوسط فقیر در دامنه‌ی وسیع اعتراضات در محلاتی مثل اسلام‌شهر در جنوب، نازی‌آباد در مرکز، تهران‌پارس در شرق و صادقیه و ستارخان در غرب تهران به‌روشنی قابل‌مشاهده بود.
 ۳) اغلب بازداشت شدگان بیکار یا دارای مشاغل با درآمد پایین مثل راننده‌ی اسنپ، پیک باربر، شاگرد مغازه یا کارگر و مکانیک بودند.
 ۴) اغلب تحصیلات دیپلم و کم‌تر داشتند و ترک تحصیل کرده بودند.
۵) بخش قابل‌توجهی از بازداشت‌شدگان تهران مهاجر از دیگر شهرها بودند. در گزارش مدیر عامل بهشت زهرا آمده که بیش از ۵۰ درصد اجساد جان‌باختگان در تهران برای خاکسپاری به شهرستان‌ها اعزام شدند (دنیای اقتصاد ۳/۱۱/۱۴۰۴). در گزارشی که «معاونت تبلیغ حوزه علمیه» بر اساس نمونه‌ای از بازداشت‌شدگان دی ماه منتشر کرده، نتیجه گرفته که مهم‌ترین مشخصه‌های آنها مرد، جوان، مجرد، کم‌تحصیل، بدون سابقه‌ی کیفری، و متعلق به طبقه‌ی متوسط و فقیر بوده است (روزنامه اعتماد ۹/۱۱/۱۴۰۴). به‌رغم سهم پایین زنان در اعتراضات دی‌ماه در مقایسه با اعتراضات «مهسا» بنا بر برخی شواهد سهم زنان از جان‌باختگان دی‌ماه بیشتر از سهم آنان از جان‌باختگان خیزش مهسا بوده است (حاجی زادگان ۱۴۰۵). به تصور من اگر بخواهیم این مجموعه را در قالب الگوهای جنبشی گذشته جای دهیم، می‌توان آن را تداوم جنبش جوانان در ایران محسوب کردß

https://t.me/TahlilZamane/119955
تحلیل زمانه, [2 Aug 2026 um 20:48]
قاضی رفت کارواش.
کارگر اول چرخ ها را شست.
قاضی گفت: گویا تازه کاری؟ باید اول سقف را بشوری.
کارگر گفت:احسنت! فساد در جامعه هم همین‌طور است.
قاضی به فکر فرو رفت و گفت: تو نباید ماشین شور باشی
کارگر گفت: دکترای فلسفه دارم. همین حرف را در دانشگاه زدم اخراجم کردند.
قاضی گفت:
اول مرا شستی بعد ماشین را!
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

https://t.me/TahlilZamane/119981
تحلیل زمانه, [3 Aug 2026 um 05:42]
خط فقر در تهران برای یک خانواده ۴ نفره به ۹۰ میلیون تومن رسید،یعنی اگه یک خانواده ۴ نفره تو تهران مجموع درآمدشون کمتر از ۹۰ میلیون تومن باشه،فقیر محسوب میشن.
حقوق اداره کار ۱۷ میلیون تومنه.
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

حمایت از مادران شاغل؛ مرخصی زایمان، امنیت شغلی و تجربه کشورهای مختلف

اعلام شرایط جدید پرداخت حقوق مرخصی زایمان و تشریح نحوه بهره‌مندی از غرامت دستمزد ایام بارداری، بار دیگر توجه‌ها را به موضوع حمایت از مادران شاغل جلب کرده است. این حمایت‌های قانونی در شرایطی اجرا می‌شود که آمارهای بازار کار همچنان از نرخ پایین مشارکت اقتصادی زنان در ایران حکایت دارد و مقایسه با شاخص‌های جهانی نیز نشان می‌دهد که تقویت امنیت شغلی و حمایت‌های اجتماعی از مادران، یکی از الزامات افزایش حضور زنان در بازار کار است. از این منظر، مرخصی زایمان تنها یک حمایت رفاهی نیست، بلکه بخشی از سیاست‌های اجتماعی و اقتصادی برای حمایت از خانواده، حفظ سرمایه انسانی و تقویت امنیت شغلی زنان به شمار می‌رودß

https://t.me/TahlilZamane/119983
تحلیل زمانه, [3 Aug 2026 um 06:49]
جنگل‌خواری در کلاردشت مازندران

عربستان درخت می‌کارد که بیابان را تبدیل به جنگل کند، در ایران هم جنگل را  خراب میکنند تا ویلا بسازند.
تصویری دردناک از جنگل‌خواری در کلاردشت مازندران...
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

https://t.me/TahlilZamane/119990
تحلیل زمانه, [3 Aug 2026 um 07:59]
چگونه موشک‌های ایرانی از سد دفاع آمریکایی می‌گذرند؟
در هفته‌های اخیر، حملات موشکی ایران به اهداف نظامی آمریکا بار دیگر بحث درباره توان موشکی این کشور را به کانون توجه تحلیلگران نظامی بازگردانده است.
حمله به پایگاه هوایی موفق سَلطی در اردن و گزارش‌ها درباره تلفات نیروهای آمریکایی، این پرسش را مطرح کرده که: چگونه ایران تنها چند ماه پس از آغاز حملات آمریکا و اسرائیل، توانسته ظرفیت عملیاتی خود را تا این حد بازیابی کند؟
برخی کارشناسان معتقدند پاسخ این پرسش تنها در تولید دوباره موشک‌ها خلاصه نمی‌شود، بلکه به تغییر تاکتیک‌های عملیاتی نیز مربوط است.
استفاده از موشک‌های سوخت جامد با زمان آماده‌سازی کوتاه‌تر، لانچرهای متحرک، قابلیت مانور در مرحله نهایی پرواز و افزایش پیچیدگی مسیر حرکت، از عواملی هستند که می‌توانند رهگیری موشک‌ها را دشوارتر کنند.
در کنار آن، استفاده هم‌زمان از پهپادها و موشک‌های قدیمی‌تر برای اشباع سامانه‌های پدافندی، تاکتیکی است که پیش‌تر نیز در جنگ روسیه و اوکراین مشاهده شده و اکنون از آن به‌عنوان یکی از ابزارهای جنگ مدرن یاد می‌شود.
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

https://t.me/TahlilZamane/119939
تحلیل زمانه, [2 Aug 2026 um 19:27]
قابل توجه فرقه ولاییون،
برندگان انسداد تنگه هرمز
میزنفت :
اگر ‌ #تنگه_هرمز بسته شود، دنیا به زانو درمی‌آید!»
این روایت بارها تکرار شد؛ اما نتیجه چه بود؟
. نفت زیر ۱۰۰ دلار ماند
. صادرات نفت ایران کاهش یافت
‏. درآمد نفتی عربستان رشد کرد
.سود شورون و اکسون‌موبیل افزایش یافت
واقعیت بازار انرژی، پیچیده‌تر از شعارهای هیجانی است
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

https://t.me/TahlilZamane/119984
تحلیل زمانه, [3 Aug 2026 um 07:28]
 ناتوانی در بستن کامل تنگه هرمز؟

بر اساس داده‌های رهگیری نفتکش‌ها ( TankerTrackers) ، ادعای «انسداد کامل تنگه هرمز» با واقعیت تردد نفتکش‌ها همخوانی ندارد.
بر اساس این داده‌ها، طی ۲۱ روز گذشته به‌طور میانگین روزانه حدود ۷.۵ میلیون بشکه نفت از تنگه هرمز عبور کرده است. یعنی در مجموع حدود ۱۵۷.۵ میلیون بشکه نفت در این مدت از این آبراه صادر شده است.
علاوه بر این، تنها در ۲۴ ساعت گذشته نیز نفتکش‌هایی با مجموع ظرفیت حدود ۱۳ میلیون بشکه وارد خلیج فارس شده‌اند که نشان می‌دهد جریان حمل‌ونقل نفت همچنان ادامه دارد.
این ارقام نشان می‌دهد که با وجود تنش‌ها و کاهش تردد نسبت به شرایط عادی، ادعای «انسداد کامل» با داده‌های رهگیری کشتی‌ها سازگار نیست و صادرات نفت از مسیر تنگه هرمز همچنان ادامه دارد .
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

موج اعدام‌های معترضان دی‌ خونین؛ از نقض دادرسی عادلانه تا ضرورت همبستگی داخلی
بر اساس گزارش سازمان حقوق بشر ایران، بیش از ۷۰ بازداشتی اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در زندان مرکزی اصفهان در معرض خطر اعدام قرار دارند و هویت ۳۱ نفر آنان تأیید شده است. بهنام دارایی‌زاده، حقوقدان و دبیر ارشد بخش فارسی کمپین حقوق بشر ایران، با اشاره به دو پرونده اصلی «میدان علیخانی» و «میدان شهدا» تأکید کرد که شواهد حاکی از اجرای قریب‌الوقوع احکام است و نقض فاحش دادرسی عادلانه، شکنجه برای اخذ اعتراف اجباری و محرومیت از وکیل مستقل، زندانیان به‌ویژه جوانان بی‌سابقه را در برابر فشارهای قضایی آسیب‌پذیر کرده است. او همبستگی داخلی و کارزارهای مدنی را در کنار تحریم‌های هدفمند حقوق بشری و دیپلماتیک، مؤثرترین راه‌های جلوگیری از این موج اعدام‌ها دانست.
زمانه در گفت‌وگو با بهنام دارایی‌زاده

نمایش مشخصات تصویر
نه به اعدام ـ تصویری از یک تجمع ایرانیان در خارج از کشور ـ عکس از شاتراستاک
باز کنید به شکل پی‌دی‌اف به اشتراک بگذارید
سازمان حقوق بشر ایران با انتشار گزارشی نسبت به خطر اجرای احکام اعدام بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ هشدار داد. طبق این گزارش، بیش از ۷۰ زندانی در زندان مرکزی اصفهان به اعدام محکوم شده‌اند. هویت ۳۱ نفر از آنان تأیید شده که شامل سه شهروند افغانستان و دست‌کم یک متهم زیر ۱۸ سال در زمان وقوع اتهام است. ۱۴ نفر از محکومان پرونده میدان علیخانی به سلول انفرادی منتقل شده‌اند و شماری دیگر در قرنطینه به سر می‌برند. برخی از این زندانیان حتی پیش از تأیید حکم در دیوان عالی کشور در خطر اجرا قرار دارند.
محمود امیری‌مقدم، مدیر سازمان حقوق بشر ایران تأکید کرد که این آمار نشان می‌دهد شمار واقعی احکام اعدام برای معترضان بسیار بیشتر از برآوردهای پیشین است. خانواده‌ها تحت فشارند و زندانیان برای اعتراض به این احکام دست به اعتصاب غذا زده بودند که با تهدید متوقف شد. گزارش از شکنجه، بازداشت انفرادی طولانی و محاکمات بدون وکیل خبر می‌دهد. سازمان حقوق بشر ایران هشدار داد که صدها معترض دیگر نیز در خطرند و تنها راه جلوگیری، فشار جدی جامعه جهانی بر جمهوری اسلامی است. با آقای بهنام دارایی‌زاده، حقوقدان دبیر ارشد بخش فارسی کمپین حقوق بشر ایران (CHRI) گفت‌وگو کرده‌ایم:ß

تداوم اعتصاب غذای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۹ زندان

کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام با گرامی‌داشت یاد بهروز احسانی و مهدی حسنی، دو زندانی سیاسی اعدام‌شده، نسبت به ادامه اجرای گسترده احکام اعدام، صدور احکام تازه برای زندانیان سیاسی و خطر اعدام شماری از متهمان پرونده موسوم به «میدان علیخانی» اصفهان هشدار داده است

شب پرماجرای غرب آسیا؛ از حمله موشکی به پایگاه آمریکا تا توقف سه نفتکش

تحولات ۲۴ ساعت گذشته نشان‌دهنده تشدید همزمان جبهه‌های نظامی و تلاش‌های دیپلماتیک است.
خبرگزاری مهر _گروه سیاست: در ادامه تنش‌های شدید میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده در منطقه غرب آسیا و خلیج فارس، نیروی هوافضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بامداد چهارشنبه پایگاه هوایی و مرکز فرماندهی مرکزی ارتش آمریکا در اردن را با چند فروند موشک بالستیک هدف قرار داد. همزمان نیروی دریایی سپاه از اصابت به سه نفتکش متخلف و توقف آن‌ها در مسیرهای تحت مدیریت خود در تنگه هرمز خبر داد. این تحولات در حالی رخ می‌دهد که حملات مشترک آمریکا و عربستان به پایگاه‌های مقاومت در عراق، انفجارهایی در اربیل و بصره، و رایزنی‌های دیپلماتیک فشرده تهران با کی‌یف و بروکسل نیز گزارش شده است.
در ۲۴ ساعت گذشته، صحنه درگیری‌ها و تحولات نظامی-سیاسی غرب آسیا و خلیج فارس با شتاب بیشتری پیش رفت. منابع خبری و رسمی از تبادل آتش، حملات هوایی و موشکی، و تلاش‌های دیپلماتیک همزمان خبر دادند.
حمله موشکی به پایگاه آمریکا در اردن و ادعای سنتکام
رسانه‌های مختلف از جمله شبکه ۱۲ رژیم صهیونیستی و وبسایت آکسیوس به نقل از مقامات آمریکایی اعلام کردند که ایران موشک‌هایی به سمت پایگاه‌های آمریکایی در اردن شلیک کرده است. برخی گزارش‌ها از وقوع پنج انفجار مهیب در پایگاه سرفرماندهی ارتش آمریکا در اردن خبر دادند، که این خبر با اطلاعیه رسمی سپاه تایید شد.
سنتکام در بیانیه‌ای مدعی شد که نیروهای سپاه پاسداران «در یک حمله غافلگیرانه» چندین موشک بالستیک شلیک کرده‌اند و تمام آن‌ها رهگیری و منهدم شده‌اند. این ادعا در حالی مطرح شد که وبسایت اینترسپت با اشاره به حمله قبلی به پایگاه موفق السلطی، توانایی ایران در هدف‌گیری پایگاه‌های آمریکایی و کشتن نظامیان آمریکایی را مورد تأکید قرار داد و اعلام کرد روایت تضعیف کامل توان نظامی ایران که پیش‌تر از سوی مقامات آمریکایی مطرح می‌شد، فروپاشیده است.
حملات آمریکا و عربستان به پایگاه‌های مقاومت در عراق
منابع عراقی از حملات مشترک ارتش آمریکا و عربستان سعودی به پایگاه‌های حشدالشعبی در استان‌های واسط، کربلا، نینوی، صلاح‌الدین (آمرلی) و کرکوک (الدبس) خبر دادند. ارتش آمریکا نیز بامداد چهارشنبه تأیید کرد که همراه با سعودی این حملات را انجام داده است. همزمان انفجار و آتش‌سوزی در انبار مهمات نزدیک یک پایگاه نظامی در منطقه الدیر بصره گزارش شد و صدای چند انفجار در اربیل نیز شنیده شد. منابع عراقی اعلام کردند مقر گروهک‌های تجزیه‌طلب ضد ایرانی در اربیل هدف حمله پهپادهای انفجاری قرار گرفته و سامانه پاتریوت و هواپیماهای آمریکایی فعال شده‌اند.
مدیریت تنگه هرمز و حوادث دریاییß

در مورد پیشنهاد عمان به ایران برای اداره تنگه هرمز چه می‌دانیم؟

بی‌بی‌سی: توقف حملات متقابل ایران و آمریکا باعث قوت گرفتن تحرکات دیپلماتیک و تلاش میانجی‌گران برای حل اختلافات دو طرف شده است که اصلی‌ترین مورد آن در حال حاضر مساله جریان کشتی‌رانی در تنگه هرمز است.
در روزهای اخیر همزمان با دیدارها و گفت‌وگوهایی میان مقام‌های عمان و ایران، رسانه‌ها از طرحی خبر داده‌اند که بنابر گزارش‌ها مسقط درباره مدیریت تنگه هرمز به ایران پیشنهاد کرده است.
خبرگزاری رویترز امروز به نقل از منابعی در منطقه خلیج فارس گزارش داد که عمان طرحی را برای ایجاد یک سازوکار منطقه‌ای مشترک برای مدیریت تنگه هرمز به ایران پیشنهاد کرده است که در چارچوب آن شناورهایی که از این آبراه عبور می‌کنند «داوطلبانه» مبلغی را می‌پردازند اما کنترل تنگه هرمز «منحصرا» در اختیار ایران نخواهد بود. ß

پاکستان از احتمال حمله زمینی آمریکا به ایران خبر داد
بابک بهمنش
پاکستان همچنان در تلاش برای میانجی‌گری میان ایران و آمریکا است. اما هم‌زمان، سرویس‌های اطلاعاتی این کشور نشانه‌هایی از تشدید تنش‌ها می‌بینند. به گفته آنها، شواهدی از احتمال حمله زمینی آمریکا به ایران وجود دارد.

کارشناسان حمله زمینی آمریکا به ایران را اقدامی بسیار پرخطر ارزیابی می‌کنند (عکس آرشیوی)
بیش از پنج ماه پس از آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، منابع آگاه در پاکستان احتمال آغاز یک عملیات زمینی محدود از سوی آمریکا را بیش از پیش محتمل می‌دانند.
به گزارش خبرگزاری آلمان با استناد به محافل امنیتی در اسلام‌آباد، طبق ارزیابی سرویس‌های اطلاعاتی پاکستان، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، ممکن است هشدارهای ارتش خود را نادیده بگیرد و با عملیاتی محدود، مناطق ساحلی ایران را به تصرف درآورد.
خبرگزاری آلمان روز دوشنبه ۲۷ ژوئیه (۵ مرداد) گزارش داد که ارزیابی محافل امنیتی پاکستان بر پایه مشاهدات نظامی صورت گرفته است.
پاکستان در جنگ ایران نقش یکی از میانجی‌های اصلی میان واشنگتن و تهران را بر عهده دارد. این درگیری نظامی اوایل ماه ژوئیه با شلیک نیروهای مسلح ایران  به سوی کشتی‌ها در تنگه هرمز تشدید شد. تنگه هرمز برای تجارت جهانی انرژی اهمیت حیاتی دارد.
در پی این حملات، ارتش آمریکا اهداف متعددی را در سواحل جنوبی ایران بمباران کرد. با این حال، در چند شب گذشته، طرف‌های درگیر بار دیگر حملات خود را متوقف کرده‌اند.
تداوم میانجی‌گری پاکستان
به گفته منابع امنیتی پاکستان، این کشور و قطر، اکنون بار دیگر در حال رد و بدل کردن پیشنهادهایی میان طرف‌های درگیر هستند. با این حال، طبق گزارش‌ها، رهبری جمهوری اسلامی خواهان برقراری آتش‌بسی دائمی است و آتش‌بس موقت را نمی‌پذیردß

گزارش وال استریت جورنال از طرح فرمانده سنتکام برای «حملات هوایی فشرده به ایران»
روزنامهٔ وال‌استریت‌ جورنال به نقل از منابع آگاه گزارش داد که برد کوپر، فرمانده سنتکام، طرحی برای یک کارزار حملات هوایی تنبیهی فشرده به ایران آماده و به دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، ارائه کرده است.
این منابع گفته‌اند که این طرح یک بازهٔ زمانی ۱۰ تا ۱۴روزه را شامل می‌شود و هدفش فلج کردن توان موشکی ایران است.
بر اساس این گزارش، دونالد ترامپ قرار است دربارهٔ اجرای این طرح یا انجام حملات محدودتر تصمیم بگیرد. یک مقام ارشد دولت آمریکا به وال‌استریت‌ جورنال گفته که ترامپ «در حال‌وهوای تشدید تنش است»، اما هنوز در حال بررسی «عمیق این پاسخ» است.
این روزنامه همچنین به‌نقل از افراد مطلع از طرح برد کوپر نوشته است که ایدهٔ اصلی طرح او این است که ارتش آمریکا فراتر از حملات هوایی تلافی‌جویانهٔ کوچک که تأثیر چندانی در جلوگیری از تهدید کشتی‌ها در تنگهٔ هرمز و پرتاب موشک به‌سمت نیروهای آمریکایی در منطقه توسط تهران نداشته، عمل کند.
کوپر تأکید کرده است که اگر ایالات متحده می‌خواهد اقدام نظامی مؤثری داشته باشد، باید حملات هوایی خود را افزایش دهد و تهدید موشکی ایران را به‌طور قابل‌توجهی کاهش دهد تا بتواند بن‌بست را بشکند. بر اساس نظر او، این رویکرد، نیاز ایالات متحده به استفاده از مهمات دفاعی را کاهش می‌دهد، زیرا ایران توانایی کمتری برای حمله خواهد داشت.
منابع آگاه به وال‌استریت‌ جورنال گفته‌اند ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، رویکرد محتاطانه‌تری دارد و «اغلب کاخ سفید را در مورد عواقب درجهٔ دو و سه گزینه‌های نظامی آگاه می‌کند».
به‌گفتۀ آن‌ها، دن کین نگرانی‌هایی را در مورد کاهش موجودی تسلیحات رهگیری سامانه‌های دفاع هوایی ایالات متحده مطرح کرده است. این سامانه‌ها در نقاط مختلف جهان برای دفاع از پایگاه‌های ایالات متحده و متحدانش مورد نیاز هستند.
منابع آگاه گفته‌اند دن کین معتقد است که میزان موجودی این سامانه‌ها مانع از سرگیری عملیات‌های رزمی عمده علیه ایران نمی‌شود، اما به خطر آن می‌افزاید.
منابع رسمی دولت آمریکا به‌طور علنی جزئیات این گزارش را رد یا تأیید نکرده‌اند.

حمله به مدیترانه و پیچیده تر شدن معادلات جنگ ایران و آمریکا!

روز گذشته تعدادی از تاسیسات و کشتی های آمریکایی حامل ال ان جی در سواحل بندر مدیترانه ای مصر هدف چند پهپاد قرار گرفته و آتش گرفتند.  
نواندیش_محمد صادقی: روز گذشته تعدادی از تاسیسات و کشتی های آمریکایی حامل ال ان جی در سواحل بندر مدیترانه ای مصر هدف چند پهپاد قرار گرفته و آتش گرفتند.
ایران هیچ موضع گیری رسمی در این خصوص نداشته و به صورت قطعی مشخص نیست این حملات از مبدا کجا با چنین دقتی خارج از منطقه را هدف قرار داده است، با این حال ترامپ شب گذشته صراحتا ایران را مسئول این حمله دانست و تهدید به ضربه زدن کرد.
این اتفاق تحولی مهم و حیاتی در جنگ ایران و آمریکا خواهد بود و می تواند سطح تنش را به یک پله بالا تر برده و حتی ابعاد فرا منطقه ای به آن بدهد، بعد از بستن تنگه هرمز و خلیج فارس توسط ایران، کنترل باب المندب توسط حوثی ها حالا حمله و ناامن سازی دریای مدیترانه به عنوان یکی دیگر از گلوگاه های مهم انرژی که کشورهای اروپایی عمیقا به آن وابسته اند احتمالا شاهد بالا رفتن بیشتر قیمت ها باشیم.
اکنون با توجه حمله اوکراین به کشتی ایران در دریای کاسپین، ورود حوثی ها به نبرد با عربستان و احتمال ورود گروه های مقاومت عراقی جبهه های جدیدی در حال باز شدن است که شرایط منطقه و جهان را بسیار پیچیده می کند.
در حال حاضر اگرچه تبادل آتش میان ایران و آمریکا جسته و گریخته و در جغرافیایی به نسبت محدود تر از جنگ ۴۰ روزه ادامه دارد اما این بحران ابعاد تازه ای پیدا کرده و به نظر هر لحظه در حال پیچیده تر شدن است.
در چنین شرایطی حقیقتا دشوار بتوان روند تحولات را پیش بینی کرد اما چیزی که روشن است اینکه منطقه و حتی جهان امروز در لبه پرتگاهی حساس قرار گرفته و باید احتمال هر رخدادی را داد، حتی احتمال اینکه جنگی با ابعاد فرا منطقه ای و جهانی این بار از غرب آسیا کلید بخوردß

دلایل حمله غافلگیرانه ایران به پایگاه آمریکا در اردن*
ایران در حمله‌ای پیش‌دستانه نیروهای آمریکایی مستقر در اردن را با چند موشک‌ بالستیک مورد هدف قرار داد، اگرچه ارتش آمریکا اعلام کرد که همه موشک‌ها با موفقیت رهگیری و منهدم شدند. این حمله بعد از رد طرح عمان برای مدیریت تنگه هرمز از سوی ایران  صورت گرفت.
تا پیش از این، راهبرد ایران تلافی‌جویانه بود، یعنی در واکنش به حملات هوایی آمریکا به خاک خود نیروهای آمریکایی را هدف قرار می‌داد. اما دلیل این تغییر رویکرد حکومت ایران چیست؟ در اینباره دو دلیل عمده می‌توان تصور کرد.
با این حمله، ایران قصد داشته نشان دهد که دیگر آماده نیست غافلگیر شده و واکنشی عمل کند، بلکه از این به بعد طبق شرایط و زمان‌بندی خود با آمریکا درگیر می‌شود. این قصد در هماهنگی با سخنانی است که دیروز اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امورخارجه ایران گفت: "ما هرگز اجازه نخواهیم داد که ایالات متحده زمان جنگ و صلح را تعیین کند."
همچنین، دنی سیترینوویچ، پژوهشگر ارشد مؤسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل در شبکه اجتماعی X نوشت: «ایران با حمله به آمریکا می‌خواهد نشان دهد که می‌تواند ابتکار عمل را در دست بگیرد و نبرد را به آمریکا بکشاند.» او افزود که اگرچه ترامپ حملات هوایی را متوقف کرده، اما رهبران ایران ادامه محاصره نظامی بنادر این کشور از سوی آمریکا را نوعی اقدام جنگی تلقی می‌کنند و معتقدند باید به آن پاسخ داده شود.
از سوی دیگر این حمله در یک فضای رسانه‌ای آکنده از حدس و گمان‌ در باره دیدار ترامپ و نتانیاهو صورت گرفت: دیدارهایی که عموماً زمینه‌ساز یک حمله غافلگیرانه به ایران، همراه با سلسله‌ای از ترورها در عالی‌ترین سطوح نظامی و سیاسی بوده‌اند. با این حمله پیش‌دستانه، ایران احتمالاً قصد فرستادن پیام هوشیاری خود در برابر عملیات‌های غافگیرانه‌ آتی را داشته است.
 البته بعید است که تصمیم گیران ایران با ازسرگیری حملات محدود موشکی خود قصد کشیده شدن اوضاع به یک جنگ تمام‌عیار را داشته باشند و به احتمال زیاد ریسک چنین سناریویی را پایین ارزیابی میکنند. به باور آنان آمریکا نه تمایل و نه ظرفیت لازم برای ورود به یک جنگ طولانی‌مدت و گسترده را دارد و ظاهراً توقف ناگهانی و یک‌جانبه حملات آمریکا پس از ۱۳ روز عملیات سنگین دلیل این باور آنهاست. در این زمینه سیترینوویچ نیز میگوید: «رهبران ایران به‌طور فزاینده‌ای احتیاط واشنگتن را نشانه تردید و کمبود اراده سیاسی برای ادامه یک رویارویی طولانی‌مدت می‌دانند. از نگاه تهران، این وضعیت فرصتی برای آزمودن عزم و اراده آمریکا ایجاد کرده است.»ß

الموت ثبت شد؛ جامعه اسماعیلی هنوز ناشناخته مانده
الموت از اواخر سده یازدهم تا سقوطش در ۱۲۵۶ میلادی، مرکز سیاسی، نظامی و فکری نزاریان بود. ثبت جهانی مجموعه دژ الموت در یونسکو، اگرچه گامی بلند در شناسایی معماری کوهستانی و مهندسی اسماعیلیان نزاری محسوب می‌شود، اما به گفته دکتر داریوش محمدپور، پژوهشگر مقیم لندن، این دستاورد زمانی به ثمر می‌نشیند که از سطح یک جاذبه گردشگری فراتر رود و به بازخوانی میراث فکری و الهیاتی جامعه زنده اسماعیلی بپردازد؛ جامعه‌ای که هویت تاریخی‌اش با الموت گره خورده و همچنان در ایران زیستی پویا دارد.
زمانه در گفت‌وگو با داریوش محمدپور

پرونده «دژ الموت و استحکامات وابسته» ۴ مرداد ۱۴۰۵ در چهل‌وهشتمین اجلاس کمیته میراث جهانی یونسکو در بوسان کره جنوبی به‌عنوان سی‌امین اثر میراث جهانی ملموس ایران به ثبت رسید. این پرونده زنجیره‌ای شامل هفت قلعه تاریخی الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمس‌کلایه، قسطین‌لار، شیرکوه و ایلان است که در دره‌های الموت شرقی و غربی و دامنه‌های جنوبی البرز واقع شده‌اند.
از منظر میراث فرهنگی، این مجموعه نمونه‌ای برجسته از منظر دفاعی-کوهستانی است که با تکیه بر شناخت دقیق جغرافیا، مدیریت هوشمندانه منابع آب، کنترل مسیرهای ارتباطی و سازمان‌دهی فضایی شکل گرفته است. یونسکو آن را به‌عنوان شهادت استثنایی به سنت فرهنگی و مهندسی اسماعیلیان نزاری به رسمیت شناخت و اصالت و یکپارچگی آن را تأیید کرد؛ ثبت جهانی فرصتی برای حفاظت علمی‌تر، پژوهش مستمر و مدیریت پایدار این محوطه فراهم می‌آورد.
از نظر تاریخی، الموت از اواخر سده یازدهم میلادی با تصرف حسن صباح به مرکز سیاسی، نظامی و فکری دولت اسماعیلیان نزاری تبدیل شد و نزدیک به یکصد و شصت سال دوام آورد. این شبکه دژها نه فقط پایگاه مقاومت در برابر سلجوقیان، بلکه کانونی برای فعالیت‌های علمی و اداری نیز بود تا آن‌که در سال ۱۲۵۶ میلادی با حمله‌ی مغولان سقوط کرد و دوران حکومت مستقل نزاریان در ایران پایان یافتß

بحران سیاست در ایران
چرا فھم ژئوپلیتیک از نان شب برای بقای یک ملت واجب تر است ؟
تاریخ را نمیتوان با شعار نوشت
زخمی که قرنھاست بر ذھن ایرانی نشسته است
چرا میراث پھلوی باید بیش از ھر جریان دیگری از سلطه خارجی ھراس داشته باشد؟
چه کسی قواعد بازی را مینویسد؟
حکایت مشک، استعمار و سیاستی که ھمیشه از وسط روایت میشود
آقای ترامپ، تاریخ را نمیتوان بمباران کرد
وقتی رنج، قدرت تشخیص را میگیرد
وقتی حامی خارجی میرود
( چیز را فتح کرد، جز خود راوقتی انسان ھمه) عصر جھالت مدرن
خماری تاریخی و ناتوانی در زایش آینده
بھای تسلیم
کار، کار انگلیس ھاست
داستان ملتی که پاسخ میخواھد، اما حو صله پرسیدن ندارد چه خبر؟ دیگر چه خبر؟
تورم؛ بیماری اقتصاد یا نتیجه نظم جھانی؟
میان استیل و انشقاق
بحرین؛ جدایی بدون صندوق رأی
بازخوانی یک تصمیم تاریخی در چارچوب استعمارزدایی، ملاحظات ژئوپلیتیک و اصل تعیین سرنوشت

اصفهان؛ ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری در ملاعام اعدام شدند
خبرگزاری هرانا – امروز سه شنبه ۶ مردادماه، ابوالفضل سپاهی و امیرحسین صفری، دو تن از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان علیخانی اصفهان در ملاعام اعدام شدند. این دو نفر در پرونده‌ای موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» محاکمه و به اعدام محکوم شده بودند. چندی پیش عرفان اسفندیاری و گل‌محمد محمدی، دو تن دیگر از متهمان این پرونده اعدام شده بودند.
به گزارش خبرگزاری هرانا، ارگان خبری مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، حکم اعدام ابوالفضل سپاهی بادجانی فرزند علی‌محمد و امیرحسین صفری حسین‌آبادی فرزند ناصر از بازداشت‌شدگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در اصفهان، اجرا شد.
بر اساس اطلاعات دریافتی هرانا، حکم اعدام این دو زندانی بامداد امروز، سه شنبه ۶ مردادماه، در میدان علیخانی اصفهان اجرا شده است. یک منبع مطلع ضمن تأیید این خبر به هرانا گفت: «تاکنون پیکر این افراد به خانواده آنان تحویل داده نشده است. همچنین، خانواده دیگر متهمان این پرونده هم‌اکنون مقابل زندان دستگرد اصفهان حضور دارند و نسبت به اجرای احکام فرزندان و نزدیکان خود ابراز نگرانی می‌کنند.»ß

حکم اعدام دو معترض دیگر دی‌ماه در اصفهان اجرا شد
آرش رضایی

نهادهای حقوق بشری تا کنون بارها خواهان توقف اعدام‌ها در ایران شده‌اندعکس: Christoph Hardt/Geisler-Fotopress/picture alliance
به گزارش خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضائیه جمهوری اسلامی حکم اعدام  ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی در ارتباط با اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ در ملک‌شهر اصفهان بامداد سه‌شنبه ۲۸ ژوئیه (۶ مرداد) به اجرا درآمد.
به این ترتیب از ۱۲ متهم این پرونده تاکنون چهار نفر اعدام شده‌اند.
رسانه‌های داخل ایران از جمله میزان این دو نفر را "از عوامل کشته‌ شدن چهار مأمور نیروی انتظامی در میدان شهید علیخانی اصفهان" معرفی کرده و مدعی شده‌اند که این دو در جریان اعتراضات ۱۸ دی، این مأموران را "مجروح کرده و به آتش کشیده‌اند."
جزئیات روند رسیدگی به این پرونده، نحوه دسترسی متهمان به وکیل و چگونگی اخذ اعترافات آنان به‌طور مستقل روشن نیست.
کمیته پیگیری وضعیت بازداشت‌شدگان در ایران روز شنبه ۱۱ ژوئیه (۲۰ تیر) با انتشار پیامی در شبکه تلگرام گفته بود که حکم اعدام ۱۲ نفر  از معترضان دی‌ماه در اصفهان در این پرونده که به پرونده "میدان علیخانی اصفهان" موسوم است، در دیوان عالی کشور "تأیید شده" است.
این پرونده به وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در محدوده میدان علیخانی، بین ملک‌شهر و کاوه اصفهان بازمی‌گردد؛ وقایعی که به گفته مقام‌های جمهوری اسلامی در جریان آن چهار نیروی بسیج و یگان ویژه به نام‌های حسین رمضانی، محمد همتی، سید علی خشوعی و ولی‌الله صفری کشته‌ شده‌اند. در پی کشته‌ شدن آنها، ۵۹ نفر در اصفهان بازداشت شدند و برای آنها پرونده‌ای گسترده تشکیل شد.
خبر اعدام ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسین‌آبادی در حالی منتشر شد که پیام‌ها و ویدئوهای متعدد در شبکه‌های اجتماعی از تجمع شبانه معترضان به این اعدام‌ها انتشار یافته که نشان‌دهنده تجمع شمار زیادی از شهروندان معترض در خیابان‌های اطراف محل اعدام و حضور سنگین مأموران و جو متشنج در محل است.
در برخی از این ویدیوها شعار "بی‌شرف، بی‌شرف" از سوی تجمع‌کنندگان و عبور نیروهای امنیتی با موتورسیکلت از میان جمعیت شنیده و دیده می‌شود.

اعتصاب و تحصن زندانیان قزل‌حصار در اعتراض به حکم اعدام از دو هفته گذشت
خبرگزاری هرانا و کانون حقوق بشر ایران گزارش دادند زندانیان واحد دو زندان قزل‌حصار کرج روز دوشنبه پنجم مرداد برای پانزدهمین روز پیاپی به اعتصاب و تحصن خود در اعتراض به اجرای احکام اعدام ادامه دادند.
بر اساس این گزارش‌ها، صدها زندانی محکوم به اعدام از ۲۲ تیر در اعتراض به ازسرگیری اعدام‌ها، انتقال زندانیان به سلول‌های انفرادی و ادامه اجرای گسترده مجازات اعدام، از دریافت جیره غذایی خودداری کرده‌اند. مقام‌های قضایی و سازمان زندان‌های ایران تاکنون به این گزارش‌ها واکنش نشان نداده‌اند.
در همین زمینه خبرگزاری هرانا روز سه‌شنبه، ششم مردادماه، ویدئویی از این تحصن در زندان منتشر کرد که می‌گوید «به طور اختصاصی» در اختیار این رسانه قرار گرفته است.
در این ویدئو، نماینده این تحصن‌کنندگان در پیامی از نمایندگان مجلس می‌خواهد «با توجه به وخامت وضعیت جسمانی زندانیان در پی تداوم اعتصاب و نگرانی خانواده‌های زندانیان محکوم به اعدام، برای تسریع در روند بررسی و تصویب قانون لغو مجازات اعدام اقدام کنند».

24 ژوئیه 2026
«دنیای ماهو» ــ گفتگو با سه دانشمند ایرانی هوش مصنوعی

معصومه ناصری
هوش مصنوعی چه امکان‌ها و خطرهای تازه‌ای برای آینده‌ی ما دارد؟ چه تأثیری بر اقتصاد، مشاغل، تحصیل، و حکومت‌داری خواهد داشت؟ آیا عاملیت ما و نگاهمان به زندگی متحول خواهد شد؟ آیا تشخیص واقعیت دشوارتر یا آسان‌تر می‌شود؟ آیا ممکن است که کنترل هوش مصنوعی از دست بشر خارج شود؟ در این فیلم، ماهو که خودش ساخته‌ی هوش مصنوعی‌ست‌ برای یافتن پاسخ به این سؤال‌ها به سراغ نیکا حق‌طلب استاد مهندسی برق و علوم کامپیوتر دانشگاه کالیفرنیا در برکلی، آتوسا کثیرزاده پژوهشگر هوش مصنوعی در زمینه‌‌ی فلسفه و اخلاق و استادیار دانشگاه کارنگی ملون، و نیلوفر میرعشق‌الله استادیار علوم کامپیوتر دانشگاه کارنگی ملون می‌رود که هر سه از دانشمندان برجسته‌ در حوزه‌ی هوش مصنوعی‌اند.

اوپن‌ای‌آی می‌گوید هوش مصنوعی‌اش از کنترل خارج شد و یک حمله سایبری «بی‌سابقه» انجام داد

توضیح تصویر،آیا با قدرتمندتر شدن سامانه‌های پیشرفته هوش مصنوعی، سازوکارهای حفاظتی موجود همچنان کافی خواهند بود یا نه؟
نویسنده,لورا کرس
شغل,خبرنگار فناوری
منتشر شده در۲ مرداد ۱۴۰۵ - ۲۴ ژوئیه ۲۰۲۶
شرکت اوپن‌ای‌آی اعلام کرده است که برخی از پیشرفته‌ترین مدل‌های هوش مصنوعی این شرکت، پس از آنکه در جریان یک آزمایش امنیتی از کنترل خارج شدند، به یک شرکت نوپا (استارتاپ) نفوذ کردند.
شرکت سازنده چت‌جی‌پی‌تی اعلام کرد که عامل هوش مصنوعی (ایجنت) این شرکت ــ سامانه‌ای که پس از دریافت دستور از انسان می‌تواند به‌طور مستقل عمل کند ــ در یک محیط کنترل‌شده تحت آزمایش بود، اما پس از شناسایی نقاط ضعف، توانست از محدودیت‌های تعیین‌شده برای این آزمایش فراتر برود.
آنها شرکت «هاگینگ فیس»، یکی از بزرگ‌ترین بسترهای جهان برای اشتراک‌گذاری مدل‌های هوش مصنوعی را هدف قرار دادند و توانستند به برخی از سامانه‌های داخلی این شرکت دسترسی پیدا کنند.
اوپن‌ای‌آی این رویداد را «بی‌سابقه» توصیف کرده و گفته است که همراه با هاگینگ فیس در حال بررسی آن است. کلمن دلانگ، مدیرعامل هاگینگ فیس، نیز در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «این‌که همه این اتفاق‌ها به‌صورت خودکار رخ داده، حیرت‌انگیز است.»
آقای دلانگ گفت: «تحقیقات همچنان ادامه دارد و یافته‌های بیشتری را درباره آنچه ممکن است نخستین رخداد از این دست باشد، منتشر خواهیم کرد.»ß

حضور چند ده هزار نفری نسل‌های زد، آلفا و بتا از یک بلاگر در ایران مال اونم وسط جنگ و این همه گرفتاری
ن ت یک بلاگر است با پیج میلیونی.
یک ایونت در ایران مال برگزار می‌کند و پنج هزار تیکت هوادارانش خریداری می‌کنند و براساس این تعداد تیکت فضایی را برای دیدار این بلاگر با هوادارانش در نظر می‌گیرد ولی به یکباره ایرانی‌های همیشه در صحنه با حضور چند ده هزار نفری ایران مال را سورپرایز می‌کنند.
مرکز خرید ایونت کلاً تعطیل می‌شود و بلاگر به کمک حراست از دست هواداران بی‌قرار از وسط دریاچه مجموعه فرار می‌کند که نهایتاً در چنگال بی‌رحم بلاگرندیده‌ها گرفتار می‌شود و علاوه بر اینکه کیف پول و گوشی بلاگر به سرقت می‌رود زیر دست و پای جمعیت بلاگر غش می‌کند و پای بلاگر خرد شده و به بیمارستان منتقل می‌شود.
البته سر پیراهن بلاگر که پاره‌پاره شده بود بین هواداران درگیری رخ می‌دهد که هرکس می‌خواست برای تبرک تکه‌ای از پیراهنش را با خود به خانه ببرد.
مجموعه ایران مال برای کنترل اوضاع مجبور شد از یگان ویژه درخواست کمک کند.
خلاصه اینکه به نسل اینده هم دیگه نمیشه زیاد امیدوار بود..
https://t.me/sokhanranihaa/57966

دریای خزر؛ پل میان دو جنگ
ظاهراً دریای خزر در حال تبدیل شدن به معبری برای اتصال دو جنگ در دو سوی آسیاست؛ جنگ روسیه و اوکراین در شرق اروپا و جنگ ایران و آمریکا در غرب آسیا.
با هدف قرار گرفتن یک شناور ایرانی در خزر، عملاً پای ایران به جنگی دیگر باز شده است؛ جنگی که تهران طی سه سال گذشته، مستقیم و غیرمستقیم، در آن نقش داشته است.
اکنون پرسش این است که آیا ایران حمله اوکراین را تلافی خواهد کرد؟ و آیا اوکراین که در ماه‌های گذشته زیرساخت‌های روسیه را در عمق استراتژیک آن هدف قرار داده، بار دیگر مسیر دریایی میان ایران و روسیه را هدف خواهد گرفت؟
سخنان زلنسکی و دیگر مقامات اوکراینی نشان می‌دهد که حملات در خزر ممکن است ادامه یابد. کی‌یف انگیزه‌های روشنی برای کشاندن ایران به جنگ اوکراین دارد. زلنسکی نیز روسیه را متهم کرده که با ارائه اطلاعات ماهواره‌ای، در هدف قرار گرفتن اهداف آمریکایی توسط ایران نقش داشته است. اقدامی که آشکارا با هدف تحریک آمریکا انجام می‌شود.
پل زدن میان دو جنگ می‌تواند راهی برای جلب حمایت ترامپ و تضمین تداوم کمک‌های آمریکا باشد؛ اما منافع واشنگتن لزوماً با کی‌یف همسو نیست. آمریکا از یک سو به دنبال پایان جنگ در اروپاست و از سوی دیگر، از نزدیکی بیشتر ایران و روسیه نگران است.
در چنین شرایطی، خطر شکل‌گیری یک زنجیره امنیتی به‌هم‌پیوسته افزایش یافته است؛ به‌گونه‌ای که هر جنگ به تداوم جنگ دیگر یاری می‌رساند. حمله اوکراین به منافع ایران می‌تواند تهران را بیش از گذشته به مسکو نزدیک کند و واکنش ایران نیز ممکن است روسیه و آمریکا را وارد محاسبات تازه‌ای نماید.
خطر اصلی همین‌جاست: جنگ‌ها لزوماً از جایی که آغاز شده‌اند گسترش پیدا نمی‌کنند؛ بلکه از نقاط اتصال میان آنها بزرگ می‌شوند. خزر ممکن است یکی از همین نقاط اتصال باشد.
اگر این روند ادامه یابد، دیگر نمی‌توان جنگ روسیه و اوکراین، رویارویی ایران و آمریکا و رقابت قدرت‌ها در خاورمیانه را سه بحران جداگانه دانست. این بحران‌ها از اروپای شرقی تا قفقاز، خزر و خاورمیانه به یکدیگر متصل شده‌اند.
شاید از این منظر بتوان وضعیت کنونی را نوعی «جنگ جهانی کوچک» دانست؛ نه به معنای آغاز جنگ جهانی سوم، بلکه به این معنا که چند جنگ منطقه‌ای با بازیگران متفاوت، در یک جغرافیای وسیع به یکدیگر پیوند خورده‌اند. در هر دو جبهه‌ی اروپا و آسیا، تعداد کشورهای عملا درگیر از یک بحران محدود و منطقه‌ای فراتر رفته است. بازتاب فوری و عینی روی اقتصاد جهان نیز چیزی نیست که از دیده پنهان بماند‌
#صلاح_الدین_خدیو
@sharname1

غارت نفت ونزوئلا؛ رژیم‌چنج و بازگشت به استعمار

در پی بازداشت نیکولاس مادورو در ژانویه ۲۰۲۶ و استقرار دولتی تحت حمایت آمریکا به رهبری دِلسی رودریگز، واشنگتن کنترل کامل بر صنعت نفت و ساختار فرماندهی ارتش ونزوئلا را در دست گرفته است؛ اقدامی که بهروز فراهانی، تحلیلگر سیاسی، آن را «نوعی راهزنی و کودتای بدون خون‌ریزی» می‌خواند که با مدیریت درآمدهای نفتی از طریق حساب‌های تحت نظارت خزانه‌داری آمریکا و جابه‌جایی فرماندهان کلیدی نظامی زیر نظر فرماندهی جنوبی (سائوت‌کام)، ونزوئلا را از مرحلهٔ نومستعمره فراتر برده و به یک پروتکتورات تمام‌عیار تبدیل کرده است؛ چندان که میلیاردها دلار درآمد نفتی بدون شفافیت و نظارت مستقل، سرنوشتی مبهم یافته و مردم این کشور نقشی حتی نمادین در این «رژیم‌چنج از درون» نداشته‌اند. ß

https://t.me/paivandisaeed/226
کانال سعید پیوندی Paivandi, [26 Jul 2026 um 12:01]
مردم و نظام حکمرانی در آئینه یک نظرخواهی (قاب سوم)
سعید پیوندی
"ایران‌وایر" به‌تازگی گزارش داخلی "علی ربیعی" مشاور اجتماعی آقای پزشکیان را منتشر کرده که در آن تصویری از وضعیت روحی و شرایط زندگی گروه‌های مختلف اجتماعی و نوع نگرش آن‌ها به نظام حکمرانی و آینده کشور را ارائه می‌دهد.
بخشی از نظرخواهی به موضوع نوع نگاه جامعه آماری و داوری آن درباره نظام حکمرانی می‌پردازد. جامعه ایران دو تروما و بحران بزرگ را در ماه‌های گذشته زندگی کرده است: سرکوب بیرحمانه جنبش گسترده اعتراضی دی‌ماه 1404 و جنگ 40 روزه امریکا و اسرائیل علیه جمهوری اسلامی. مسئولین حکومتی و یا نخبگان نزدیک به نظام سیاسی از ترمیم رابطه جامعه و حکومت در دوران جنگ سخن می‌گویند.
بخشی از داده‌های آقای ربیعی تا حدودی از نوع نگاه جامعه به نظام سیاسی حاکم بر ایران پرده برمی‌دارد :
میزان اعتماد به نهادهای حکمرانی و کارایی آن‌ها یکی از داده‌های اصلی این نظرسنجی است:
میزان اعتماد به دولت 25 درصد، به قوه قضایی 31 درصد، به مجلس 23 درصد و به صدا و سیما 29 درصد است؛
21 درصد معتقدند مسئولان توانایی "زیاد یا خیلی زیاد" برای حل مشکلات کشور دارند؛
24 درصد گفته‌اند که رئیس جمهور در میان آن‌ها محبوبیت "زیاد یا خیلی زیاد" دارد.
پاسخ مردم به پرسش مربوط به راه‌حل مشکلات کشور شاخص مهم دیگری این نظرخواهی است: 53 درصد جامعه آماری خواهان اصلاحات اساسی، 20 درصد خواهان تغییر نظام و 13 درصد خواهان اصلاحات محدود و فقط 9 درصد خواهان حفظ وضعیت موجوداند. پاسخ به پرسش دیگری درباره کلیت نظام جمهوری اسلامی (59 درصد قابل قبول) در همین رابطه باید درک شودß

🌹🌷میگویند که:
نلسون ماندلا مبارز سیاسی آفریقای جنوبی بعد از ۲۷ سال که در زندان بود آزاد شد و در بدو آزادی از زندان ، برای مردم سیاه پوست کشورش سخنرانی کرد.
او با صدای رسا و بلند گفت :
ای مردم !
چه کسی بیشتر از همه زندان بوده؟
همه یک‌ صدا فریاد زدند:
نلسون ماندلا ، نلسون ماندلا
ای مردم!
چه کسی بیشتر از همه کتک خورد؟
همه فریاد زدند
نلسون ماندلا ، نلسون ماندلا
چه‌کسی بیشتر تحقیر شد؟
نلسون ماندلا ، نلسون ماندلا
ای مردم! چه کسی بیشتر از همه انفرادی و تنهایی کشید؟
نلسون ماندلا ، نلسون ماندلا
حالا دیگر سکوت همه میدان را فراگرفته بود ، آیا نلسون ماندلا چه میخواهد بگوید؟
نلسون ماندلا نگاهی به جمعیت انداخت ، جمعیتی که سیاه سیاه بود.
حتی یک سفید پوست  بین‌شان نبود و همه پر از هیجان ، پر از انرژی ، پر از نیاز به "فرمان حمله و انتقامِ ده‌ها سال تحقیر"!
نلسون ماندلا گفت :
ای مردم! من بخشیدم
من همه را بخشیدم،
شما هم ببخشید...
ما میخواهیم زندگی کنیم،
میخواهیم پیشرفت کنیم،
میخواهیم الگوی فرزندان‌مان باشیمß

حال و روز مردم ایران در 4 قاب
سعید پیوندی
 "ایران‌وایر" به‌تازگی گزارش داخلی "علی ربیعی" دستیار اجتماعی آقای پزشکیان را منتشر کرده که در آن تا حدودی تصویری از شرایط زندگی گروه‌های مختلف اجتماعی و نوع نگرش آن‌ها به نظام حکمرانی و آینده کشور را ارائه می‌دهد. 
گزارش آقای ربیعی بر داده‌های آماری یک نظرخواهی تکیه می‌کند که  در اردیبهشت 1405 انجام شده است. با این‌که در گزارش به سویه روش‌شناسانه (نمونه آماری، ترکیب جنسی، شغلی، نسلی، اتنیکی و ...) و یا چگونگی انجام این نظرخواهی در گزارش اشاره نمی‌شود اما همسانی‌ها با دیگر پیمایش‌ها نشان از اعتبار نسبی آن در شرایط جامعه‌ای مانند ایران دارد. 
اصلی‌ترین داده‌های خام گزارش آقای ربیعی را می‌توان در چهار قاب جداگانه که در رابطه تنگاتنگ با یکدیگر هستند مورد بررسی قرار دارد: 
قاب اول : وضعیت روحی و روانشناسی جمعی امروزی ایران پس از حوادث دی ماه 1404 و نیز حمله امریکا و اسرائیل در اسفند 1404؛
قاب دوم : وضعیت معیشت و گذران زندگی در دوران سقوط قدرت خرید؛
قاب سوم : رابطه با نظام سیاسی، باور به کارآیی حکومت، هویت جمعی، میزان اعتماد جمعی و چند و چون نگاه به آینده؛
قاب چهارم : جنگ، تنش با امریکا و نگاه به پرونده‌های اصلی مطرح در بحران ژئوپولتیکی کنونی.
از قاب اول شروع کنیم و حال و روز روانی مردم در شرایط بحران اقتصادی، تنش‌های ژئوپولیتیکی و نیز بن‌بست سیاسی داخلی.
وضعیت روانی مردم را با 6 داده می‌توان توصیف کرد.
احساس خشم و عصبانیت: 64 درصد جامعه آماری
احساس ناامیدی: 50 درصد
افسردگی: 48 درصد
احساس ترس و اضطراب: 45 درصد
احساس غمگینی: 48 درصد
میزان رضایت از زندگی: نمره 5.5 از ده
اگر امکان دسترسی به داده‌های خام فراهم بود می‌شد با بررسی آماری تقاطعی نشان داد چه میزان از جامعه همزمان با یک و یا چند احساس منفی زندگی می‌کنند. ß

پیام تسلیت حزب دمکراتیک مردم ایران: در سوگِ حسن شمس
 
یار و همراه دیرین ما، حسن شمس، روز جمعه، ۱۹ تیر ۱۴۰۵، برابر با ۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، پس از ده سال پیکار با بیماری، در بیمارستانی در برلین چشم از جهان فروبست.
او در سال ۱۳۲۵ خورشیدی (۱۹۴۶ میلادی) در بوئین‌زهرا، در خانواده‌ای فرهنگی، دیده به جهان گشود. دورهٔ دبستان را در زادگاه خود، و دورهٔ دبیرستان را در تهران گذراند. پس از دو سال خدمت سربازی، و دورهٔ فوق‌دیپلم، سه سال به کار و فعالیت حرفه‌ای گذراند، و سپس برای ادامهٔ تحصیل رهسپار اتریش شد. و در دانشکدهٔ فنی شهر لوبن، تحصیلات خود را در رشتهٔ شیمی معدنی ادامه داد. در همان سال‌ها به انجمن دانشجویان اسلامی اروپا در شهر لوبن پیوست. او در این دوران با دانشجویان جبههٔ ملی همکاری داشت، و به عضویت کنفدراسیون دانشجویان ایرانی درآمد. ß

تله دو گلوگاه؛ فرار از هرمز، گرفتار در باب‌المندب
علی رسولی ـ عربستان سعودی با احداث خط لوله شرق‌ـ‌غرب کوشید وابستگی خود به تنگه هرمز را کاهش دهد. تهدید حوثی‌ها علیه بنادر و کشتی‌های سعودی اکنون نشان می‌دهد که انتقال صادرات نفت به دریای سرخ، خطر را از بین نبرده، بلکه آن را از هرمز به باب‌المندب منتقل کرده است. اگر سعودی، آمریکا و اسرائیل تصویر درستی از یمن نداشته باشند به همان بلیه‌ای دچار خواهند شد که در هرمز بر سرشان آمد.
علی رسولی

تابوت علی خامنه‌ای، رهبر پیشین جمهوری اسلامی در مصلای تهران یک خبر بد برای سعودی‌ها داشت. یک ماجرای جانبی در مراسم تشییع علی خامنه‌‌ای، سبب شد که حوثی‌ها به عربستان سعودی بگویند «دوران بزن در رو تمام شده است». این جدیدترین خبر بد برای سعودی‌ها، خاورمیانه و بازار ملتهب انرژی جهان است.
این فصل جدید از تنش با پرواز مستقیم هواپیمایی ماهان از تهران به صنعا آغاز شد. این هواپیما جمعه ۱۲ تیر  هیئتی از رهبران حوثی را از صنعا، پایتخت یمن، برای شرکت در مراسم تشییع علی خامنه‌ای به تهران برد. دولت رسمی یمن که وابسته به به ریاض و دشمن حوثی‌ها است، این پرواز را نقض حاکمیت کشوری دانست که عملا بر بخش بزرگی از آن کنترلی نداردß

عراق در سال ۱۹۹۱:
حدود ۶۰ لشکر با نزدیک به یک میلیون نیروی نظامی در اختیار داشت.
حدود ۵۷۰۰ تانک در اختیار داشت و یکی از پنج نیروی زرهی بزرگ جهان بود.
بیش از ۳۰۰۰ قبضه توپ و راکت‌انداز داشت.
یکی از بزرگ‌ترین نیروهای هوایی جهان را با حدود ۷۰۰ تا ۹۰۰ هواپیمای رزمی و آموزشی در اختیار داشت.
یکی از متراکم‌ترین شبکه‌های یکپارچه پدافند هوایی جهان را اداره می‌کرد.
صدها موشک بالستیک و یک زرادخانه عملیاتی سلاح‌های شیمیایی در اختیار داشت.
صدام حسین دچار این توهم شد که چون می‌تواند برای آمریکا هزینه ایجاد کند، پس آمریکا توان شکست دادن او را ندارد. او قدرت تخریب را با توانایی تغییر نتیجه جنگ اشتباه گرفت و خود، ارتش و کشورش را قربانی محاسبات نادرست کرد.
جمهوری اسلامی نیز در همان مسیر گام برمی‌دارد: بزرگ‌نمایی توانایی‌های خود، کوچک‌نمایی قدرت طرف مقابل، تفسیر بقا به‌عنوان پیروزی و جایگزین کردن ارزیابی عقلانی با شعارهای ایدئولوژیک و تصورات آخرالزمانی.
صدام حسین نیز تصور می‌کرد با حمله به زیرساخت‌های انرژی منطقه می‌تواند آمریکا و متحدانش را وادار به عقب‌نشینی کند. او هم کوشید تأسیسات نفتی عربستان را هدف قرار دهد و هم هنگام عقب‌نشینی، دستور آتش زدن صدها چاه نفت کویت را صادر کرد؛ با این تصور که ایجاد یک بحران بزرگ انرژی، محاسبات آمریکا و ائتلاف را بر هم خواهد زد. اما نه جنگ متوقف شد، نه ائتلاف از هم پاشید و نه این اقدامات سرنوشت عراق را تغییر داد.
امروز نیز در تهران، از حمله به تأسیسات نفتی کشورهای خلیج فارس به‌عنوان یک اهرم بازدارنده یاد می‌شود؛ استدلالی که یادآور همان منطق و همان خطای محاسباتی است.
تاریخ تکرار نمی‌شود، اما قافیه‌اش اغلب تکراری است. رهبران خودکامه بارها همان اشتباه محاسباتی را تکرار می‌کنند: ابتدا واقعیت را انکار می‌کنند، سپس تبلیغات خود را باور می‌کنند و سرانجام، هزینه توهمات خود را بر مردم و کشورشان تحمیل می‌کنند.
مهدی پرپنچی

«کوه تبر»؛ تأسیسات زیرزمینی ایران که در کانون تهدیدهای آمریکا قرار گرفته است

تهران – هم‌زمان با افزایش تنش‌های نظامی میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده، تأسیسات زیرزمینی موسوم به «کوه تبر» در نزدیکی مجتمع غنی‌سازی نطنز به یکی از مهم‌ترین محورهای توجه سیاسی و امنیتی تبدیل شده است. این مجموعه که همچنان در حال ساخت است، پس از اظهارات اخیر دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، به‌عنوان یکی از اهداف احتمالی هرگونه اقدام نظامی واشنگتن مطرح شده است.
ترامپ اعلام کرد که ایالات متحده فعالیت‌های این تأسیسات را به‌دقت زیر نظر دارد و احتمال انجام «حمله‌ای گسترده» علیه آن را رد نکرده است. این تهدیدها در حالی مطرح می‌شود که آمریکا در جریان جنگ دوازده‌روزه سال گذشته، تأسیسات هسته‌ای ایران در فردو، نطنز و اصفهان را هدف حملات هوایی قرار داده بود.
تأسیساتی در دل کوه
مجموعه «کوه تبر» در زیر ارتفاعات منطقه «کوه کلنگ‌گزلا» و در فاصله حدود دو کیلومتری جنوب مجتمع شهید احمدی روشن در نطنز، استان اصفهان، در حال احداث است. این منطقه در حدود ۲۲۰ کیلومتری جنوب تهران قرار دارد و پوشش ضخیم سنگی آن، حفاظی طبیعی برای تأسیسات زیرزمینی به شمار می‌رود.
ساخت این مجموعه از تابستان سال ۱۳۹۹ و پس از انفجار و خرابکاری در سالن مونتاژ سانتریفیوژهای نطنز آغاز شد؛ رخدادی که ایران مسئولیت آن را متوجه اسرائیل دانست. پس از آن، تهران تصمیم گرفت بخش‌های حساس برنامه هسته‌ای خود، به‌ویژه خطوط تولید و مونتاژ سانتریفیوژهای پیشرفته، را به اعماق زمین منتقل کند.
تصاویر ماهواره‌ای نشان می‌دهد این مجموعه دست‌کم دارای دو ورودی اصلی در شرق و غرب و یک مسیر دسترسی در جنوب است. برآوردها نیز حاکی از آن است که فضای زیرزمینی آن بیش از پنج هزار متر مربع وسعت دارد.
اختلاف بر سر بازرسی‌های بین‌المللی
یکی از مهم‌ترین موضوعات پیرامون این تأسیسات، مخالفت ایران با درخواست آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای بازدید از آن است. تهران استدلال می‌کند تا زمانی که مواد هسته‌ای، از جمله گاز هگزا فلوراید اورانیوم، وارد این مجموعه نشده باشد، از نظر حقوقی تأسیسات هسته‌ای مشمول نظام پادمان محسوب نمی‌شود و الزام قانونی برای پذیرش بازرسان وجود نداردß

یاسمین انصاری: جنگ ممکن است در کوتاه مدت به تثبیت جمهوری اسلامی کمک کند

نویسنده,بهمن کلباسی
خبرنگار بی‌بی‌سی – نیویورک
منتشر شده در۳۰ تیر ۱۴۰۵ - ۲۱ ژوئیه ۲۰۲۶
یاسمین انصاری، نماینده ایرانی‌تبار کنگره آمریکا، می‌گوید حمله نظامی لزوما به آزادی و دموکراسی در ایران منجر نمی‌شود و حتی ممکن است، دستکم در کوتاه مدت، به تثبیت جمهوری اسلامی کمک کند.
او در گفتگو با من گفت: «همه ما می‌خواهیم پایان این رژیم را ببینیم، اما ممکن است درباره مسیر و تاکتیک رسیدن به این هدف هم‌نظر نباشیم.»
به گفته خانم انصاری، تجربه جنگ‌های عراق و افغانستان نشان داده است که مداخله نظامی آمریکا الزاما به ایجاد حکومتی آزاد و دموکراتیک منجر نمی‌شود. او معتقد است در مورد ایران نیز تشکیل یک حکومت دموکراتیک از اهداف رسمی جنگ نبود و حمله خارجی می‌تواند به جمهوری اسلامی امکان دهد با تکیه بر فضای امنیتی، ملی‌گرایی و سرکوب، موقعیت خود را موقتا تحکیم کند.
خانم انصاری می‌گوید خود او در آغاز اعتراضها تصور می‌کرد جمهوری اسلامی شاید در آستانه فروپاشی باشد. با این حال، به باور او، حکومت ایران با توسل به سرکوب توانست بار دیگر در قدرت بماند.
او همچنان معتقد است جمهوری اسلامی نمی‌تواند برای همیشه با اتکا به سرکوب حکومت کند، اما می‌گوید مسیر تغییر ممکن است طولانیتر از چیزی باشد که بسیاری انتظار داشتند. ß

https://t.me/kaleme/34160
🔴 چرا آذربایجان برای اروپا و آمریکا اهمیت پیدا کرده است؟
مرکز سیاستگذاری کاسپین
تعاملات سطح بالای بی‌سابقه در متن و حاشیه مهم‌ترین مجمع سالانه انرژی آذربایجان، نمایانگر رشد تمایل در شرکت‌ها و بازیگران دولتی برای تعمیق حضور خود در منطقه خزر است. در جریان نشست‌های هفته انرژی باکو در ابتدای ماه ژوئن قریب به ۲۰ توافقنامه جدید به ارزش ۷.۵ میلیارد دلار با حضور چهره‌های سرشناس صنعت انرژی و سرمایه‌گذاران صنعتی منعقد شد و همزمان، یک هیئت آمریکایی برای برگزاری نخستین دور از گفتگوهای اقتصادی ایالات متحده و آذربایجان وارد این کشور شد. این مجموعه تحولات، نقش رو به گسترش آذربایجان را در تحقق اهداف کلیدی اتصال منطقه‌ای و تعمیق همکاری با کشورهای غربی برجسته می‌سازد.
هفته انرژی باکو
همچون سنوات گذشته، هفته انرژی باکو امسال نیز میزبان شرکت‌های بزرگ خارجی بود که در میان آنها می‌توان به اکسون‌موبیل، بی پی، شورون، توتال و شل اشاره کرد. بسیاری از این شرکت‌ها در گذشته نیز پروژه‌هایی را با سوکار، شرکت نفت دولتی آذربایجان، و بوتاش، شرکت نفت دولتی ترکیه، به انجام رسانده‌اند. همزمان، یک هیئت آمریکا به ریاست کیلب اور، معاون وزارت خارجه ایالات متحده در امور اقتصادی، بازرگانی و انرژی در این رویداد مشارکت کرد.
فشارهای ژئوپلتیکی و منازعات، از جنگ روسیه و اوکراین گرفته تا جنگ آمریکا و ایران، دسترسی غرب را به منابع هیدروکربنی به شدت محدود کرده و در نتیجه آن، نقش آذربایجان در تامین نفت و گاز کشورهای اروپایی رو به افزایش است. سوکار با خرید دو پالایشگاه شرکت ایتالیانا پترولی، حضور خود را در بخش پایین‌دست بازارهای انرژی اروپا تقویت کرده است و با افزایش مشارکت‌های آمریکایی و اروپایی در بخش انرژی منطقه خزر، اعمال نفوذ دولت آذربایجان بر تجارت بین‌منطقه‌ای هیدروکربن‌ها تداوم خواهد داشت.
گفتگوی اقتصادی آذربایجان و ایالات متحدهß

https://t.me/kaleme/34210
سایت خبری-تحلیلی کلمه, [23 Jul 2026 um 19:49]
 عبور ترامپ از مرز لفاظی: «دردِ بیشتر» برای تهران، «بازیِ پرهزینه» برای واشنگتن
✍ حمید آصفی
دونالد ترامپ با تهدید امروز خود مبنی بر «حمله‌ای گسترده‌تر از همیشه» علیه جمهوری اسلامی، بار دیگر به الگوی فشار حداکثری بازگشته است؛ الگویی که این‌بار با تأکید بر «تداوم درد» و ابراز ناامیدی از مسیر دیپلماسی همراه شده است. با این حال، فاصله‌ای معنادار میان تهدید لفظی و تصمیم برای ورود به جنگ وجود دارد و همین فاصله، تحلیل این سخنان را ضروری می‌کند.
۱. بن‌بست راهبردی؛ جنگی که برنده ندارد
طرح احتمال یک حمله گسترده، در شرایطی مطرح می‌شود که ایالات متحده با بدهی سنگین، کسری بودجه و حساسیت افکار عمومی نسبت به جنگ‌های پرهزینه روبه‌رو است. از این منظر، تهدید نظامی بیش از آنکه نشانه آمادگی برای یک جنگ فراگیر باشد، می‌تواند ابزاری برای افزایش فشار سیاسی و روانی بر تهران باشد.
به همین دلیل، هرگونه تصمیم برای آغاز یک جنگ بزرگ، نه‌تنها هزینه‌های امنیتی، بلکه پیامدهای اقتصادی و سیاسی قابل توجهی برای واشنگتن به همراه خواهد داشت و همین موضوع، دامنه انتخاب‌های کاخ سفید را محدود می‌کند.
۲. ابهام حساب‌شده در قبال اسرائیل
اظهارات ترامپ درباره توانایی اسرائیل برای اقدام سریع، در کنار هشدار نسبت به پیامدهای گسترش درگیری، نشان می‌دهد که او تلاش می‌کند ابتکار عمل را در اختیار واشنگتن نگه دارد. به نظر می‌رسد هدف این است که هرگونه اقدام نظامی احتمالی، در چارچوب راهبرد آمریکا تعریف شود، نه آنکه بر اثر تصمیمات مستقل بازیگران منطقه‌ای، به بحرانی خارج از کنترل تبدیل شودß

روانشاد دکتر محمّد‌علی اسلامی نُدوشن:
من در قعرِ ضمیرِ خود احساسی دارم چون گواهی گوارا و مبهمی که گاه به گاه بر دل می‌گذرد و آن، این است که رسالتِ ایران به پایان نرسیده است و شکوه و خرّمیِ او به او بازخواهد گشت. من یقین دارم که ایران می‌تواند قد راست کند، کشوری نام‌آور و زیبا و سعادتمند گردد و آن‌‌گونه که درخورِ تمدّن و فرهنگ و سالخوردگیِ اوست نکته‌های بسیاری به جهان بیاموزد.  این ادّعا بی‌شک کسانی را به لبخند خواهد آورد، گروهی هستند که اعتقاد به ایران را اعتقادی ساده‌لوحانه می‌پندارند، لیکن آنان که ایران را می‌شناسند هیچ‌گاه از او امید برنخواهند گرفت.
باید گفت که کمتر قومی در جهان به اندازه‌ی ایرانی رنج کشیده و در معرضِ ماجرا بوده، و این گویا بهره‌ی ملّت‌هایی است که در نقطه‌ی خاصّی از کره‌ی خاک جای داشته‌اند، و اوضاع و احوالِ خاصّی سِرِشت و سَیْر آنها را تنظیم کرده است، و از قدیم گفته‌اند: «هر که را سر بزرگ، درد بزرگ».
ما کمتر با خود می‌اندیشیم که کشوری هست به نامِ ایــران و در آن مردمی زندگی می‌کنند که در این آب و خاک حقّی دارندß

«دولت – ملت» به مثابه برساختی تاریخی از قدرت و همبستگی: از تبارشناسی نظری و تکوین اروپایی تا بستر تاریخی ایران/ سیاوش قائنی

انتشار مقاله‌ای از این نویسنده با عنوان «دفاع میهنی و بلوغ اراده ملی؛ تجلی دولت–ملت در ترازوی آزمون» با واکنش‌ها و پرسش‌های متنوعی از سوی مخاطبان همراه شد. مرور این بازخوردها نشان می‌دهد که بخش مهمی از بحث‌های شکل‌گرفته، بیش از آنکه معطوف به ارزیابی مصادیق تاریخی و داوری درباره تجربه‌های انضمامی باشد، به خودِ مفهوم «دولت–ملت» و نحوه فهم نسبت میان دو مؤلفه «دولت» (State) و «ملت» (Nation) بازمی‌گردد. این امر تا حد زیادی ناشی از پیچیدگی ذاتی این مفهوم، تفاوت سنت‌های نظری در تبیین آن و نیز دگرگونی‌های معنایی واژگان سیاسی در زبان فارسی معاصر است. ازاین‌رو، پیش از ورود به بررسی‌های تاریخی و تجربی، ضروری به نظر می‌رسد که چارچوب مفهومی دولت–ملت و مبانی نظری آن با دقت بیشتری روشن شود.
در بسیاری از مباحث و واکنش‌های پیرامون دولت–ملت، واژه «دولت» غالباً در معنای رایج آن، یعنی حکومت، قوه مجریه یا ساختار حاکمیت سیاسی، به کار گرفته می‌شود. این کاربرد که در زبان فارسی امروز نیز بسیار رایج است، گاه موجب می‌شود مفهوم «دولت» در معنای نظری آن با مفهوم «حکومت» (Governmentک) هم‌پوشانی پیدا کند. در نتیجه، بحث درباره دولت–ملت ناخواسته به سطح عملکرد حکومت‌ها یا دولت‌های مستقر فروکاسته می‌شود؛ حال آنکه در ادبیات علوم سیاسی، جامعه‌شناسی تاریخی و فلسفه سیاسی، «دولت» (State) مفهومی متمایز از «حکومت» (Government) دارد و دولت–ملت نیز دلالت‌هایی به‌مراتب گسترده‌تر و پیچیده‌تر از عملکرد یک حکومت یا نظام سیاسی مشخص را دربرمی‌گیرد. ß

اختلاسگران چگونه بوجود آمدند.
صبح یک روز، در سال ۱۳۵۹ ناگهان حزب اللهی‌های دانشگاه، با هماهنگی سراسری انجمن اسلامی‌ها، درِ دانشگاه‌ها را بسته و از ورود دانشجوها جلوگیری کردند و گفتند:
این دانشگاه‌ها اسلامی نیست و باید پاکسازی و اسلامی شود ...
اسمش را هم گذاشته بودند انقلاب فرهنگی !
همه دانشگاه‌ها تعطیل شدند.
نه یک روز و دو روز... که چهار سال ...
در این مدت بیشتر اساتید نخبه و دانشمند رفتند به اروپا،  آمریکا  و کانادا. !!!
دانشجوها هم حدود یک سومشان یا ازدواج کردند،یا مشغول شغلی و حرفه‌ای شدن و یک عده زیادی هم به جرم فعالیت سیاسی ضد حکومت جدید یا اعدام شدند یا به زندان های طویل‌المدت افتادند یا اصلا تصفیه شدند !! 

وقتی که بعد از سه چهار سال تعطیلی، سرانجام دانشگاه‌ها باز شدند برای قبول شدن دیگر تنها درس‌خوان بودن کافی نبود، دانش‌آموز باید غیر از کنکور در تحقیقات محلی هم قبول می‌شد تا بتواند وارد دانشگاه بشود.
یک مرد ریش دار با پیراهن بلندی که روی شلوار انداخته بود به سراغ همسایه‌ها می‌رفت تا مطمئن بشود که نماز می‌خوانید، لباستان اسلامی است، زن همسایه را دید نمی‌زنید، حجابتان کامل است، موسیقی حرام گوش نمی‌کنید، اهل گروهک‌ها نیستید و از این حرف‌ها ...
 همین شد؛ که از کلاس اول دبیرستان شما در خانه و به توصیه‌ والدین تمرین دروغ و ریا می‌کردید .!!  تمرین نماز خواندن الکی، ریش گذاشتن الکی، لباس پوشیدن الکی و .... زندگی کردن الکی ..!
کافی بود خودت را توی یکی از سهمیه‌ها جا کنی، خیلی هم‌ سخت نبود، حتی دیگر زشت هم نبود. کافی بود کمی دروغ بگویی و نمایش بدهی، که دیگر عادی شده بود، و تو پذیرفته شده بودی .!!
جوانمردی و صداقت کم کم مُرد .!!! با همه‌ این‌ها مشکل دیگری هم در کار بود؛ همسایه‌ای که از سر حسادت یا دشمنی یا بدجنسی و یا هر انگیزه‌ دیگری در مورد شما بدگویی می‌کرد تا آینده‌تان به فنا برود و حاصل چندین سال درس خواندن دود شود و هوا رود !
اینجا بود که اگر قبول نمی‌شدید به تمام همسایه‌ ها مشکوک می‌شدید و دیگران را به چشم دشمن و بدخواه می‌دیدید.
ما دروغ و نمایش و دشمنی را آنقدر تمرین و زندگی کردیم که برایمان کاملا عادی شد و در وجودمان باقی ماند و جزیی از هست و بودمان شد !ß!!!

دکتر حسن بلوری۲۰۲۶٫۰۷٫۱۶ٔ
مسئله زمان در آغازکیهان

مجید روشن زاده:
فروپاشی آتش‌بس میان ایران و آمریکا، منطقه در آستانه رویارویی فرسایشی

تنها چند هفته پس از برقراری آتش‌بس میان ایران و ایالات متحده، درگیری‌ها دوباره از سر گرفته شد و دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، وارد مرحله‌ای پیچیده‌تر از تقابل با تهران شده است؛ مرحله‌ای که در آن دیگر راه‌حل آسانی وجود ندارد و هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و نظامی به سرعت در حال افزایش است.
بررسی‌های منتشرشده در روزنامه‌های نیویورک تایمز، واشنگتن پست، هفته‌نامه اکونومیست و پایگاه خبری اکسیوس نشان می‌دهد که فروپاشی آتش‌بس تنها یک شکست دیپلماتیک نیست، بلکه بیانگر شکنندگی توافقی است که با شتاب و بدون حل مسائل بنیادین به دست آمد. به باور این رسانه‌ها، این تحول می‌تواند آغازگر یک جنگ فرسایشی باشد که ماه‌ها یا حتی سال‌ها ادامه یابد.
نیویورک تایمز می‌نویسد توافق آتش‌بس بیش از آنکه راهکاری پایدار برای پایان بحران باشد، با هدف ثبت یک دستاورد سیاسی برای دولت آمریکا تنظیم شد. با این حال، پرونده هسته‌ای ایران، برنامه موشکی، نقش منطقه‌ای تهران و امنیت کشتیرانی در تنگه هرمز همچنان بدون راه‌حل باقی ماندند.
بر اساس این تحلیل، دولت آمریکا اکنون با سه گزینه پرهزینه روبه‌رو است؛ تشدید گسترده عملیات نظامی که می‌تواند واشنگتن را وارد جنگی تازه کند، اعمال دوباره محاصره اقتصادی و دریایی که نیازمند حضور گسترده نیروهای آمریکایی خواهد بود، یا پذیرش وضعیتی میان جنگ و صلح که در آن حملات محدود، مذاکرات و آتش‌بس‌های شکننده به صورت دوره‌ای تکرار شوند.
ریچارد فونتین، رئیس مرکز امنیت نوین آمریکا، معتقد است هیچ‌یک از این گزینه‌ها مطلوب نیست و احتمال می‌دهد دوره پیش رو شاهد حملات متقابل با شدت محدود، میانجی‌گری‌های دیپلماتیک و آتش‌بس‌های موقت باشد؛ وضعیتی که می‌تواند برای مدت طولانی ادامه پیدا کند.
نیویورک تایمز همچنین معتقد است ابهام موجود در توافق درباره نحوه عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز، به ایران فضای بیشتری برای تأثیرگذاری بر رفت‌وآمد نفتکش‌ها و کشتی‌های تجاری داده استß

بزرگ‌ترین خطای جمهوری اسلامی
حکومتی که نجات را پیروزی می‌بیند

مهدی پرپنچی
بلافاصله پس از اعلام آتش‌بس، جان میرشایمر ایران را پیروز جنگ خواند و رابرت پیپ در نیویورک‌تایمز نوشت که این جنگ، ایران را در مسیر تبدیل شدن به قدرت چهارم جهان قرار داده است.
این توهمات شیکاگویی را در تهران باور کردند. در حالی که جنازه رهبرشان هنوز روی زمین مانده بود، از گرفتن عوارض از تنگه هرمز سخن گفتند؛ گویی کشته شدن ده‌ها فرمانده ارشد، نابودی زیرساخت‌های نظامی و هزینه‌های سنگین جنگ را می‌شد با چند مقاله و مصاحبه به پیروزی راهبردی تبدیل کرد.
خامنه‌ایِ اول، سه دهه بر سه ستون هسته‌ای، موشکی و نیابتی سرمایه‌گذاری کرد. قرار بود این سه ستون، بازدارندگی بسازند، امنیت بیاورند و هزینه جنگ را برای دشمن غیرقابل تحمل کنند. اما نتیجه چه بود؟ دو جنگ ویرانگر، کشته شدن ده‌ها نفر از فرماندهان ارشد، فرسایش توان نظامی، انزوای بیشتر و تحمیل هزینه‌ای سنگین بر اقتصاد و جامعه ایران.
اکنون همان منطق، در دوره خامنه‌ایِ دوم در قالب «کارت هرمز» بازتولید می‌شود. مجله تایم با نوشتنِ «تنگه هرمز، گزینه هسته‌ایِ واقعی ایران است»، به سوءتفاهم خطرناکی دامن زد که بهایی سنگین برای ما خواهد داشت. این تصور که می‌توان یکی از مهم‌ترین شریان‌های انرژی جهان را به اهرم فشار تبدیل کرد، بدون آنکه پیامدهای آن نخست دامان خود ایران را بگیرد، توهمی دهشتناک و تداوم همان الگوی قدیمی است: بزرگ‌نمایی توان خود، کوچک‌انگاری توان و اراده طرف مقابل، تبدیل ایران به ضاحیه و نادیده گرفتن هزینه‌هایی که مردم ایران می‌پردازند.
تاریخ جمهوری اسلامی، بیش از آنکه تاریخ پیروزی‌ باشد، تاریخ خطاهای محاسباتی است. از اشغال سفارت آمریکا تا ادامه جنگ پس از آزادی خرمشهر، از پروژه هسته‌ای تا راهبرد نیابتی، و اکنون بازی با تنگه هرمز.
بزرگ‌ترین خطای محاسباتی جمهوری اسلامی این است که هر بار از یک بحران جان سالم به در می‌برد، گمان می‌کند راهبردش درست بوده است. و همین سوءبرداشت، بحران و فاجعه‌ای بزرگ‌تر را به کشور تحمیل می‌کند. این نظام هیچ درکی از تفاوتِ «تحمل هزینه» و «پیروزی» ندارد. هر بار که از فروپاشی نجات یافته، آن را نشانه درستی راهبرد خود دانسته است؛ نه فرصتی برای بازنگریß

گزارش میدانی
سردرگمی جامعه در بیم و امید و انتظار برای تفاهم با آمریکا
مذاکرات ۶۰ روزه و تردید عمیق در جامعه
محمد حسین مشیری ـ پایان جنگ، به معنای پایان اضطراب نبود. در خیابان‌ها، تاکسی‌ها، مترو و صف‌های نانوایی، روایت‌های متناقضی از آینده شنیده می‌شود؛ از امید به توافق با آمریکا تا هراس از شکست مذاکرات و بازگشت جنگ. این گزارش، از خلال روایت زندگی روزمره، تصویری از جامعه‌ای ارائه می‌دهد که در میانه شکاف‌های سیاسی و ابهام‌های قدرت، چشم‌انتظار سرنوشت مذاکرات مانده است.
محمدحسین مشیری

نمایش مشخصات تصویر
این روزها که تیم مذاکره‌کننده‌ی ایران برای اجرای مفاد تفاهم‌نامه‌ی اولیه که مبنای پایان جنگ قرار گرفت و روشن کردن ابهامات مربوط به پرونده هسته‌ای برای رسیدن به توافق نهایی مشغول رایزنی با طرف آمریکایی است، فضای سیاسی ایران به شکل عجیبی دو قطبی شده است. مخالفان مذاکره و توافق که در تجمعات شبانه دست بالا را داشته و دیدگاه خود را با صدای بلند ابراز می‌کرده‌اند، با انتشار پیام مجتبی خامنه‌ای و روشن شدن اینکه او نظر دیگری داشته و در نهایت نظر رئیس‌جمهور را پذیرفته و اجازه مذاکره را صادر کرده، جان تازه‌ای گرفته‌اند.
تندروها در ایران همواره از چنان قدرتی برخوردار بوده‌اند که اگر تصمیم به انجام کاری می‌گرفتند، به سادگی می‌توانسته‌اند آن را به انجام برسانند. اگر هم مخالف کاری بوده‌اند می‌توانسته‌اند جلو آن را بگیرند یا از فایده تهی کنند. مانند کاری که در ماجرای برجام کردند و دولت روحانی نتوانست جلو آنها را بگیرد. این قدرت که مدت‌ها قبل از صدور فرمان آتش به‌اختیار توسط علی خامنه‌ای وجود داشت، با فرمان او اوج گرفت و در ماجرای حمله به سفارت‌های عربستان و انگلیس متجلی شد. تندروها از مدت‌ها قبل در ساختار مدیریتی کشور نفوذ کرده و دیدگاه خود را تحمیل می‌کرده‌اند و همزمان در بعد تبلیغاتی از ابزار صداوسیما و چند رسانه‌ی مهم برای توجیه رفتار خود استفاده کرده‌اند. با این حال بین تندروهایی که بر مقدرات کشور تسلط داشته‌اند و عموم مردم شکاف عمیقی وجود دارد که به سادگی قابل مشاهده است. یکی از اتفاقات مهمی که نشان دهنده این شکاف است، اتفاقی است که تجمعات شبانه رخ داد و مردم صف خود را از تندروها جدا کردند. با جدا شدن مردم از تندروها تجمعات شبانه خلوت شد و دیگر از آن شلوغی شب‌های اول خبری نبود. ß

iran-emrooz.net | Fri, 03.07.2026, 17:12
فرصتِ ایران
دامون گل‌ریز - امیرحسین گنج‌بخش
▪دامون گل‌ریز، کنشگر مشروطه‌ی‌ پادشاهی‌خواه
▪امیرحسین گنج‌بخش، کنشگر مشروطه‌ی جمهوری‌خواه

تأملی بر فرصت نهفته در ایده ایران؛ برخاستن از خاکستر بحران‌ها در گرو آشتی با خویشتن
پس از توقفِ عملیاتِ ایالاتِ متحده‌ی آمریکا علیه ایران موسوم به «خشمِ حماسی»، در میانِ برخی از روشنفکرانِ ایرانی این حکم تبلور یافته است که پیروزِ اصلیِ این نبرد، در واقع و در نهایت، ایران بوده، و البته آن پیروزی هم نه از آنِ حاکمانِ مستبدِ ایران بلکه متعلق به روحِ ایران به‌عنوانِ تمدنی دیرین و کهنسال بوده است. مهم‌ترین عارضه جانبی این جنگ آشکار شدن واقعیت قدرتی است که سال‌ها به عنوان موقعیت جغرافیای سیاسی ایران در میان ناظران سیاسی از آن نام برده می‌شد.
در این محافل، به سیمرغ، پرنده‌ی اسطوره‌ایِ ایرانی که نمادِ استقامت و پایداری است، نه به‌عنوانِ یک نماد بلکه به‌عنوانِ نوعی پیشگویی استناد می‌شود. امروز، بحث نه بر سرِ بودن بلکه بر سرِ شدن است؛ بحث بر سرِ بردنِ آن پیروزی به‌سوی چیزی فراتر است. به‌گفته‌ی نیکولا ماکیاولی، پیروزی همانندِ کماندارِ چیره‌دستی است که می‌بایست هدفی «بسیار بالاتر» از «نقطه‌ای از پیش تعیین‌شده» را در آماج قرار دهد. این نقطه‌ی از پیش تعیین‌شده عبارت از صلحِ پایدارِ بین‌المللی و آشتیِ ملیِ صادقانه است. هدفِ بالاتر از آن، اما، تبدیل شدن به قدرتی جهانی است. تاریخ به ما می‌آموزد هرگاه ایران نبوغِ تمدنیِ خود را بر رژیمِ سیاسیِ حاکم بر خود تحمیل کند، سرنوشتش منحصربه‌فرد خواهد بود؛ یعنی قد برافراشتن به‌عنوانِ یک قدرتِ بااهمیتِ واسطِ در قرنِ بیست‌ویکم ــ نقطه‌ی اتصال بینِ یک غربِ پساهژمونیک، یک «شرقِ جهانیِ» در حالِ صعود، و یک «جنوبِ جهانیِ» در حالِ ظهور. و بدین منظور، به کمکِ ما نیاز دارد!
ایران یک ایده است
ایران از معدود تمدن‌های زنده‌ی روی زمین است که ایده‌ی تعریف‌کننده‌ی خود را در میانِ تهاجم‌ها، انقلاب‌ها و جنگ‌های طولانی همچنان حفظ کرده است. در طولِ بیش از دوهزار و پانصد سال، امپراتوری‌های بسیاری در ظلماتِ تاریخ فرو رفته‌اند؛ ایران، اما، همواره حاملِ نور بوده و روحش، همان‌طور که هگل استدلال کرده، تفاوت‌ها را، به‌جای نابود ساختن، روشن کرده است. باری، چرا ایران زنده می‌ماند؟ چون سازگار می‌شود؛ چرا باقی می‌ماند؟ چون به یاد می‌آورد؛ چرا الهام می‌بخشد، چون صرفاً تاریخ را تسخیر نمی‌کند، بلکه آن را می‌سازد. ß

مجید روشن زاده:
توقف بی‌سابقه تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز، عبور و مرور دریایی به حداقل رسید

بر اساس داده‌های رهگیری کشتی‌ها که خبرگزاری بلومبرگ به آن‌ها استناد کرده است، تردد دریایی در تنگه هرمز روز پنجشنبه به شکل کم‌سابقه‌ای کاهش یافته و این گذرگاه راهبردی عملاً با رکود شدید در رفت‌وآمد شناورها مواجه شده است.
طبق این گزارش، بخش عمده حرکت‌های ثبت‌شده تنها در مسیر دریایی مورد تأیید ایران و در نزدیکی سواحل شمالی تنگه انجام شده است. در مقابل، مسیر دریایی متعلق به عمان که از حمایت ایالات متحده برخوردار است، تقریباً بدون تردد و آرام گزارش شده است.
داده‌های منتشرشده نشان می‌دهد که تنها یک نفتکش غول‌پیکر که تحت تحریم‌های آمریکا قرار دارد، در حال خروج از خلیج فارس مشاهده شده و هم‌زمان یک کشتی کانتینربر با پرچم ایران نیز از معدود شناورهای فعال در این آبراه بوده است.
بلومبرگ همچنین احتمال داده است که شمار دیگری از کشتی‌ها با خاموش کردن سامانه‌های شناسایی و رهگیری خود از تنگه هرمز عبور کرده باشند؛ اقدامی که در شرایط تنش‌های امنیتی برای کاهش امکان رهگیری یا شناسایی مسیر حرکت برخی شناورها انجام می‌شود.
تنگه هرمز یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های انرژی جهان به شمار می‌رود و هرگونه اختلال در تردد دریایی آن می‌تواند پیامدهای گسترده‌ای برای بازارهای جهانی نفت، تجارت دریایی و امنیت منطقه‌ای به همراه داشته باشد. کاهش محسوس رفت‌وآمد کشتی‌ها در این آبراه، در حالی رخ داده که تنش‌ها میان ایران و ایالات متحده همچنان در سطح بالایی قرار دارد و نگرانی‌ها درباره امنیت کشتیرانی در منطقه افزایش یافته است.

مجید روشن زاده:
ایران: تنگه هرمز تنها با شرایط ایران باز خواهد شد؛ هرگونه حمله با ضربه‌ای متقابل پاسخ داده می‌شود

در پی افزایش تنش‌ها میان جمهوری اسلامی ایران و ایالات متحده، مقام‌های ارشد ایرانی با لحنی تند به اظهارات و اقدامات واشنگتن واکنش نشان دادند و تأکید کردند که هرگونه اقدام نظامی یا نقض توافق‌ها، با پاسخی قاطع از سوی ایران روبه‌رو خواهد شد.
روزنامه وال استریت ژورنال به نقل از یک دیپلمات ایرانی گزارش داد که ایالات متحده با ایجاد یک گذرگاه دریایی بدون هماهنگی با تهران، توافق صلح را نقض کرده است. به گفته این دیپلمات، همین اقدام، از نگاه ایران، دلیل موجهی برای تصمیم تهران به هدف قرار دادن رفت‌وآمد دریایی به شمار می‌رود.
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، نیز با اشاره به اهمیت راهبردی تنگه هرمز اعلام کرد که این گذرگاه تنها بر اساس ترتیبات جمهوری اسلامی ایران باز خواهد شد و نه تحت فشار یا تهدید آمریکا. وی همچنین تصریح کرد که واشنگتن هنوز نیاموخته است که زورگویی و عهدشکنی بی‌هزینه نخواهد بود و هشدار داد در صورت هرگونه حمله، پاسخ متقابل دریافت خواهد کرد.
ابراهیم عزیزی، رئیس کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی، نیز با محکوم کردن حمله آمریکا به ایران، وعده داد که جمهوری اسلامی پاسخی کوبنده به آمریکایی‌ها خواهد داد و امنیت آنان را در هر نقطه‌ای که باشند، هدف قرار خواهد داد.
در همین حال، ابراهیم رضایی، سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، از آمریکا خواست در انتظار «سیلی سخت» ایران باشد. وی با اشاره به آموزه‌های آیت‌الله سید علی خامنه‌ای اظهار داشت که ملت ایران آموخته است از ایالات متحده هراسی به دل راه ندهد.
همچنین محسن رضایی، مشاور نظامی رهبر انقلاب و جمهوری اسلامی، تأکید کرد که پاسخ به دشمن مهاجم و حامیان آن با قاطعیت انجام خواهد شد و عاملان این حمله با مجازاتی سخت روبه‌رو خواهند شد.
اظهارات تازه مقام‌های ایرانی نشان‌دهنده ادامه روند تشدید تنش میان تهران و واشنگتن است؛ روندی که می‌تواند بر امنیت منطقه و به‌ویژه وضعیت تنگه هرمز، یکی از مهم‌ترین گذرگاه‌های راهبردی جهان، تأثیر قابل توجهی بگذارد.

شهرنوش پارسی‌پور؛ مرگ یک نویسنده و پرسشی که همچنان بی‌پاسخ مانده است
رضا باقری
درگذشت شهرنوش پارسی‌پور، تنها خاموش شدن صدای یکی از مهم‌ترین نویسندگان معاصر ایران نیست؛ بلکه بار دیگر توجه ما را به سرنوشت تلخ بسیاری از نویسندگان و هنرمندان تبعیدی جلب می‌کند؛ انسان‌هایی که وطن را از دست دادند، اما هرگز زبان و خاطره آن را ترک نکردند.
شهرنوش پارسی‌پور با آثاری چون «زنان بدون مردان»، «طوبا و معنای شب»، «عقل آبی»، «سگ و زمستان بلند» و دیگر آثار خود، جایگاهی ماندگار در ادبیات فارسی یافت. او نه تنها نویسنده‌ای نوآور، بلکه زنی بود که بهای استقلال اندیشه خود را با زندان، سانسور، ممنوعیت انتشار و سرانجام تبعید پرداخت.
او در دوران حکومت پهلوی در اعتراض به اعدام خسرو گلسرخی و کرامت‌الله دانشیان و بازداشت شماری از نویسندگان، از تلویزیون ملی ایران استعفا داد و خود نیز مدتی زندانی شد. پس از انقلاب، با وجود آنکه وابسته به هیچ سازمان سیاسی نبود، سال‌ها زندان را تجربه کرد و بعدها نیز به دلیل انتشار آثارش بار دیگر تحت فشار قرار گرفت. سرانجام ناچار شد ایران را ترک کند و زندگی خود را در تبعید ادامه دهد.
اما تبعید، تنها دور شدن از یک سرزمین نیست.
رنج تبعیدی را نمی‌توان تنها با فاصله جغرافیایی توضیح داد. برای یک شاعر یا نویسنده، وطن فقط خاک نیست؛ زبان، مخاطب، کوچه‌ها، خاطره‌ها و نفس کشیدن در میان مردمی است که موضوع نوشتن او هستند. نویسنده متعهد، درد جامعه را تنها از خلال خبرها و روایت‌ها نمی‌شناسد؛ او آن را در چهره مردم، در خیابان، در سکوت و فریاد زندگی روزمره لمس می‌کند.
دردی که از نزدیک دیده می‌شود، با دردی که از هزاران کیلومتر دورتر شنیده می‌شود، یکسان نیست. نویسنده تبعیدی ناچار است رنج مردم خود را از فاصله‌ای دور تجربه کند؛ فاصله‌ای که گاه خود به زخمی دائمی تبدیل می‌شود. این همان «درد از دور» است؛ رنجی که شاید کمتر درباره آن سخن گفته شده باشد، اما بسیاری از شاعران و نویسندگان تبعیدی آن را با تمام وجود زیسته‌اند.
در کنار این رنج روانی، واقعیت دیگری نیز وجود دارد که کمتر دیده می‌شود؛ وضعیت اقتصادی نویسندگان تبعیدی.
بسیاری از آنان، با وجود ده‌ها کتاب، صدها مقاله، سال‌ها پژوهش و تأثیر عمیق بر فرهنگ و ادبیات فارسی، از راه نوشتن قادر به تأمین زندگی خود نیستند. آثارشان خوانده می‌شود، درباره‌شان سخن گفته می‌شود، اما سهم آنان از این میراث فرهنگی، اغلب تنها رضایت درونی از آفرینش اثر است، نه امنیت اقتصادی.
شهرنوش پارسی‌پور نیز در سال‌های پایانی زندگی با دشواری‌های مالی روبه‌رو بود و برای تأمین بخشی از هزینه‌های زندگی و انتشار آثارش، از مخاطبان خود درخواست حمایت کرد. این واقعیت، بیش از آنکه درباره یک فرد سخن بگوید، پرسشی جدی را پیش روی جامعه فرهنگی ما قرار می‌دهد: چگونه ممکن است نویسنده‌ای که آثارش به چندین زبان ترجمه شده، در دانشگاه‌ها تدریس می‌شود و نامش در تاریخ ادبیات معاصر ثبت شده است، همچنان از ابتدایی‌ترین امنیت معیشتی محروم باشد؟ß

رقیه دانشگری ــ
باید بر خاست … این پیچ تاریخی طاقت فرساست….
این سرود حماسی که در حضور مداوم و فزایندۀ مردم ایران در پویش همه روزۀ خیابان و حالا در وداع با پیکر پاک رهبر شهید انقلاب ملی ــ اسلامی ایران و اعضای خانوادۀ او در مصلای تهران طنین انداز است، فشرده ای از خواست و ارادۀ مردم ایران است. مردمی که نقش تاریخی خود را در تحولات امروز جهان به خوبی دریافته اند.
این درک از وظیفۀ سترگ تاریخی ملتی به پا خاسته ، حاصل پنج دهه رزم و رنج در مصاف با دشمنان خارجی و داخلی کشوری است که به دلیل موقعیت سیاسی و جغرافیایی خود در معبر و موقعیتی خطیر قرار گرفته است . عبور از آن نیاز به تدبیر، اراده، هوشیاری، خستگی ناپذیری، شادابی انقلابی و اتحاد ملی به وسعت ایران دارد.
دشمنان مردم ایران، پس از شکست در دو جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و رمضان، دریافته اند که چنین ملتی با حربۀ نظامی شکست پذیر نیست. لذا نقشۀ شوم احتمالی آمریکا و اسراییل برای کشور ما همزمان با اقدامات تروریستی و نظامی علیه تمامیت سرزمینی ایران، چنین خواهد بود:
استفادۀ هر چه بیشتر از گسل های داخلی جهت تشدید نارضایتی های موجود از طریق تقویت اولیگارش ها و اقتصاد غربگرای نئولیبرال و تخریب هرچه بیشتر اقتصاد ملی، تقویت نیروهای تسلیم طلب سیاسی ، ایجاد و تقویت یآس و نومیدی عمومی، ایجاد نفاق ملی، و در نهایت جلب آرای اکثریت مردم ناراضی شده به انتخاب مدیران و سیاست گزاران غربگرا و یک دست کردن ساختار سیاسی ایران به سود امپریالیسم و صهیونیسم.ß

دکتر مهدی روسفید :
آزادی بی مسئولیت؛ روی دیگر ھرجومرج
در فضای فکری و سیاسی ایران، کمتر واژهای بھ اندازه «آزادی» تکرار میشود. از حکومت گرفته
تا اپوزیسیون، از روشنفکر تا فعال سیاسی، از دانشگاه تا شبکه ھای اجتماعی، ھمه از آزادی سخن
میگویند. اما پرسش اساسی این است: آیا ما به ھمان اندازه که از آزادی حرف میزنیم، درباره مسئولیت نیز سخن میگوییم؟

خشم سیاسی و وفاداری ملی
گاھی یک جمله ، بیشتر از صد کتاب درباره انسان بما میآموزد. چندی پیش دوستی آلمانی با من تماس گرفت. صاحب کارخانھای است که تجھیزات محافظت ساختمانھا در برابر رعد و برق تولید میکند. تمام زندگیاش را صرف این کرده بود کھ صاعقه بخانه ھا برخورد نکند. اما آن روز،خودش قربانی نوع دیگری از صاعقه شده بود. گفت: «میخواھم یکی از کارمندان ایرانیام را اخراج کنم.» ابتدا تصور کردم اختلافی کاری پیش آمده است. پرسیدم چرا؟ چند ثانیه سکوت کرد. سکوتی که انگار از جایی دورتر از یک شرکت و یک قرارداد کاری میآمد. بعد گفت: «برای اینکھ فھمیدهام آرزو میکند کشور خودش بمباران شود.»ß

مجید روشن زاده:
مجتبی خامنه‌ای پس از جراحات بهبود یافته است، نقش پررنگ‌تر سپاه در ساختار آینده قدرت

براساس گزارش فینانشال تایمز به نقل از منابعی شامل شماری از ایرانیان، مقام‌های وابسته به جمهوری اسلامی و دیپلمات‌های خارجی گزارش داد که مجتبی خامنه‌ای پس از جراحاتی که در جریان حملات آمریکا و اسرائیل برداشته بود، روند درمان را پشت سر گذاشته و بهبود یافته است.
بر اساس این گزارش، غیبت چهار ماهه مجتبی خامنه‌ای از انظار عمومی بیش از آنکه ناشی از وضعیت جسمانی او باشد، بهملاحظات امنیتی مربوط است. این منابع تأکید کرده‌اند که وی همچنان هدایت امور و مدیریت ساختار قدرت را در اختیار دارد.
به گفته منابع نزدیک به حاکمیت، انتظار می‌رود در دوره‌ای که از آن به عنوان دوران مجتبی خامنه‌ای یاد می‌شود، نهادهایی مانند سپاه پاسداران نقش پررنگ‌تری در اداره کشور ایفا کنند. همچنین پیش‌بینی می‌شود نسل‌های جوان‌تر و نیروهایی که آمادگی بیشتری برای پذیرش ریسک‌های سیاسی و امنیتی دارند، جایگاه گسترده‌تری در ساختار حکمرانی پیدا کنند.
در همین حال، یکی از مقام‌های پیشین جریان اصلاح‌طلب نیز در گفت‌وگو با این روزنامه ارزیابی کرده است که ایران در عرصه سیاسی به سمت فضای بسته‌تر حرکت خواهد کرد، اما همزمان احتمال گشایش‌های بیشتری در حوزه مسائل و مطالبات اجتماعی وجود دارد.

مجید روشن زاده:
ریشه‌های تاریخی بحرانی که امروز میان آمریکا و اسپانیا شعله‌ور شده است

روابط ایالات متحده و اسپانیا وارد بحرانی‌ترین مرحله خود در دهه‌های اخیر شده است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز هشتم ژوئیه اعلام کرد که به وزیر خزانه‌داری این کشور دستور داده است تمامی روابط تجاری با اسپانیا را قطع کند. او مادرید را «شریکی بد» در پیمان آتلانتیک شمالی توصیف کرد. این اظهارات در جریان نشست سران این پیمان در آنکارا و در حضور دبیرکل این ائتلاف مطرح شد.
این تصمیم تازه‌ترین حلقه از زنجیره تنش‌هایی است که از زمان بازگشت ترامپ به کاخ سفید به تدریج شدت گرفته، اما ریشه‌های اختلاف میان دو کشور بسیار قدیمی‌تر از تحولات سال‌های اخیر است.
از اتحاد تاریخی تا بی‌اعتمادی متقابل
اسپانیا در جریان جنگ استقلال آمریکا یکی از مهم‌ترین حامیان نیروهای استقلال‌طلب بود. این کشور در کنار فرانسه با ارسال کمک‌های مالی، تسلیحاتی و تدارکاتی نقش مهمی در پیروزی نیروهای آمریکایی در نبرد سرنوشت‌ساز یورک‌تاون در سال ۱۷۸۱ ایفا کرد؛ نبردی که راه را برای استقلال ایالات متحده هموار ساخت.
با این حال، بسیاری از اسپانیایی‌ها معتقدند واشنگتن هرگز این حمایت تاریخی را جبران نکرد. آنان به جنگ آمریکا و اسپانیا در سال ۱۸۹۸ اشاره می‌کنند که به از دست رفتن آخرین مستعمرات اسپانیا انجامید. همچنین اسپانیا پس از جنگ جهانی دوم از طرح بازسازی اروپا بهره‌ای نبرد و آمریکا نیز در دوران جنگ سرد از حکومت دیکتاتوری فرانکو به دلیل مواضع ضدکمونیستی آن حمایت کرد.
همین تجربه تاریخی سبب شده است که نگاه بخشی از جامعه اسپانیا به آمریکا همواره با تردید و انتقاد همراه باشد.
جنگ غزه، نقطه آشکار اختلاف
بزرگ‌ترین شکاف سیاسی میان دو کشور در جریان جنگ غزه پدیدار شد. در حالی که دولت ترامپ از اسرائیل حمایت کامل به عمل آورد، دولت پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، یکی از منتقدان اصلی سیاست‌های تل‌آویو در اروپا بود

اسپانیا کشور فلسطین را به رسمیت شناخت، از شکایت آفریقای جنوبی علیه اسرائیل در دیوان بین‌المللی دادگستری حمایت کرد و خواستار تعلیق توافق همکاری اتحادیه اروپا با اسرائیل شد. سانچز همچنین بارها اقدامات اسرائیل در غزه را «نسل‌کشی» خواند.
دولت اسپانیا در ادامه، صادرات سلاح به اسرائیل را متوقف کرد، قراردادهای نظامی با شرکت‌های اسرائیلی را لغو نمود و استفاده از بنادر و حریم هوایی این کشور برای برخی انتقال‌های نظامی مرتبط با اسرائیل را ممنوع ساخت. این اقدامات با واکنش منفی واشنگتن روبه‌رو شد.
اختلاف دو کشور حتی در برخورد با گزارشگر ویژه سازمان ملل درباره فلسطین نیز آشکار شد؛ جایی که دولت آمریکا او را تحریم کرد، اما دولت اسپانیا از او تقدیر به عمل آورد.
اختلاف بر سر پیمان نظامی، چین و مهاجرت
تنش میان مادرید و واشنگتن تنها به مسئله فلسطین محدود نماند.
اسپانیا با افزایش بودجه نظامی تا پنج درصد تولید ناخالص داخلی، مطابق خواسته آمریکا، مخالفت کرد. سانچز تأکید کرد که چنین افزایشی به زیان خدمات اجتماعی و نظام رفاه این کشور خواهد بود.
در عرصه اقتصادی نیز مادرید روابط خود با چین را گسترش داد؛ اقدامی که با انتقاد شدید دولت آمریکا روبه‌رو شد. همزمان سانچز سیاست‌های سخت‌گیرانه دولت ترامپ در قبال مهاجران را نیز به چالش کشید و از الگوی مهاجرتی اسپانیا به عنوان عاملی برای رشد اقتصادی و تقویت نظام تأمین اجتماعی دفاع کرد.
ایران، اوج رویارویی
اختلافات دو کشور در جریان جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران به اوج رسید.
دولت اسپانیا این اقدام نظامی را محکوم کرد و اجازه استفاده از پایگاه‌های نظامی خود برای حمله به ایران را به آمریکا نداد. سانچز این عملیات را اقدامی خطرناک و مغایر با حقوق بین‌الملل توصیف کرد.
در مقابل، ترامپ اسپانیا را به اقدامات اقتصادی و سیاسی تهدید کرد و این کشور را به تضعیف همبستگی در پیمان آتلانتیک شمالی متهم ساخت.
ورود اختلافات به مرحله‌ای تازه
اکنون با اعلام تصمیم ترامپ برای قطع کامل روابط تجاری با اسپانیا، اختلافات دو کشور وارد مرحله‌ای بی‌سابقه شده است. آنچه تا پیش از این بیشتر در قالب موضع‌گیری‌های سیاسی و دیپلماتیک دنبال می‌شد، ممکن است از این پس پیامدهای مستقیم اقتصادی و امنیتی برای دو کشور و حتی آینده روابط دو سوی اقیانوس اطلس به همراه داشته باشد.
به نظر می‌رسد اختلاف میان واشنگتن و مادرید دیگر صرفاً بر سر چند پرونده سیاسی نیست، بلکه به تقابل دو نگاه متفاوت درباره نظم جهانی، سیاست خارجی و نقش آینده قدرت‌های غربی در جهان تبدیل شده است.

https://t.me/paivandisaeed/223
جامعه، حکومت و اپوزیسیون در برابر چالش آینده 

سعید پیوندی
تجربه کشورهایی که دوران پس از یک بحران بزرگ (جنگ خارجی و داخلی، دیکتاتوری...) را به زمانی برای توسعه و پویایی جدید اجتماعی تبدیل کردند بسیار متفاوت است. در کنار چند و چون برخورد با گذشته، امر مشترک در میان بسیاری خلق روایت‌هایی است که زمینه‌ساز شکل‌گیری انگاره جمعی جدیدی درباره سیاست و امید به روزهای بهتر و آینده را فراهم می‌آورند.
جنگ و بحران‌ "افق زمانی" جامعه را بسیار کوتاه می‌کنند. جامعه در برابر جبر بقا ناچار به روانشناسی زیست در زمان کوتاه پناه می‌برد. این امید به آینده است که زندگی و انگاره زمان بلند را شکل می‌دهد. 
ارنست بلوخ فیلسوف آلمانی امید را نیرویی می‌دانست که انسان را به سوی امکانات هنوز تحقق‌نیافته سوق می‌دهد. از این دیدگاه، امید به آینده تنها بازتاب واقعیت موجود نیست، بلکه توانایی تصور واقعیتی بهتر نیز هست. رورتی، فیلسوف مکتب پراگماتیسم معاصر نیز برآن بود که جامعه برای بقا نه به یک حقیقت مطلق که به امید اجتماعی وابسته‌ است. از نظر او، امید اجتماعی یعنی این باور جمعی که می‌توان با همکاری، آینده‌ای عادلانه‌تر و آزادتر از گذشته را ساخت. 
ایران پس از جنگ و بحران‌های بزرگ داخلی و مرگ رهبر ج.ا. در برابر معادله پیچیده ساخت و پرداخت آینده قرار دارد. این چالش هم به نظام حکمرانی مربوط می‌شود و هم به اپوزیسیون و یا نخبگان دانشگاهی، روشنفکری، مدنی و سیاسی. هر چند ادامه تنش‌ها، نبودن دورنمای صلح پایدار و بازتولید روایت‌های تکراری جای چندانی برای خوشبینی نمی‌گذارند. چندی پیش بطحایی رئیس سازمان امور اجتماعی کشور با اشاره به نتایج پیمایش‌های سرمایه اجتماعی اعلام کرد که حدود 60 درصد مردم امیدی به بهبود شرایط آینده ندارند (عصر ایران، 30 خرداد 1405). 
این نومیدی فراگیر پدیده جدیدی نیست. سال‌هاست جامعه ما نوعی زوال امید، نظام حکمرانی ناکارا و سرکوب‌گر و "فلج جمعی" سیاست، اقتصاد و چرخه بی‌پایان تنش‌های داخلی و خارجی را زندگی می‌کند. ß

Majid Roshanzadeh
چهار مسیر تلاش آمریکا برای تغییر موازنه پس از توافق با ایران
تنها چند روز پس از امضای تفاهم‌نامه میان آمریکا و ایران، واشنگتن اقداماتی را در چند مسیر آغاز کرده تا محیط سیاسی و امنیتی اجرای این توافق را بازتعریف کند. تحولات اخیر نشان نمی‌دهد که دولت آمریکا قصد دارد این تفاهم‌نامه را به‌طور مستقیم لغو کند یا از آن خارج شود، بلکه به نظر می‌رسد هدف آن کاهش تدریجی اثر عملی توافق از طریق ایجاد واقعیت‌های جدیدی است که تعهدات موجود را کم‌اثر یا قابل تفسیر به نفع منافع آمریکا و اسرائیل کند.
این سیاست در چهار مسیر هم‌زمان دنبال می‌شود: مسیر نخست از لبنان آغاز می‌شود، مسیر دوم به کشورهای خلیج فارس مربوط است، مسیر سوم بر تنگه هرمز متمرکز است و مسیر چهارم حفظ سطحی کنترل‌شده از تنش نظامی با ایران را دنبال می‌کند. به این ترتیب، واشنگتن ابزارهای فشاری دائمی علیه تهران حفظ می‌کند، بدون آنکه وارد جنگی گسترده شود و بدون آنکه اجازه دهد ایران دستاوردهای سیاسی و راهبردی توافق را به طور کامل به دست آورد.
لبنان، نخستین میدان فشار
نخستین محور این سیاست به لبنان مربوط می‌شود. توافقی که دو روز پیش در واشنگتن میان دولت‌های لبنان و اسرائیل اعلام شد، از نگاه برخی تحلیلگران، بندهای اصلی تفاهم آمریکا و ایران را به شکلی نزدیک‌تر به دیدگاه اسرائیل بازتنظیم می‌کند.
به جای خروج کامل نیروهای اسرائیلی در مدت شصت روز، این توافق عملاً امکان تداوم حضور اسرائیل در بخش‌هایی از خاک لبنان را فراهم می‌کند و خروج احتمالی آینده را به شرایط تازه‌ای پیوند می‌زند که در متن تفاهم اولیه با ایران وجود نداشت.ß

وقتی قدرت نامرئی می‌شود؛ چگونه گرامشی، ادوارد سعید و چامسکی سازوکار سلطه مدرن را آشکار کردند

قدرتی که برای حفظ خود به تانک و نیروهای مسلح در خیابان نیاز دارد، پیش از هر چیز از خودش بیمناک است. اما گونه‌ای دیگر از قدرت نیز وجود دارد؛ قدرتی که نه در میدان‌ها، بلکه در ذهن انسان‌ها مستقر می‌شود. قدرتی که مردم را وامی‌دارد از نظمی دفاع کنند که آن را حاصل انتخاب و باور آزاد خود می‌پندارند.
همین‌جا، در مرز باریک میان اجبار و رضایت، یکی از مهم‌ترین پرسش‌های اندیشه سیاسی معاصر شکل می‌گیرد: چگونه انسان‌ها به پذیرش آنچه بر آنان تحمیل شده است رضایت می‌دهند، تا جایی که آن را انتخاب خود می‌دانند؟
سه تن از برجسته‌ترین متفکران سده بیستم، آنتونیو گرامشی، ادوارد سعید و نوآم چامسکی، هر یک از زاویه‌ای متفاوت، به همین پرسش پرداختند. آنان از سنت‌های فکری گوناگون می‌آمدند، اما همگی به یک حقیقت مشترک رسیدند: سلطه، پیش از آنکه بر بدن‌ها حکومت کند، بر ذهن‌ها فرمان می‌راند.
گرامشی؛ هنگامی که فرهنگ به ابزار قدرت تبدیل می‌شود
آنتونیو گرامشی مهم‌ترین آثار خود را در زندان حکومت فاشیستی ایتالیا نوشت. او در همان شرایط دشوار، مفهوم «هژمونی فرهنگی» را مطرح کرد؛ مفهومی که تا امروز یکی از بنیادی‌ترین ابزارهای فهم قدرت سیاسی به شمار می‌رود.
از نگاه گرامشی، طبقات حاکم تنها با زور و سرکوب بر جامعه مسلط نمی‌شوند. آنان با ساختن مجموعه‌ای از ارزش‌ها، باورها و برداشت‌های فرهنگی، منافع خود را به صورت منافع همگانی جلوه می‌دهند.
مدرسه، دانشگاه، رسانه، خانواده، نهادهای دینی و دیگر نهادهای فرهنگی، تنها محل آموزش یا انتقال اطلاعات نیستند. این نهادها به تدریج تصویری از جهان می‌سازند که چنان طبیعی به نظر می‌رسد که کمتر کسی درباره منشأ آن پرسش می‌کند.
در این فرآیند، ایدئولوژی به «عقل سلیم» تبدیل می‌شود.
گرامشی میان دو حوزه تمایز قائل می‌شود. نخست، جامعه سیاسی که ابزارهای اجبار، مانند ارتش، پلیس و دستگاه قضایی را در اختیار دارد. دوم، جامعه مدنی که در آن رضایت مردم شکل می‌گیرد. از نظر او، حکومت‌های مدرن زمانی پایدار می‌شوند که بیش از آنکه به زور متکی باشند، بتوانند رضایت عمومی را تولید کنندß

کارگران معدن مس درخشان سیرجان اعتصاب کردند
آنها می‌گویند سه ماه است حقوقی دریافت نکرده‌اند
کارگران معدن مس درخشان تخت گنبد سیرجان در اعتراض به پرداخت نشدن سه ماه حقوق معوقه اعتصاب کرده‌اند. این در حالی است که هم‌زمان، برای مراسم تشییع و دفن علی خامنه‌ای هزینه‌های سنگینی صرف شده؛ موضوعی که بار دیگر شکاف میان هزینه‌های حکومتی و مشکلات معیشتی کارگران را برجسته کرده است.
به گزارش حال‌وش، شماری از کارگران این معدن روز شنبه ۱۳ تیر با توقف کار و تجمع در محوطه معدن، خواستار پرداخت فوری مطالبات خود شدند. آنان می‌گویند سه ماه است حقوقی دریافت نکرده‌اند و ادامه این وضعیت، معیشت خانواده‌هایشان را با بحران روبه‌رو کرده است. این نخستین اعتراض کارگران این معدن نیست؛ آنها پیش‌تر نیز در سال ۱۴۰۱ به دلیل پرداخت نشدن حقوق و مزایا و مشکلات معیشتی چندین روز اعتصاب کرده بودند.
@dw_farsi

ترجمه و تلخیص مقالهٔ زیر از: نشریهٔ “عصر ما”روزنامهٔ حزب کمونیست آلمان، به‌قلم “اولف ایملت”

دولت کنونی آلمان در نظر دارد قانون هشت ساعت کار در روز را از بین ببرد. دولت تصمیم گرفت “راهبرد ملی گردشگری” را عملی کند. اصطلاحی که بدون بررسی دقیق به‌نظر بی‌زیان می رسد. ولی این اقدام اولین گام برای از بین بردن یکی از دستاوردهای جنبش کارگری است.
چکیدهٔ این تصمیم که در هفته‌های گذشته توسط دولت آلمان گرفته شده این است: “قانون زمان کار انعطاف‌پذیرتر خواهد شد.” در حال حاضر بر اساس قانون، ساعت کار کارگران آلمان هشت ساعت در روز است. در موارد استثنایی طولانی شدن ساعت کار تا ده ساعت هم امکان‌پذیر است، ولی به شرط آنکه ساعت اضافه‌کاری با پرداخت اضافه دستمزد و یا کسر از کل ساعت کاری در ماه محاسبه شود. برنامه دولت پایان دادن به این دستاورد است. به‌جای هشت ساعت کار در روز، یک حداکثر زمانِ کاری در طول هفته در نظر گرفته خواهد شد، تصمیمی که در گام نخست در بخش گردشگری و مهمان‌سراها اجرا خواهد شد. بر پایه این تصمیم طرح اصلاح قانون زمان کار در سال جاری به‌اتمام خواهد رسید، طرحی که سپس اجرای آن در همه بخش‌ها قطعی و اعتباری قانونی خواهد داشت. حزب‌های “دمکرات مسیحی”، “سوسیال مسیحی”، و “سوسیال دمکرات” [حزب‌های مؤتلف در دولت کنونی] پیش از این بر سر این موضوع با همدیگر توافق کرده ‌بودند.
حزب‌های نام برده شده در بالا با تعدیل قانون زمان کار آرزوی دیرینهٔ اتحادیهٔ سرمایه‌داران را برآورده می‌کنند. به‌این ترتیب مدیران و سرمایه‌گذاران ارشد صنعت گردشگری نسبت به این موضعگیری واکنشی مثبت و رضایت‌بخش نشان دادند. وزیر اقتصاد با لحنی کنایه‌آمیز ادعا می‌کند این اصلاحات می‌تواند توازنی خوب بین خانواده و کار به‌وجود آورد. اما واقعیت در کارخانه‌ها و شرکت‌ها در حال حاضر به‌گونه‌ای دگر است. اضافه‌کاری‌ها که اغلب بدون پرداخت دستمزد است و از کارگران تا آنجا که توان دارند کار می‌کشند، به بخشی از کار عادی بسیاری از کارگران تبدیل شده استß

02 ژوئیه 2026
هوشنگ سیحون؛ معمار هویت ایرانی در بناهای تاریخی
پرویز نیکنام
کتاب یادداشت‌های هوشنگ سیحون که به تازگی انتشارات رهسپاران منتشر کرده، دیدگاه‌ها و نظرات یکی از مهم‌ترین و اثرگذاراترین معماران معاصر و صاحب سبک ایران است که دوازده سال پیش در خرداد ۱۳۹۳ در ونکوور در غربت تبعید درگذشت.
سیحون در مقدمه‌ی کتاب می‌گوید که دلیل چاپ این یادداشت‌ها «ارائه‌ی یک قسمت از ناشناخته‌هایی از تاریخ معماری» بوده است، و بخشی از کتاب «توضیحاتی در باب بعضی از کارهای خودم برای پژوهشگران و دانشجویان جوان رشته‌ی معماری است که اغلب سؤالاتی در این موارد دارند.»
بخش اول کتاب، نگاه سیحون به معماری ساسانی و تأثیر آن بر معماری غرب است و بخش دوم شرحی است بر پنج اثر ماندگار او در ایران یعنی آرامگاه ابوعلی سینا، نادرشاه، خیام، کمال‌الملک و فردوسی.
سیحون می‌نویسد: «ایران ما کشوری است مقدس و دربرگیرنده‌ی گنجینه‌ای پرارزش و بی‌همتا از فرهنگ و ادب و هنر. ایران گوهری است تابناک که در تاریکی‌های اعماق قرون اطراف خود را روشن کرده و سرمشق‌ها و رهنمودهای پرارزشی به سرزمین‌ها و مردمان دیگر عرضه داشته است. به طوری‌که تاریخ مدون فرهنگ‌ها پیوسته با احترام و افتخار از آن یاد می‌کند. متأسفانه این گنجینه و میراث پرارزش به دست ما میراث‌خوارانی رسیده است که از اهمیت و قدر و قیمت آن بی‌خبریم و در نگهداری‌اش بی‌اندازه کوتاهی و سستی کرده و می‌کنیم.»
سیحون ایران را موزه‌ای می‌داند که «پر از شاهکارها و آثار معماری عمومی و خصوصی، شهری و روستایی، که تماماً چه از دید ایرانی‌های اهل فن و مطلع و چه از نظر خارجیان نمونه‌هایی جالب‌توجه و باارزش‌اند که هم‌وطنان ما با بی‌تفاوتی از کنار آن‌ها می‌گذرند و کوچک‌ترین فکری برای حفظ و نگهداری آن‌ها ندارند.»
سیحون در یادداشت‌های خود معماری ایران را به دوره‌ی ساسانی پیوند می‌دهد و این که چطور چهار قرن پیش از اسلام، ساسانیان با ساختن کاخ تیسفون یا طاق کسری، که بقایای آن در سی کیلومتری بغداد قرار دارد، نمادی از معماری را می‌سازند و بعدها همین معماری ساسانی به کشورهای دیگر از طریق آسیای صغیر و کنستانتینوپل (قسطنطینه)؛ ارمنستان و قفقاز و سوریه و سواحل مدیترانه به غرب می‌رود.
از نظر سیحون، معماری رومی و یونانی و ایرانی کم‌کم با هم در هم می‌آمیزند و «از این در هم جوشی معماری بیزانس پا به عرصه‌ی وجود می‌گذارد (معبد ایاصوفیه).» و این معماری از طریق معبد ایاصوفیه «نه تنها به امپراتوری شرق، بلکه به سرزمین‌های غرب نیز انتقال داده می‌شود.»
مسجد ترکیبی از آتشکده و کاخ ساسانی
سیحون در مستند خط در خیال می‌گوید: «اسلام نه معماری داشت، نه مجسمه‌سازی، نه نقاشی و نه موسیقی، در حالی که ما داشتیم. ایرانِ ما داشت. معماری دو بال دارد و با این دو بال باید پرواز کند؛ عملکرد و زیبایی. یعنی معماری هم باید از نظر فیزیکی ما را تأمین کند و ما در جایی زندگی ‌کنیم که همه چیز برای ما راحت باشد و هم از نظر متافیزیکی باید ما را تأمین کند که مثلاً بگوییم این خانه قشنگ و خوب است.»
با این نگاه تاریخی، سیحون معتقد است که بعد از اسلام «مساجد ما با تلفیق از آتشکده و کاخ ساسانی به وجود آمده‌اند. شیوه‌ی معماری ساسانی به خصوص در مورد ساختمان گنبد به صور و اشکال مختلف رو به تکامل رفته است. نمونه‌های بارز این نظریه مسجد جامع اصفهان، مسجد شاه اصفهان، مسجد جامع قزوین و اردستان و به خصوص مسجد شیخ لطف‌الله در اصفهان است که در حقیقت چهار طاقی و گنبد آتشگاه را در حد کمال و زیبایی و سادگی بر پا کرده است.»ß

https://t.me/kaleme/34108
 تشییع میلیونی، از انکار تا حیرت، زنده باد مقاومت مدنی
✍ مجتبی نجفی
به من گفتند آیا از جمعیت میلیونی در مراسم تشییع علی خامنه‌ای متعجبی؟ گفتم هرگز. چرا که هیچگاه پایگاه اقلیت حکومت را انکار نکرده ام که اکنون متعجب باشم. همیشه در تحلیل ام از ایران، "استبداد اقلیت بر اکثریت" محوری بوده. جمهوری اسلامی در طول چند دهه گذشته یک شیفت اساسی داشته، از "استبداد اکثریت بر اقلیت" اول انقلاب، به "استبداد اقلیت بر اکثریت" امروز رسیده. اگر کسی گمان کند معنای دموکراسی صرفا  نظر اکثریت است به توجیه حکومتهای پوپولیستی، تضییع کننده حقوق اقلیت خواهد افتاد و اگر حکومتی به گونه ای صندوقهای رای را تنظیم کند که اقلیت، برنده برگه رای باشد، یا هیچگاه از قدرت حذف نشود، نام این حکومت هرگز " جمهوری" نیست حتی اگر مدام، مردم مردم کندß

https://t.me/TahlilZamane/117090
میراث یک دوران؛ از سفره‌های کوچک تا امیدهای خاموش
از ساعت ۶ صبح در گوشه‌ای از شهر ایستاده است؛ چشم به راه یک فرصت، یک کار، یک روزی حلال. ساعت‌ها می‌گذرد، اما خبری از کار نیست. آفتاب غروب می‌کند و او هنوز با دست‌های خالی به خانه برمی‌گردد.
آمده بود کار کند تا برای خانه چیزی بخرد؛ شاید وسیله‌ای کوچک، شاید چیزی برای خوشحال کردن خانواده‌اش.اما حالا فقط یک جمله باقی مانده است: «شاید قسمت نبوده...»
اما پشت این جمله ساده، داستانی بزرگ پنهان است؛ داستان کارگری که امیدش را هر روز کنار خیابان جا می‌گذارد، مادری که توان خرید یک خواسته کوچک کودک را ندارد، جوانی که آینده‌اش را مبهم می‌بیند و خانواده‌ای که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازها می‌جنگد
میراث واقعی یک دوران را نه در مراسم و شعارها، بلکه در همین لحظه‌ها باید جست‌وجو کرد؛ در صف‌های طولانی کار، در سفره‌های کوچک‌شده، در شرمندگی پدر مقابل فرزند و در امیدی که هر روز کمرنگ‌تر می‌شود.
تاریخ، سرانجام از خود خواهد پرسید: چگونه کشوری با این همه ظرفیت، به جایی رسید که آرزوی بسیاری از مردمش فقط پیدا کردن یک روز کار و یک لقمه نان شد؟
Eterazebazar
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

دکتر مهدی روسفید :
حافظه  رنج و فراموشی انسان
از آشویتس تا غزه؛ وقتی تاریخ از ما میپرسد چه  آموخته ایم

مپراتوری نمایش
چرا سیاست بی نھاد، در دنیای مجازی فقط توھِم قدرت تولید میکند

از «من» تا «ما»
اگر روزی مورخان بخواھند برای تمدن امروز بشر تنھا یک بیماری اصلی نام ببرند، شاید آن بیماری نه جنگ باشد، نه فقر، نه  حتی استبداد؛ بلکه  نوعی «خودمحوری ساختاری» باشد که  آرام آرام در تارو پود جھان معاصر نفوذ کرده است.

ایران و خصلت آب

این هم نظری است
نقاط اتصال جمهوری‌خواهان
سلطنت‌طلبان به یک شخص اقتدا می‌کنند و راه و چاره‌ی نهایی را در آن شخص می‌بینند و در نتیجه یک مرکز عاطفی دارند که آن‌ها را متحد می‌کند. از طرفی چون کسی در میان آن‌ها خودش را بالاتر از آن شخص نمی‌بیند، هوادارانش جاه‌طلبی‌هایشان را کنترل می‌کنند و توانایی‌هایشان را وقف حمایت و تبلیغ او می‌کنند. در نتیجه می‌توانند تبدیل به یک نیروی واحد شوند. در جبهه‌ی طرفداران حکومت هم لااقل تا این لحظه همین اتفاق افتاده است و نوعی اتحاد و سازمان‌دهی حول یک مرکز عاطفی ایجاد کرده‌اند. اما جمهوری‌خواهان به علت تکثر و تنوع گرایش‌ها و طرز تفکرها و اهداف، نتوانسته‌اند یک نیروی واحد را شکل دهند.
هیچ چهره یا ساختار یا کانون مرکزی‌ای وجود ندارد که دیگران توان خود را صرف حمایت از آن کنند و چون هر چهره‌ای چیزی بر فراز خود نمی‌بیند که سقفی برایش تعیین کند، هر کدام تبدیل به یک جزیره و یک رهبر مجزا می‌شوند و این پراکندگی باعث شده مردم به حق مطالبه داشته باشند که چه کانونی، چه ساختاری یا چه شخصی در مرکز این جبهه قرار دارد؟ این تکثر ضعف ذاتی جمهوری‌خواهی نیست بلکه ضعف جمهوری‌خواهانِ "بی‌نهاد، بی‌مرکز، بی‌تقسیم کار و فاقد زبان مشترک است". جمهوری‌خواهی اگر نتواند چنین مرکزی بسازد قربانی فضیلت خودش می‌شود. یعنی تکثر به جای گسترش قدرت و توان وفراگیری آن تبدیل به خودنمایی و پراکندگی و مطالبات جدا از هم می‌شود.
سلطنت‌طلبی به راحتی می‌تواند از کاریزما و سنت تغذیه کند و سنت ما حتی بیشتر از حد نیاز این گرایش‌ها را تقویت و تغذیه می‌کند. اما جمهوری‌خواهی چون می‌خواهد به اقتدار نهادی تکیه کند، یعنی اقتدار را از قانون و قواعد و ساز و کار بگیرد نه از شخص، و به دنبال "اقتدار عقلانی" است، وظیفه‌ی دشواری هم دارد و آن انتقال مرکز عاطفی از شخص به قواعد است. مشکل جمهوری‌خواهان این نیست که هر گروهی با مطالبات جدا در آن حضور دارند و عده‌ای فقط بر حقوق زنان، یا فقط اقلیت‌های جنسیتی یا عدالت اجتماعی یا سوسیالیسم یا لیبرالیسم یا محیط زیست یا حقوق اقوام تمرکز دارند. این‌ها ضعف نیستند بلکه مصالح خام جمهوریت‌اند. ضعف آنجایی است که این گروه‌ها نتوانند یا نخواهند مطالباتشان را به جای اینکه در ظرف امر عمومی بریزند و به زبان امر عمومی ترجمه کنند، خودشان ادعای مرکزیت کنند. اما هر گروه و هر مطالبه‌ای فقط یک آجر در بنای جمهوریت است نه تمام بنای آن. در غیر این صورت با جنبشی روبرو می‌شویم که هزاران حقیقت در خود دارد اما حتی یک اراده‌ی عمومی نداردß

تأکید قطر بر پیشرفت گفت‌وگوهای ایران و آمریکا در دوحه
ماجد محمد الانصاری سخنگوی وزارت خارجۀ قطر با انتشار مطلبی در شبکۀ ایکس، روند مذاکرات غیر مستقیم ایران و آمریکا در دوحه را مثبت ارزیابی کرد.
سخنگوی دستگاه دیپلماسی قطر در این مطلب نوشت: «میانجی‌های قطری و پاکستانی در روز چهارشنبه دیدارهای جداگانه‌ای را با مذاکره‌کنندگان ایرانی و آمریکا داشته و شاهد پیشرفت مثبت در زمینۀ موضوعات مرتبط با یادداشت تفاهم اسلام‌آباد، بر اساس نتایج نشست دریاچۀ‌ لوسرن بودند».
ماجد انصاری در ادامه نوشته: «طرفین موافقت کردند که گفت‌وگوها را به‌زودی پی بگیرند و نخستین نشست بعدی، برای اولین زمان ممکن پس از مراسم تدفین رهبر پیشین ایران برنامه‌ریزی شود».

اسرائیل؛
دژ مستحکم منافع ژئوپولیتیکی غرب در خاورمیانه
چهار شنبه ۳ تير ۱۴۰۵ - ۲۴ ژوين ۲۰۲۶
سیاوش قائنی

مقدمه:
واکاوی معمای حمایت بی‌قید و شرط غرب از اسرائیل
در پهنه سیاست بین‌الملل، اتحاد میان کشورها معمولاً ماهیتی شناور، مشروط و وابسته به تغییر توازن منافع دولت‌ها دارد. با این حال، رابطه میان غرب، به‌ویژه بریتانیا در نیمه نخست قرن بیستم و سپس ایالات متحده و اروپا از نیمه دوم قرن بیستم تا امروز، با اسرائیل واجد نوعی تداوم ساختاری و سیاسی است که آن را از الگوهای متعارف ائتلاف‌های دیپلماتیک متمایز می‌کند. این پیوند، نه صرفاً در سطح همکاری‌های موردی، بلکه در قالب یک منطق پایدار ژئوپولیتیکی و امنیتی قابل فهم است که در آن اسرائیل جایگاهی فراتر از یک متحد معمولی می‌یابد.
شاهد این مدعا را می‌توان در جمله مشهور جو بایدن، در دوران سناتوری او از ایالت دلاور (Delaware) در سنای ایالات متحده آمریکا، مشاهده کرد. وی در سال ۱۹۸۶ و در جریان بحث‌های مربوط به تخصیص بسته کمک‌های نظامی به اسرائیل در سنا اظهار داشت: «اگر اسرائیلی وجود نداشت، ما باید آن را اختراع می‌کردیم.» این گزاره نه صرفاً یک بیان عاطفی یا اخلاقی، بلکه صورت‌بندی فشرده‌ای از یک منطق راهبردی در سیاست خارجی ایالات متحده در قبال اسرائیل است. در سطح تحلیلی، این سخن بازتاب این واقعیت است که حمایت ساختاری آمریکا از اسرائیل در چارچوب یک دکترین امنیتی گسترده‌تر قرار دارد که در آن اسرائیل به‌عنوان یک مؤلفه کلیدی در معماری ژئوپولیتیکی و امنیتی ایالات متحده در خاورمیانه تعریف می‌شود، نه صرفاً یک متحد عادی در میان دیگر دولت‌ها. این دکترین امنیتی در فضای پسا ۷ اکتبر، عریان‌تر، بی‌رحمانه‌تر و خونبارتر از هر زمان دیگری خود را به تصویر کشیدß

چرا صلح را می‌بازیم؟!
مجید مرادی/ پژوهشگر مطالعات اسلامی و خاورمیانه
@Nehzatazadiiran
سال ۱۳۶۱ پس از فتح خرمشهر نهضت آزادی و بسیاری از سیاست‌مداران چشم به پایان جنگ داشتند اما این جنگ شش سال دیگر هم ادامه یافت تا تمام ذخائر ایران که در دوره پهلوی فراهم آمده بود نابود شود و کارد به استخوان برسد تا قطعنامه مورد قبول قرار گیرد.
به رغم احترامی که برای همه تحلیل‌ها و تعلیل‌های مربوط به ادامه جنگ قائلم به گمانم تقدیس جنگ که در تعبیر دفاع مقدس! آشکار است وضعیتی را در بدنه وفاداران انقلاب پدید آورده بود که جنگ را نه عامل ویرانی کشور، که سرمایه‌ ایدئولوژیکی حیاتی برای کشور می‌دید. آن فضا حتی مسئولان بلندپایه کشور را تحت تاثیر خود قرار داده بود تا جایی که پایان فضای جنگ و ایثار و شهادت و خاموش شدن صدای آهنگران را عامل افسردگی و احساس پوچی و بیهودگی می‌دیدند.
آنان ـ والبته جوانان و نوجوانانی مثل من - زندگی و آسودگی را گناهی عظیم می‌شمردند که هر لحظه باید از آن گریخت. گریز از زندگی و تقدیس مرگ میراثی است که در جنگ رقم خورد که سبب تداوم آن به مدت ۸ سال شد در حالی که ابتدا قرار بر دفاع بود و نه اشغال خاک دشمن.
زمانی که دشمن را از خاک خود بیرون راندیم و دشمن هم صلح را گدایی می‌کرد و واسطه می‌فرستاد تازه اعتماد به نفس پیدا کردیم که حال که اقتدار ما ثابت شده، چرا اصلا عراق را به تصرف خود در نیاوریم؟!
این شد که جنگ را پس از فتح خزمشهر پایان ندادیم بلکه از دفاع در خاک و از خاک خود به هجوم به خاک دشمن وارد شدیم و فاو را گرفتیم.
علی‌اکبر صالحی رئیس سابق انرژی اتمی ایران هم می‌گوید هدف از غنی‌سازی ۶۰ درصدی استفاده از آن به عنوان اهرم فشار و امتیاز گرفتن از آمریکا بر سر میز مذاکره بوده است.
اما اکنون خود این سطح از غنی‌سازی تبدیل به غول شده است. صالحی درست می‌گوید زیرا همین غنی سازی ۶۰ درصدی بخش عمده جامعه بین‌الملل را اقناع کرد که ایران در پروژه هسته‌ای خود اهداف نظامی را دنبال می‌کند و در زمینه‌سازی برای تجاوز نظامی به ایران سهیم بود.
این حجم ۴۰۰ کیلویی اورانیوم غنی‌شده اکنون مثل دفاع یا جنگ مقدس با عراق تبدیل به امام‌زاده‌ای شده است که نمی‌توان کنارش گذاشت.
تنگه هرمز هم رفته رفته تبدیل به امام‌زاده می‌شود و عده‌ای گمان می‌کنند که بهتر است با فشردن گلوی این تنگه و اخذ عوارض عبور و مرور کشتی ها از آن تمام مشکلات کشور را می‌توان حل کرد.
برای همین مرتب نرخ‌ تفاهم با ایران را برای آمریکا بالا می‌برند تا جایی که تفاهم و توافق را برای آمریکا از صرفه و صلاح بیندازندß.

رخنه در تنگه هرمز*
| مسیر عمانی-آمریکایی چگونه منجر به از دست رفتن برتری ایران در تنگه هرمز خواهد شد؟
▪ *یادداشت | بیداری ملت*: _پیش از جنگ رمضان، تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز از طریق مسیری موسوم به طرح جداسازی ترافیک (TSS) مدیریت می‌شد؛ یک مسیر مرکزی با ظرفیت روزانه حدود ۱۳۰ کشتی که تحت نظارت سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) قرار داشت. اما با وقوع درگیری‌ها، مسیر سنتی (TSS) عملاً غیرقابل استفاده شد. (مسیر قرمز روی نقشه)_
با ناامن شدن مسیر سنتی عبور و مرور، ایران یک مسیر جایگزین و البته «موقت» برای عبور اعلام کرد و نهاد مدیریت تنگه خلیج فارس (PGSA) را برای انجام هماهنگی‌های مرتبط با این مساله راه‌اندازی و معرفی کرد. این مسیر که در شمال مسیر سنتی (TSS) قرار دارد، در آب‌های سرزمینی جمهوری اسلامی واقع شده و اعمال حاکمیت بر آن، جزو حقوق بدیهی ایران است. (مسیر آبی روی نقشه)
اما در روز گذشته، عمان در اقدامی خطرناک اعلام کرده که مسیر «موقت» دیگری با هماهنگی سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) و با حمایت آمریکا نیز به مسیرهای جاری در تنگه هرمز اضافه می‌شود. بر اساس نامه اداره آب‌نگاری ملی عمان، این کریدور در جنوب طرح جداسازی ترافیک (TSS) و در آب‌های ساحلی عمان تعریف شده است. (مسیر سبز روی نقشه)
بیانیه مشترک ایران و عمان به صراحت بر حاکمیت و حقوق حاکمیتی دو کشور بر آب‌های سرزمینی‌شان در تنگه هرمز تأکید دارد. با این حال، کریدور جنوبی که توسط عمان و با هماهنگی سازمان بین‌المللی دریانوردی (IMO) و تحت حمایت آشکار آمریکا ایجاد شده، عملاً سیستمی موازی را در تنگه هرمز به وجود آورده است که به هیچ عنوان تحت نظارت ایران نیست.
بر اساس جدیدترین رویه‌های عبور از تنگه هرمز که توسط مرکز اطلاعات دریایی مشترک (JMIC) اعلام شده، کشتی‌ها می‌توانند به طور شبانه‌روزی از کریدور جنوبی استفاده کنند، مشروط بر اینکه سیستم شناسایی خودکار (AIS) روشن، رادارها فعال، چراغ‌های ناوبری روشن و ارتباطات استاندارد (VHF) برقرار باشد.
اما نکته اساسی در این مسیر، آن است که برای عبور از آن به کشتی‌ها توصیه می‌شود که با بخش هماهنگی و هدایت دریایی نیروی دریایی آمریکا (NCAGS) هماهنگ شوند، اما «این هماهنگی اجباری نیست». این بدان معناست که آمریکا با حفظ حضور نظامی خود در تنگه هرمز، ادعاهای ایران درباره مداخله در خلیج فارس را رد کرده و خود را در حال ارائه یک خدمت داوطلبانه نشان خواهد داد و نه یک حضور تحمیلی نظامی. در همین راستا، سنتکام نیز اعلام کرده که کریدور جنوبی، عبوری «عاری از هرگونه ادعا، الزام یا مانع خودسرانه» فراهم می‌کندß

Mehran Barati
خیلی جالب، حالا با هم‌برادرانه چای و شیرینی!
*ونس از دیدار بی‌سابقه سنتکام و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی با هدف کاهش تنش‌های نظامی خبر داد*
در یک تحول قابل توجه، جی دی ونس، معاون رئیس جمهور، روز پنجشنبه به UnHerd گفت که مقامات فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) با مقامات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران (IRGC) در دوحه، قطر، دیدار خواهند کرد تا به حل اختلافات بین دو طرف کمک کنند.
ونس گفت: "یکی از چیزهایی که می‌خواستیم مطرح کنیم، ایجاد یک "کانال از طرف ایران" برای کاهش درگیری بود.
که این کار را کردیم. آنها گفتند: "بسیار خب، ما یکی از اعضای سپاه را می‌فرستیم تا با یکی از اعضای سنتکام در دوحه وقت بگذراند" و اینگونه است که ما بسیاری از این اختلافات را حل خواهیم کرد."
این اعلام ممکن است ناظران را شگفت‌زده کند، زیرا سنتکام تا همین اواخر در کنار اسرائیل در یک کمپین بمباران که مقامات سپاه را در سراسر ایران هدف قرار داد، شرکت داشت و طبق گزارش‌ها تعداد زیادی از آنها، احتمالاً صدها، اگر نگوییم هزاران نفر، کشته شدند.
در حالی که اسرائیل ترور چهره‌های ارشد سپاه پاسداران را رهبری می‌کرد، احتمالاً فرماندهی مرکزی ایالات متحده (CENTCOM) نیز نقش مهمی در این امر داشته است.
این جلسات همچنین سوالات حقوقی را مطرح می‌کند زیرا قانون ایالات متحده، سپاه پاسداران را به عنوان یک سازمان تروریستی معرفی می‌کند.
معمولاً وقتی ایالات متحده با دشمنان، به ویژه در امور مربوط به اطلاعات، وارد تعامل می‌شود، سازمان سیا اغلب رهبری را به دست می‌گیرد زیرا می‌تواند مخفیانه عمل کند و با محدودیت‌های قانونی و شفافیت کمتری نسبت به ارتش مواجه است. ونس توضیح نداد که چرا سیا در این امر دخیل نبوده است.
حامیان این اقدام استدلال می‌کنند که روابط مستقیم بین مقامات نظامی ممکن است در جلوگیری از درگیری‌های آینده مؤثرتر از مذاکراتی باشد که صرفاً توسط رهبران سیاسی انجام می‌شود.
ژنرال برد کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده، در دورهای قبلی مذاکره با ایران شرکت کرده است، اگرچه نمایندگان ایران در آن مذاکرات علناً به عنوان دیپلمات‌های غیرنظامی معرفی شدند.

جنگ ایران می‌تواند برای آمریکا همان نقشی را داشته باشد که جنگ بوئرها برای بریتانیا داشت
روزنامه بریتانیایی گاردین در مقاله‌ای از لری الیوت، روزنامه‌نگار اقتصادی، با عنوان «ایران می‌تواند جنگ بوئرهای آمریکا باشد: پیروزی توخالی که آغاز پایان یک امپراتوری را هشدار می‌دهد» به بررسی پیامدهای جنگ میان آمریکا، اسرائیل و ایران پرداخته است.
الیوت در این مقاله میان درگیری کنونی و جنگ بوئرها در آفریقای جنوبی در سال ۱۸۹۹ مقایسه‌ای تاریخی انجام می‌دهد. در آن زمان، بسیاری تصور نمی‌کردند نیروهای بوئر بتوانند در برابر امپراتوری قدرتمند بریتانیا مقاومت کنند. در ظاهر، گروهی از کشاورزان در برابر یکی از بزرگ‌ترین قدرت‌های نظامی جهان قرار داشتند و انتظار می‌رفت مقاومت آنها خیلی زود شکست بخورد.
اما هرچند بریتانیا در نهایت پیروز شد، این پیروزی هزینه سنگینی داشت. جنگ نزدیک به سه سال ادامه یافت، تلفات زیادی برجای گذاشت و ضربه‌ای جدی به اعتبار جهانی بریتانیا وارد کرد. به باور الیوت، این جنگ به جای نمایش قدرت بریتانیا، محدودیت‌های آن قدرت را آشکار کرد.
نویسنده معتقد است آمریکا امروز با خطر تجربه مشابهی روبه‌رو است. آنچه قرار بود یک پیروزی سریع نظامی باشد، اکنون به یک درگیری طولانی تبدیل شده است. او می‌گوید ایران از روش‌های جنگ نامتقارن و تاکتیک‌های چریکی استفاده می‌کند، همان شیوه‌ای که بوئرها در گذشته به کار گرفتند.
‚او هشدار می‌دهد که ادامه جنگ می‌تواند پیامدهای گسترده اقتصادی داشته باشد. گسترش درگیری در خاورمیانه، حمله به تأسیسات انرژی و اختلال در عبور کشتی‌ها از تنگه هرمز، خطر بحران اقتصادی جهانی را افزایش داده است.
این نویسنده یادآوری می‌کند که پس از جنگ اکتبر ۱۹۷۳ و افزایش شدید قیمت نفت، دوره طولانی رشد اقتصادی پس از جنگ جهانی دوم پایان یافت. به گفته او، اگر بحران کنونی طولانی شود، جهان ممکن است با شرایط مشابهی روبه‌رو شود.
افزایش هزینه سوخت، حمل‌ونقل، مواد غذایی و کودهای کشاورزی از نخستین پیامدهای این بحران خواهد بود. شرکت‌ها ممکن است هم‌زمان با کاهش تقاضا و افزایش هزینه انرژی، مجبور به کاهش نیروی کار شوند.
اهمیت تنگه هرمز تنها به نفت محدود نیست. بسته شدن یا اختلال در این مسیر می‌تواند زنجیره‌های تأمین جهانی را نیز تحت فشار قرار دهد. برخی مواد مهم صنعتی مانند هلیوم و گوگرد که در صنایع فناوری، خودروهای برقی، باتری‌ها و کشاورزی استفاده می‌شوند، ممکن است با کمبود یا افزایش قیمت روبه‌رو شوندß

iran-emrooz.net | Wed, 24.06.2026, 22:37
تبارشناسی هویت، جغرافیا و ساختار سیاسی
حسن شریعتمداری
مقدمه و طرح مسئله: بحران ترمینولوژی و تلاطم هویت در ساختار سیاسی ایران
مسئله تکثر زبانی، فرهنگی، تاریخی و منطقه‌ای در ایران، همواره یکی از بنیادین‌ترین، مناقشه‌برانگیزترین و حساس‌ترین مباحث در حوزه‌های جامعه‌شناسی سیاسی، حقوق بین‌الملل و تاریخ معاصر بوده است. جغرافیا و بافت انسانی ایران به مثابه یک موزاییک پیچیده، فرآیند دولت-ملت‌سازی مدرن را از اوایل قرن بیستم میلادی (دوران مشروطه و سپس به قدرت رسیدن سلسله پهلوی) تحت تأثیر قرار داده است (اشرف، ۱۳۸۶). با ورود جامعه ایران به عصر مدرنیته و تکوین ساختار دولت متمرکز، مفاهیمی چون «هویت ملی»، «شهروندی»، «تمرکززدایی» و «حق تعیین سرنوشت» به کانون مبارزات فکری و سیاسی تبدیل شدند (بشیریه، ۱۳۸۱).
در دهه‌های اخیر، به‌ویژه پس از تحولات پسا-۱۳۵۷ و بازتولید آن در جریان جنبش‌های اجتماعی معاصر (مانند جنبش «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱)، یک تقابل و گسست واژگانی عمیق میان نخبگان سیاسی مرکز و فعالان فکری و سیاسی مناطق پیرامونی (همچون آذربایجان، کردستان، بلوچستان، خوزستان وعربستان ایران و ترکمن‌صحراولرستان) آشکار شده است. این گسست بیش از آنکه یک اختلاف زبانی ساده باشد، یک چالش عمیق تئوریک، حقوقی و ژئوپلیتیک است.
در یک سوی این معرکه، گفتمانی قرار دارد که اصرار دارد هویت‌های جمعیِ غیرفارس در ایران را تحت عنوان «ملت» بازتعریف کند و حق تعیین سرنوشت را تا سرآمد یا مرز جدایی به عنوان یک اصل مسلم حقوقی مطالبه نماید؛
با این وجود در رویکردی پارادوکسیکالß

دکتر مهدی روسفید :
جاسوسی، وجدان و فروپاشی وفاداری

تمدن؛ لحضه ای که من به ما تبدیل می شود
دیروز در هانوفر، همراه چند پزشک و دوست آلمانی، بر سر یک میز شام نشسته بودیم. صحبت ازموضوعی به موضوع دیگر کشیده شد تا سرانجام به تمدن رسید؛ واژهای که همه از آن سخن میگویند،ٔ اما کمتر کسی درباره معنای عمیق آن تأمل میکند. در میان گفت وگوها، یکی از دوستان آلمانی جمله ای گفت که هنوز در ذهنم طنین انداز است:
"تمدن فقط در رفتار انسان با انسانهای دیگر خلصه نمیشود؛ تمدن در رفتار انسان با هر چیزی است که پیرامون او قرار دارد. "

دفاع از انسان غایب
بیماری عجیبی که ما ایرانیھا گرفته ایم
بیش از سی سال است که در حوزهٔ پزشکی در آلمان فعالیت میکنم. در این سالھا با ھزاران پزشک آلمانی و غیرآلمانی در ارتباط بوده ام. اگر اغراق نباشد، شاید یک تا سه درصد پزشکان این کشور را بشناسم. رابطه ھای خوبی داشته ام، دوستان زیادی پیدا کرده ام و در این میان یک نکته  را بارھا شخصا و بارھا تجربه کرده ام: انسانھا در ھمه جای دنیا تقریبا شبیه ھم اند؛ با یک تفاوت کوچک اماسرنوشت ساز:
بعضیھا وقتی کسی در اتاق حضور ندارد، منصف تر میشوند و بعضیھا شجاع تر.

احمقھای مفید
یکی از غمانگیزترین و در عین حال خنده دارترین پدیده ھای زندگی، انسانھایی ھستند که تمام عمرخود را صرف جنگیدن با دیگران میکنند، بی آنکه ھرگز متوجه شوند بزرگ ترین دشمنشان در آینه زندگی میکند.
اینھا ھمان کسانی ھستند که من آنان را «کارمندان افتخاری تنفر» مینامم.

دین، «عرب» و مسئله ی ھویت
تأملی انتقادی در سوءفھم ھای تاریخی و برساختھای ھویتی
اینکھ ادیان بزرگ ابراھیمی - یھودیت، مسیحیت و اسلام - در جغرافیای خاورمیانه و در بستر تاریخی
با عنوان «عرب» یا «سامی» شناخته میشوند شکل گرفته اند، امری است که درجوامعی که امروز عمدتا تاریخ نگاری علمی تردیدی در آن نیست. اما آنچه نیازمند واکاوی جدی است، نه این واقعیت تاریخی، بلکه نحوه ی تفسیر و مصرف آن در گفتمانھای ھویتی معاصر است. بویژه در جایی که «عرب» از یک مفھوم تاریخی - فرھنگی، بیک «دیگری تقلیل یافته» تبدیل میشود.

ایران؛ سرزمینی که زخمھایش را ندیدند
متأسفانه درد ایران را کمتر کسی می بیند؛ بیشتر، ایستادگی اش را قضاوت میکنند. کمتر کسی از خود میپرسد این سرزمین در صد سال گذشته چه بر سرش آمده است. گویی ھمه  به  قامت ایستاده ایران خیره شدهاند، اما ھیچ کس به زخمھایی که این قامت را خم کردهاند نگاه نمیکند.

ستون پنجم؛ زخم پنھان جوامع بحران زده
معمولاوقتی از مشکلات کشورھای در حال توسعه سخن گفته میشود، ھمه به فھرستی آشنا اشاره میکنند: فساد، ناکارآمدی، استبداد، ضعف نھادھای مدنی، عقبماندگی اقتصادی، شکاف طبقاتی،تحریم، جنگ و مداخله خارجی. ھمه اینھا واقعیاند و ھیچ انسان منصفی نمیتواند نقش آنھا را انکارکند. اما در کنار ھمه این عوامل، پدیدهای وجود دارد که کمتر درباره آن سخن گفتھ میشود و در عین حال میتواند به اندازه تمام عوامل فوق ویرانگر باشد؛ پدیدهای که در ادبیات سیاسی از آن با عنوان «ستون پنجم» یاد میشود.
ستون پنجم فقط یک گروه سیاسی نیست. یک وضعیت ذھنی است؛ لحظھای که بخشی از یک جامعه، آگاھانه یا ناآگاھانه، از موضع نقد کشور خود عبور میکند و به موضع ھمکاری با فشارھای خارجی علیه ھمان کشور میرسد. در این نقطه، مرز میان مخالفت سیاسی و تخریب منافع ملی آرام آرام محومیشود.

از دلمجھای عثمانی تا واسطه ھای امروز
وقتی ترس از گفت وگوی مستقیم جای سیاست را میگیرد

ایران؛ روایت یک ھویت دوگانه
یکی از بزرگترین خطاھای بخشی از روشنفکری سیاسی ایران در یکصد سال گذشته تلاش برای فھم ایران بدون شناخت ایران بوده است. بسیاری از تحلیلھا از این پیش فرض آغاز میشوند که ایران را میتوان با الگوھای وارداتی، قالبھای ایدئولوژیک یا فرمولھای از پیش ساخته توضیح داد. اما ایران، برخلافً بسیاری از دولتھای مدرن، صرفا یک واحد سیاسی نیست؛ یک حوزه تمدنی است. سرزمینی که حافظه تاریخی آن از عمر بسیاری از دولتھا، امپراتوریھا و حتی ادیان موجود طولانیتر است.

طلوع تغییر - کانال ابراهیم والی, [30 Jun 2026 um 11:37]

* آیا انقلاب ۱۳۵۷ ناگزیر بود؟*
*عباس امانت* در کتاب *تاریخ ایران مدرن* اینگونه پاسخ می‌دهد:
افراد طبقهٔ متوسط سکولار خودشان را قربانی جمهوری اسلامی تلقی می‌کنند. اینان و انقلابیون سرخورده‌ای که به زودی از قدرت کنار نهاده شدند و بسیاری از ناظرانی که آرزومند روزهای بهتری بودند همیشه یک سوال دارند: این انقلاب یا این انقلاب اسلامی و نحوهٔ پیروزی آن، ناگزیر بود یا نه؟
* پاسخ کوتاه به این سوال ظاهرا غیر تاریخی، یک «نه»ی محتاطانه است* .
می‌توان گفت که تشکیل دولت شریف امامی در شهریور ۱۳۵۷ آخرین بخت‌ها برای افتادن در راه اصلاح و نه در راه انقلاب را از بین برد. بی آن که بخواهیم خیلی در وادی گمانه زنی سیر کنیم میتوان گفت که:
*دلیل اینکه فرآیند اصلاحی در آن زمان مجال بروز نیافت احتمالا نه به خاطر قدرت مخالفان یا بیزاری شاه از فرآیند دموکراتیک بلکه به خاطر دینامیسم‌های قدیمی هنوز پابرجا بود.*
ربع قرن حکومت تک سالارانه از سال ۱۳۳۲، زیرساخت های سیاسی را عملاً از بین برده بود؛ زیر ساخت‌هایی که یک نظام دموکراتیک و جامعهٔ مدنی بر آنها بنا می‌شود.
حتی از اواخر سال ۱۳۵۴ اگر نظام پهلوی به جای علم کردن حزب کذایی «رستاخیر» اقداماتی در باب آزادسازی فضای سیاسی را پذیرفته بود و اجازه می‌داد احزاب معتدل و اصیل پدیدار، شوند هنوز جای امیدی وجود داشت.
*اگر شاه به جای تبلیغات کر کننده در باب شکوه آریامهری اقداماتی در باب آزادی بیان و آزادی مطبوعات را پذیرفته بود، هنوز جا برای یک فرآیند تکاملی وجود داشت.*
اگر ساواک جو ترس و ارعاب، بازداشت و شکنجه، برهم زدن مکرر اعتراضات دانشجویی و سرکوب کامل هرگونه صدای مستقل را راه نینداخته بود، می‌شد به یک نتیجهٔ سیاسی متفاوت رسید.ß

Reza Fani Yazdi
وقتی مرز میان نقد حکومت و توجیه تجاوز خارجی مخدوش می‌شود
Posted on 06/24/2026
۵ بلوک جمهوری‌خواه؛ بالاخره شما کجا ایستاده‌اید؟
بیانیه اخیر «پنج بلوک جمهوری‌خواه» در استقبال از مذاکرات ایران و آمریکا، در نگاه نخست بیانیه‌ای در حمایت از دیپلماسی و صلح به نظر می‌رسد. اما هنگامی که به بخش مربوط به جنگ، تجاوز و مسئولیت طرف‌های درگیر می‌رسیم، پرسش مهمی مطرح می‌شود: بالاخره شما در این منازعه کجا ایستاده‌اید؟
اگر مخالف جنگ هستید، باید با صراحت و بدون اما و اگر تجاوز نظامی، ترور و نقض حاکمیت ملی ایران را محکوم کنید. اگر معتقدید که حمله به یک کشور مستقل نقض حقوق بین‌الملل است، نباید همزمان با طرح استدلال‌هایی درباره «زمینه‌سازی» یا «ایجاد شرایط جنگ» از سوی کشور مورد حمله، بخشی از مسئولیت تجاوز را از دوش متجاوز بردارید.
مشکل اصلی این بیانیه دقیقاً در همین نقطه آشکار می‌شود. نویسندگان از یک سو از صلح و مذاکره سخن می‌گویند، اما از سوی دیگر با معرفی جمهوری اسلامی به عنوان عامل ایجاد شرایط جنگ، عملاً به همان روایتی نزدیک می‌شوند که سال‌ها از سوی دولت اسرائیل برای توجیه اقدامات نظامی خود مطرح شده است. این روایت بر این فرض استوار است که اسرائیل واکنش نشان می‌دهد و دیگران عامل بحران هستند. پذیرش چنین چارچوبی، آگاهانه یا ناآگاهانه، به معنای پذیرفتن بخشی از منطق توجیه‌کنندگان جنگ است.
هیچ‌کس مجبور نیست از جمهوری اسلامی دفاع کند تا تجاوز خارجی را محکوم کند. همان‌گونه که می‌توان مخالف سیاست‌های داخلی و خارجی جمهوری اسلامی بود، می‌توان و باید در برابر ترور، خرابکاری، حملات نظامی و کشتار غیرنظامیان نیز موضعی روشن و بدون ابهام داشت. اما هنگامی که این دو موضوع در هم آمیخته می‌شوند، نتیجه آن کمرنگ شدن مسئولیت متجاوز و مخدوش شدن مرز میان قربانی و مهاجم است.
از همین رو، پرسش اساسی از امضاکنندگان این بیانیه همچنان پابرجاست: شما در برابر جنگ، تجاوز و نقض حاکمیت ملی ایران دقیقاً کجا ایستاده‌اید؟ در کنار اصل مخالفت با تجاوز و دفاع از حقوق ملت ایران، یا در کنار روایتی که می‌کوشد مسئولیت جنگ را میان متجاوز و قربانی تقسیم کند؟
با این مقدمه نگاهی بیندازیم به بیانیه مورد نظر:ß

Majid Roshanzadeh
اروپا زیر فشار گرمای شدید؛ وقتی تابستان به آزمون بقا تبدیل می‌شود

بروکسل. اروپا این روزها یکی از شدیدترین موج‌های گرمای سال‌های اخیر را تجربه می‌کند. بخش‌های وسیعی از این قاره درگیر گرمایی پایدار و سنگین شده‌اند که نه‌تنها زندگی روزمره را مختل کرده، بلکه فشار قابل توجهی بر نظام‌های درمانی، زیرساخت‌ها و اقتصاد وارد کرده است. در چندین کشور، دما از مرز چهل درجه سانتی‌گراد عبور کرده و شب‌ها نیز به شکل غیرعادی گرم باقی مانده‌اند.
آنچه در ظاهر یک وضعیت جوی گذرا به نظر می‌رسد، در بسیاری از مناطق به یک آزمون جدی برای توان شهرها در مواجهه با واقعیتی تازه تبدیل شده است. فضاهای شهری در ساعات اوج گرما تقریبا خالی می‌شوند و بیمارستان‌ها از افزایش موارد مرتبط با گرما خبر می‌دهند.
شدت این وضعیت در کشورهایی مانند فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، آلمان و بریتانیا بیشتر دیده می‌شود. دولت‌ها با صدور هشدارهای گرمایی، محدود کردن فعالیت‌های آموزشی و کاری در برخی ساعات و ایجاد مراکز خنک‌کننده تلاش می‌کنند از آسیب‌های بیشتر جلوگیری کنند. در شهرهایی مانند برلین، پاریس، رم و مادرید، زندگی به فضاهای سایه‌دار، پارک‌ها و مناطق نزدیک به آب منتقل شده استß

https://t.me/TahlilZamane/116134

تحلیل زمانه, [24 Jun 2026 um 19:28]
، زبان پارسیان
شاهنشاهی گستردهٔ هخامنشیان آمیزه ای از اقوام و زبان‌های مختلف بود. طبیعی بود با حق تقدمی که وجود داشت، زبان پارسیان بر دیگر زبان‌ها تحمیل شود، خواه به دلیلِ تمایل به اعمال قدرت متمرکز و مقتدر، خواه تحت تأثیر طبیعی برتری قومی که بر اریکه قدرت است و خواه بر اثر اعتبار فرهنگی و اجتماعی آن زبان. با این همه، هیچ کدام از این نظریه ها به حقیقت نپیوسته است. مسئلهٔ زبان شناسانه پارس هخامنشی تنها محدود به زبان فارسی باستان نمی شد. هر چند هیچ متنی به زبان مادی در دست نداریم، نقش این زبان را بنابر آنچه زبان شناسی تطبیقی در اختیارمان می گذارد نمی توان نادیده گرفت. در کنار زبان‌های ایرانی، زبان‌های دیگری در این شاهنشاهی جایگاه مهمی را اشغال کردند
از آن جمله عیلامی و دو زبان سامی: بابلی و آرامی، فارسی باستان زبانی ایرانی است. این حقیقت به ظاهر پیش پا افتاده در واقع بیانگر واقعیت علمی و دقیقی است. در آشفته بازار زبان های هند و اروپایی اعم از قدیم و جدید، که از قفقاز تا بنگال بدان تکلم می کنند، زبان شناسی برای تشخیص زبان‌های ایرانی و زبان‌های هندی (یا هند و آریایی) شاخص های دقیقی وضع کرده است. آریایی های باستان پیش از جدا شدنشان، به زبانی سخن می گفتند که از روی متون قابل شناسایی نیست، بلکه از طریقِ زبان‌های مستند می توان آن را بازسازی کرد. برای سهولت می توان زبانشان را هند و ایرانی نامید. هنگامی که جدایی میان این قوم به وقوع پیوست، زبان هند و ایرانی در دو شاخه ایرانی و هندی( یا ایران و آریایی و هند و آریایی یا همچنین ایرانی به معنی عام و هندی به معنی عام) از هم متمایز شدند. برای شناسایی این دو زبان هم هیچ سند مکتوبی در دست نداریم. وقتی که منابع مکتوب به ظهور رسیدند، فرایند گویش سازی هم پیشرفت کرد. این بار تعداد زیادی از زبان‌های ایرانی به وجود آمده اند که از آن میان فارسی باستان و زبانِ اوستایی تنها زبان‌هایی هستند که به واسطهٔ متن با آن ها آشنایی داریم و زبانِ مادی و سکایی را تنها از طریقِ منابع غیر مستقیم می شناسیم. در دورهٔ باستان هیچ شاهد و مدرکی از دیگر زبان هایی که امروزه در ایران بدان ها تکلم می شود نداریم، ولی احتمال آن است که این زبان ها از همان زمان در حال شکل گیری بوده اند: مثل کردی، زازا) که در ترکیه است)، گروه زبان های آذری - تالشی )که در آذربایجان ایران) صحبت می شود، گیلکی و مازندرانی (سواحل جنوبی دریای خزر) گروه زبان های کرمانی میان کاشان اصفهان و کرمان، گورانی( کردستان ایران)، و بلوچی. همین تقسیم بندی زبانی در هند نیز صورت گرفته است. در آنجا نیز زبان سانسکریت که زبان کهن ریگ و داست، تنها زبان قدیمی شناخته شده است.
پی یر لوکوک
کتیبه های هخامنشی؛ ص ۳۵_۳۶
#تحلیل_زمانه
@TahlilZamane --->

’منشاء و لحظه پیدایش کیهان‘
دکتر حسن بلوری

توفان الکترونیکی شماره 240 نشریه الکترونیکی حزب کارایران

از تهدید و تنش تا نقشۀ راه ۶۰ روزه؛ در بورگن‌اشتوک چه گذشت؟
نخستین دور گفت‌وگوهای ایران و آمریکا در سوئیس پس از ساعت‌ها مذاکرۀ فشرده تا بامداد دوشنبه ادامه یافت. در پایان این دور، میانجی‌های پاکستانی و قطری از توافق دو طرف بر سر نقشۀ راهی ۶۰ روزه برای رسیدن به توافق نهایی خبر دادند؛ روندی که گفت‌وگوهای فنی، پرونده هسته‌ای، تحریم‌ها، تنگۀ هرمز و بحران لبنان را در بر می‌گیرد.
منتشر شده در: 22/06/2026 - 12:23: روزآمد شده در 22/06/2026 - 12:29

جی‌دی ونس، معاون رئیس ‌جمهوری آمریکا، در کنار شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان، در جریان گفت‌وگوهای سوئیس، یک‌شنبه ۲۱ ژوئن ۲۰۲۶. Nathan Howard/Pool Reuters via A - Nathan Howard
توسط: ار.اف.ای
وزارت امور خارجۀ سوئیس امروز دوشنبه ۲۲ ژوئن اعلام کرد که گفت‌وگوهای دیپلماتیک میان ایران و ایالات متحده تا حوالی بامداد ادامه داشته و زمینه را برای از سرگیری مذاکرات فنی فراهم کرده‌است.
این وزارت‌خانه در بیانیه‌ای گفت: «طرف سوئیسی از پیشرفت سازنده‌ای که در جریان گفت‌وگوهای فشردۀ دیپلماتیک، در سراسر شب ۲۱ تا ۲۲ ژوئن در بورگن‌اشتوک میان میانجی‌ها، ایران و ایالات متحده حاصل شد، استقبال می‌کند».
وزارت امور خارجۀ سوئیس افزود که نقشۀ راه مورد توافق، در نخستین دور مذاکرات «شرایط را برای ازسرگیری فوری گفت‌وگوهای فنی جدید فراهم می‌کند». بر اساس اعلام برن، گفت‌وگوهای فنی قرار است تا پایان این هفته در بورگن‌اشتوک ادامه یابد.
در بیانیۀ وزارت امور خارجۀ سوئیس هم‌چنین آمده‌است: «سوئیس آماده است از این روند، در چارچوب سنت همکاری خود، حمایت کند». به گفتۀ این وزارت‌خانه: «هدف ما این است که دیپلماسی ما به کاهش تنش، ثبات و صلح کمک کند».ß

DEBATTE, DER SPIEGEL 26 | 2026
Wir wissen nicht mehr, was gut für uns ist
Iran Der Sturz des Regimes ist endgültig gescheitert. In Teheran aber geht unser Leben weiter.
Wer gegen das Eingreifen der USA war, gilt jetzt als Regimefreund.

Von Amir Hassan Cheheltan  IM GESPRÄCH
Amir Hassan Cheheltan: «Irans Herrscher leiden an einer unheilbaren Krankheit, der Angst vor Worten»
interview with REPORTAGEN, Swiss magazine about massacre in Iran in Jan 2026. (PDF-File)

مجید روشن زاده:
تغییر توازن قدرت پس از توافق آتش‌بس و آغاز مرحله جدید مذاکرات میان ایران و آمریکا

توافق تفاهم اخیر میان ایالات متحده و ایران برای پایان دادن به درگیری‌ها و ورود به مرحله تازه‌ای از مذاکرات، بحث‌های گسترده‌ای را درباره برندگان و بازندگان این منازعه برانگیخته است. در مرکز این بحث، نه صرفاً متن توافق، بلکه پیامدهای آن بر توازن قدرت در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی قرار دارد.
مایکل هیرش، روزنامه‌نگار و تحلیل‌گر سیاسی، در یادداشتی برای نشریه «فارین پالیسی» تصویری صریح و انتقادی از این جنگ ارائه می‌دهد. او معتقد است درگیری نظامی با ایران نه‌تنها به اهداف اعلام‌شده نرسیده، بلکه نتیجه‌ای معکوس داشته و جایگاه جهانی ایالات متحده را تضعیف کرده است. به باور او، دولت آمریکا از این جنگ با هزینه‌های سیاسی و راهبردی قابل توجهی خارج شده و همین مسئله توان بازدارندگی آن را کاهش داده است.
در این تحلیل، به پیامدهای داخلی و خارجی این وضعیت نیز اشاره می‌شود؛ از فشار اقتصادی و افزایش هزینه‌های جنگ گرفته تا آسیب به اعتماد متحدان سنتی واشنگتن. نویسنده بر این نکته تأکید دارد که ظرفیت آمریکا برای اعمال قدرت نظامی بدون هزینه‌های سنگین، بیش از پیش زیر سؤال رفته است.
در مقابل، او ایران را یکی از بازیگران تقویت‌شده در نتیجه این بحران معرفی می‌کند. با وجود خسارت‌های جدی، تهران توانسته موقعیت ژئوپلیتیک خود را تثبیت و حتی تقویت کند. به‌ویژه کنترل بر تنگه هرمز به عنوان یک گلوگاه حیاتی انرژی جهانی، به ایران امکان داده است تا از موقعیت فشار راهبردی برخوردار شود؛ امکانی که در سال‌های گذشته به این شدت در اختیار آن نبوده است.
از نگاه هیرش، این وضعیت همچنین به تقویت مشروعیت داخلی نظام سیاسی ایران منجر شده است؛ زیرا حکومت می‌تواند این تقابل را به عنوان نشانه‌ای از مقاومت در برابر قدرت‌های بزرگ تعبیر کند.
در سطح منطقه‌ای، پیامدهای جنگ برای اسرائیل نیز قابل توجه ارزیابی می‌شود. بنیامین نتانیاهو با گسترش دامنه درگیری، به نتایجی رسیده که به‌جای تضعیف رقیب اصلی، یعنی ایران، به بازتولید نقش منطقه‌ای آن انجامیده است. هم‌زمان، روابط تل‌آویو با واشنگتن نیز دچار تنش‌هایی شده که در سال‌های اخیر کم‌سابقه بوده است.
یکی از نکات مهم این تحلیل، کنار گذاشته شدن اسرائیل از توافق اخیر میان واشنگتن و تهران است؛ موضوعی که به‌عنوان نشانه‌ای از تغییر در سطح هماهنگی‌های سنتی میان دو متحد تعبیر می‌شود.
در سطح جهانی نیز چین به عنوان یکی از بازیگران اصلی منتفع از این تحولات مطرح می‌شود. تحلیل‌گر یادشده معتقد است پکن با دقت در حال رصد میزان انعطاف‌پذیری سیاست خارجی آمریکا است و از شکاف‌های ایجادشده برای تقویت موقعیت خود در نظام بین‌الملل استفاده می‌کند.
جمع‌بندی این تحلیل آن است که جنگ اخیر صرفاً یک درگیری محدود منطقه‌ای نبوده، بلکه به بازآرایی نسبی در توازن قدرت جهانی منجر شده است؛ بازآرایی‌ای که در آن نقش و نفوذ برخی قدرت‌ها افزایش یافته و در مقابل، جایگاه برخی دیگر با چالش‌های جدی مواجه شده است.

درگذشت بیژن برهمندی، صدای فراموش‌نشدنی ار‌اف‌ای
بیژن برهمندی، همکار سابق بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه روز چهارشنبه ۲۷ خرداد ۱۴۰۵ (۱۷ ژوئن ۲۰۲۶) پس از تحمل یک دوره بیماری در پاریس درگذشت.
منتشر شده در: 18/06/2026 - 14:45: روزآمد شده در 18/06/2026 - 14:46

بیژن برهمندی، همکار سابق بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه © RFI
توسط: ار.اف.ای
بیژن برهمندی یکی از همکاران سخت‌کوش و با فرهنگ رادیو بین‌المللی فرانسه بود. در زمانی که او با بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه همکاری می‌کرد، برنامه‌های رادیو به طور زنده پخش می‌شد و او مسئول تهیۀ چند مجلۀ رادیویی به‌ویژه «پژواک جامعه» بود که هر هفته آن را با پشتکاری ستودنی آمادۀ پخش می‌کرد. او در آن مجلۀ رادیویی با کارشناسان حوزه‌های گوناگون گفت و گو می‌کرد و گاه خود گزارش‌های جامعی تهیه می‌کرد و می‌کوشید با کالبد شکافی پدیده‌های اجتماعی، شنوندگان را با فرایند ظهور و شکل‌گیری آن پدیده‌ها آشنا کند. «پژواک جامعه» یکی از برنامه‌های پرشنوندۀ بخش فارسی رادیو بین‌المللی فرانسه بود.
بیژن برهمندی در مجله‌های رادیویی‌اش از کارشناسانی دعوت می‌کرد که وابسته به افق‌های فکری گوناگون و گاه متضاد بودند و خود در مقام خبرنگار می‌کوشید جانب بی‌طرفی را در مطرح کردن پرسش‌ها و به طور کلی پیشبرد بحث حفظ کند. از دیگر ویژگی‌های او اخلاص و بی‌آلایشی او بود چنان که همکاری با او و کار در حضور او بسیار دلپذیر بود. بیژن برهمندی، افزون بر خبرنگاری، کوشندۀ راه دموکراسی و آزادی نیز بود و در انجمنی به نام «گفت و گو و دموکراسی» فعالیت می‌کرد.
خبر درگذشت این همکار ارجمند و فرهیخته ما را در اندوه فرو برده است. از دست دادن این عزیز را به همسر، فرزندان  و خانوده‌اش تسلیت می‌گوییم.

گزارش ماهانه؛ نگاهی اجمالی به وضعیت حقوق بشر – خرداد ماه ۱۴۰۵
خبرگزاری هرانا – آنچه در پی می‌آید گزارش ماهانه و اجمالی از وضعیت حقوق بشر در ایران در دوره زمانی خرداد ماه ۱۴۰۵ است که به همت نهاد آمار، نشر و آثار مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران تهیه شده است، این گزارش، تصویری گسترده و تکان‌دهنده از نقض حقوق بشر در ابعاد مختلف ارائه می‌دهد. از اجرای حکم اعدام تا نقض آزادی‌های فردی و اجتماعی، از خشونت نظامی و قضایی تا مشکلات کارگری و اعتراضات، همگی نشان‌دهنده چالش‌های جدی در زمینه رعایت حقوق بشر در ایران هستند. این گزارش همچنین بر میزان بالای اعدام‌ها، بازداشت‌ها، و محکومیت‌های سنگین بر اساس اتهامات مختلف تاکید دارد و نشان می‌دهد که این رویدادها در سراسر کشور گسترده‌اند.
خلاصه اجرایی
در طول خرداد ماه ۱۴۰۵، شاهد گستره‌ای از نقض‌های حقوق بشر در سراسر ایران بودیم. با ارزیابی‌های دقیق و گزارش‌های دریافتی، مجموعاً صدها مورد نقض حقوق بشر شناسایی و ثبت شده است که شامل نقض حقوق زندانیان، آزادی بیان، حقوق کودک، خشونت‌های خانگی، خشونت مبتنی بر جنسیت، بهداشت و محیط زیست، حقوق کار، و خشونت نظامی و قضایی می‌شود.
یافته‌های کلیدی این گزارش عبارت‌اند از:
اجرای حکم اعدام در مواردی که فرآیندهای عدالتی منصفانه رعایت نشده است.
سرکوب گسترده آزادی بیان و بازداشت‌های خودسرانه.
افزایش نگران‌کننده خشونت علیه زنان.
تداوم نقض حقوق کار و شرایط کاری ناعادلانه.
استفاده بی‌رویه از زور توسط نیروهای انتظامی و امنیتی
دوره گزارش‌دهی این گزارش خرداد ۱۴۰۵ است و تعداد کل موارد نقض گزارش شده بیانگر یک وضعیت نگران‌کننده و فوریت برای توجه جامعه بین‌المللی و دولت ایران به این مسائل است.
مقدمه
هدف از تهیه و انتشار این گزارش، افزایش آگاهی و فراهم آوردن شواهد مستدل برای تاثیرگذاری بر سیاست‌گذاری‌ها و اقدامات ملی و بین‌المللی به منظور مقابله با نقض حقوق بشر در ایران است. مجموعه فعالان حقوق بشر بر این باور است که نظارت دقیق و مستمر بر وضعیت حقوق بشر و انتشار گزارش‌هایی از این دست، زمینه‌ساز ایجاد تغییر و پاسخگویی در برابر نقض‌های رخ داده است. از این رو، ما بر اهمیت اطلاع‌رسانی مستقل و دقیق تاکید داریم تا از طریق آگاهی‌بخشی و فشارهای بین‌المللی، شاهد بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران باشیم.
تحلیل دقیق نقض حقوق بشرß

[20 Jun 2026 um 13:49]
امروز سالگرد جان‌باختن ندا آقا سلطان است.
ندا آقاسلطان، نماد آزادی‌خواهی یک ملت

در پی جهانی‌شدن خبر کشته‌شدن ندا آقا سلطان در تظاهرات آرام مردمی به دست نیروهای امنیتی، جمهوری اسلامی برای انکار این اتفاق تلاش بسیاری کرد و با انتشار اخبار جعلی سعی بر سرپوش گذاشتن بر آن نمود. از جمله می‌توان به سخنان مهدی کلهر، مشاور رسانه‌ای محمود احمدی‌نژاد، اشاره کرد که ندا را دختر ساده‌ای دانست «که خود را جلوی دوربین به مردن زد و سپس در آمبولانس به دست پزشک فراری به انگلیس (آرش حجازی) کشته شده».
اقدام دیگر جمهوری اسلامی در این زمینه، در آذرماه ۱۳۸۸ رخ داد که نیروهای سازمان شبه‌نظامی بسیج، یک تئاتر خیابانی درباره کشته‌شدن ندا در تهران برگزار کردند. این اقدام، که در حاشیه تظاهراتی در مقابل سفارت بریتانیا برای تحویل‌دادن آرش حجازی به عنوان قاتل ندا انجام شد، اعتراض شدید خانواده ندا آقاسلطان را در پی داشت؛ آن‌ها اجرای چنین نمایشی از قتل دختر خود را کوشش مقامات مسئول برای نسبت‌دادن جنایت به دیگران خواندند.
بخوانید:
https://tavaana.org/neda_aqa_soltan/
@Tavaana_TavaanaTech

حسین علیزاده در مورد حکم شلاق برای عوامل کنسرت "کاروانسرا": عصر حجر جلوی چشم ماست
مریم همتی

حسین علیزاده دست‌اندرکاران کنسرت کاروانسرا را "هنرمندانی بااستعداد" خوانده و شجاعت‌شان را تحسین کردعکس: Screenshot Parastoo Ahmadi/YouTube
حسین علیزاده، یکی از برجسته‌ترین موسیقیدانان ایران، صدور حکم شلاق برای پرستو احمدی، خواننده و هشت تن دیگر از برگزارکنندگان "کنسرت کاروانسرا" را محکوم کرد. او روز یکشنبه ۳۱ خرداد (۲۱ ژوئن) در جریان مراسمی در خانه هنرمندان برای بزرگداشت استیون بلام، پژوهشگر نامدار موسیقی ایرانی، گفت: «متأسفانه در روزی حرف می‌زنم که یک تعداد از هنرمندان ما محکوم به شلاق شدند؛ یعنی عصر حجر جلوی چشم ماست.»
این سخنان با تشویق حاضران روبرو شد.
علیزاده سپس با اشاره به آشنایی‌اش با دست‌اندرکاران کنسرت کاروانسرا، آنها را هنرمندانی "بسیار بااستعداد" خواند و با ستایش از "شجاعت" آنها گفت: «شجاعت یکی از چیزهایی است که هنر به آدم می‌دهد.»
او با محکوم کردن حکم صادره برای این هنرمندان در سخنانی کنایه‌آمیز گفت: «پیشنهاد می‌کنم این تعداد شلاق‌ را بین ما تقسیم کنند. من حاضرم هفتاد شلاق را قبول کنم.»
پرستو احمدی با همراهی احسان بیرق‌دار، سهیل فقیه‌نصیری، امین طاهری و امیرعلی پیرنیا، آذر ۱۴۰۳ کنسرتی را بدون حجاب اجباری در کاروانسری تاریخی "دیرگچین" برگزار کرد. این کنسرت با نام "کنسرت فرضی" یا "کنسرت کاروانسر" به طور زنده از کانال یوتیوب او پخش شد.
دادگاه کیفری استان قم به تازگی پرستو احمدی و هشت تن دیگر از برگزارکنندگان این کنسرت را به طور جداگانه به ۷۴ ضربه شلاق تعزیری، دو سال ممنوع‌الخروجی و دو سال ممنوعیت از فعالیت هنری محکوم کرد.
صدور این حکم بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی و همچنین رسانه‌های بین‌المللی داشته است.

دکتر مهدی روسفید :
ایران و آمریکا؛ از رؤیای دوستی تا تراژدی بی اعتمادی
نگاھی تاریخی و تحلیلی به یکی از پیچیده ترین روابط سیاسی جھان
رابطه  ایران و آمریکا سرشار از امید،
مسئولیت، قدرت و گسست
بحران اعتماد و ضرورت پاسخگویی
دموکراسی و خطر انسانھایی که خود را مالک حقیقت میدانند
ھیتلر (Hitler ،(گوبلز (Goebbels ،(ھیملر(Himmler ،(گورینگ (Göring ،(اشپیر (Speer ،(اشترایشر (Streicher،( ریبنتروپ (Ribbentrop (و روھم (Röhm(؛ نامھایی کھ برای ھمیشه با یکی از تاریک ترین فصلھای تاریخ گره خوردهاند.

امیرحسن چهلتن
دیگر نمی‌دانیم چه چیزی به سود ماست
به نقل از هفته نامه اشپیگل
سرنگونی رژیم به‌طور قطعی شکست خورده است. اما در تهران، زندگی ما همچنان ادامه دارد. هر کس با دخالت آمریکا مخالفت کند، دوست حاکمان تلقی می‌شود.
این روزها زمان در تهران به کندی می‌گذرد. جدا از تبلیغات رسمی که بی‌وقفه آینده‌ای درخشان و در دسترس را به مردم وعده می‌دهد، وضعیت تعلیقی و بلاتکلیفی که همچنان در آن زندگی می‌کنیم، ما را عمیقاً فرسوده کرده است.
حتی خبر نزدیک‌تر شدن ایران و آمریکا و توافق بر سر تمدید آتش‌بس برای شصت روز دیگر نیز کمکی نمی‌کند. بارها وعده‌هایی داده شده و سپس پس گرفته شده‌اند.
دو ماه پس از پایان بمباران پایتخت، هنوز نمی‌توان گفت که زندگی روزمره در تهران به حالت عادی بازگشته استß

ابراهیم والی:

خواندنی از طرف دوستی که در ایران است:
تضاد آشتی پذیر و تضاد آشتی ناپذیر
دوستان عزیز و نیز جوانان وطن، و حتی بعضی از اقوام و خویشان که در خارج زندگی می کنند، این پرسش را دارند که با توافق دو سوی جبهه جنگ چه بر سر ما خواهد آمد.
پاسخ از نظر نگارنده این سطور بسیار ساده است. بارها به دوستان گفته ام که تضاد رژیم حاکم با نیروهای خارجی از هر جنس که باشند، تضاد آشتی پذیر است، بدین معنی که جناحی از حاکمیت تصمیم می گیرد با دشمن خارجی از در آشتی در آید. دشمنانی نظیر صدام، عربستان بعد از فوت صدها رائر، آمریکا، و حتی اسرائیل. دشمنی با این نیروها از نوع تضاد آشتی پذیر است و می تواند بالقوه و بالفعل به صلح و آشتی بیانجامد.
از آنطرف، تضاد حاکمیت با مثلا دختران و زنان جامعه از نوع تضاد آشتی ناپذیر است که می بایست به نفع یکی و به ضرر دیگری حل شود. چگونه می توان ۶۵ در صد جامعه دانشگاهی کشور را زنان تشکیل دهند و بعد از آنها خواست که مثل مادربزرگ های خود بروند در پستوها زندگی کنند وبچه شیر دهند و بچه بزرگ کنند.این تضاد به لطف جنبش مهسا طبیعتا به نفع زنان حل شد، و البته ریشه اش برمی گردد به دختر خیابان انقلاب و گذاشتن روسری روی چوب. حاکمیت چاره ای جز عقب نشینی نداشت و ندارد.
و اما در وضعیت کنونی، همانطور که قبلا ذکر شد، تضاد آشتی ناپذیر حاکمیت با هیچ نیروی خارجی نیست زیرا دیر یا زود برای بقای خویش با همه ی آنها صلح خواهد کرد. تضاد آشتی ناپذیر حاکمیت با مردمش است که نمی تواند خواست معقول، مشروع، و قانونی آنها را برآورده کند، زیرا اگر چنین کند، نفی خود را رقم زده است. تضاد شاه با روشنفکرانی بود که خود آموزش داده بود ولی از نظر حاکمیتی خود افول کرده بود به دوران ناصرالدین شاه، علیرغم همه ی پیشرفت های اقتصادی، اجتماعی ، تکنولوژیکی، آموزشی ، رفاه نسبی که خود برای مردم رقم زده بود، ولی فراموش کرده بود برای ماندگاری حاکمیت نیاز به احزاب گوناگون دارد تا هرچه فریاد دارند بر سر هم بکشند، نه بر سر پادشاهی که همه ی ارکان قدرت را در شخص خود قیضه کرده بود.
حاکمیت ها آنجا فرو می ریزند که نتوانند مثل قبل (خدای دهه ی شصت) حکومت کنند، و مردم هم نخواهند مثل قبل بر آنها حکومت شود(۱۸ و ۱۹ دی). جنگ ۴۰ روزه، کمی این فروپاشی را به تعویق انداخت، ولی جنبش همچنان زنده و پابرجاست. تفاهم یا توافق این سو با آن سو نه از سر ندانم کاری و استیصال، بلکه از سر درک این واقعیت است که هسته ی سخت قدرت می بایستی برای ماندگاری تن به بعضی اصلاحات درونی دهد. حال ممکن است این با تغییر دادن رژیم به دست آید یا با تغییرکردن رژیم. در هر صورت این تضاد آشتی ناپذیر به نفع مردم حل خواهد شد، دیر یا زود. زودش زودتر خواهد بود تا دیرش. تغییر دادن رژیم هزینه های بسیاری از جمله جانی، مالی، اقلیمی، اجتماعی، سردرگمی ها و آشوب های غیرقابل کنترل به جای خواهد گذاشت که شاید چندین سال به درازا بکشد. تغییر کردن رژیم، کم هزینه تر، نزدیک تر، و آرام تر خواهد بود و بخصوص از نظر تلفات انسانی جوانان این سرزمین از هردو سو جلوگیری خواهد کرد. امید که هسته ی عاقل تر حاکمیت این را دریابد و به خواست اکثریت قاطع مردم پاسخ مثبت دهد، در غیر این صورت، تغییر دادن رژیم خواه نا خواه به وقوع خواهد انجامید.
فاعتبروا یا اولی الابصار .
۱۴۰۵/۳/۲۸

صلح پایدار، ترک مخاصمه یا ادامه تنش؟
سعید پیوندی

تفاهم اولیه بر سر نقشه‌راه برون‌رفت از بحران میان دولت ترامپ و جمهوری اسلامی سایه جنگ را در شرایط کنونی از سر ایران دور می‌کند. برای دست‌یابی به توافقی که هنوز هم چارچوب دقیق آن روشن نیست، هر دو دولت ناچار شدند در برابر یکدیکر کوتاه بیایند. ج.ا. با رهاکردن سیاست "نه مذاکره می‌کنیم و نه جنگ می‌شود" و مذاکره و سازش با "یزید زمانه"، همان کسی که به‌خاطر کشتن سلیمانی و آقای خامنه‌ای، به خط قرمز حکومتی تبدیل شده بود، گام مهمی در راستای یافتن راه‌حل پایان جنگ برداشت. دولت ترامپ نیز که در ابتدا از تسلیم ج.ا. و یا تغییر حکومت سخن می‌گفت با فرسایشی شدن جنگ ناچار شد تن به مذاکره و سازش دهد.
گام مهم نخست هنوز به معنای صلح و پایان تنش نیست به‌ویژه آن‌که رجزخوانی‌های همیشگی ادامه دارند و پرونده‌های داغ هنوز روی میز مذاکرات هستند؛ هر چند به نظر می‌رسد طرفین بر سر کلیات مسائل اصلی به نوعی توافق محرمانه دست یافته‌اند.
اینک ج.ا. و دولت ترامپ در برابر سه گزینه صلح پایدار، ترک مخاصمه و ادامه تنش و درگیری قرار دارند.
گزینه اول در گروی دگرگونی‌های گستره در سیاست منطقه‌ای همه طرف‌های درگیر است.
در آن‌چه که به ج.ا مربوط می‌شود صلح پایدار بدون چرخش معنادار در رویکرد ژئوپولیتیکی و بازتعریف امنیت ملی و جایگاه ایران دشوار به نظر می‌رسد. صلح پایدار باید همراه باشد با مشارکت در ساختن نظم نوین مشترک در منطقه، پایان بخشیدن به تنش‌ها و جایگزین کردن دشمنی هویتی و سیاسی و جنگ با صلح و همکاری. در یک کلام ایران باید از یک کشور "یاغی" به شریک منطقه‌ای قابل اعتماد تبدیل شود. ß

دکتر مهدی روسفید :
پرچم، پناھندگی و قیمت یک رؤیا
مصادره وطن و مرگِ امر مشترک
دو گونه انسان و سرنوشت ملتھا
تأملی درباره ایران، عربستان و کلید گمشدٔه خاورمیانه

موج خشم سیاسی در واشنگتن پس از توافق با ایران

واشنگتن پس از امضای تفاهم‌نامه میان دولت دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، و ایران وارد موجی از جنجال و تنش سیاسی شده است. این توافق با واکنش‌های تند از سوی دموکرات‌ها و همچنین جمهوری‌خواهان مخالف روبه‌رو شد.
شماری از سیاستمداران آمریکایی این رویکرد را «خطایی تاریخی» توصیف کرده و هشدار داده‌اند که چنین اقدامی می‌تواند عقب‌نشینی از اصول راهبردی سیاست خارجی ایالات متحده باشد.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، ترامپ پس از انتشار جزئیات اولیه این تفاهم‌نامه با فشار فزاینده‌ای از سوی هر دو جناح سیاسی مواجه شده است. منتقدان معتقدند که دولت او در برابر تهران امتیازهای زیادی داده و مسیر سنتی آمریکا در قبال ایران را تغییر داده است.
هم‌زمان، تأخیر در انتشار متن توافق باعث افزایش نارضایتی در داخل کاخ سفید شده است. گفته می‌شود ایران خواستار آن بوده که سند تا پیش از امضای رسمی منتشر نشود، موضوعی که فضای بی‌اعتمادی و اختلاف را در میان برخی مقام‌های آمریکایی تشدید کرده است.
در میان جمهوری‌خواهان، لیندسی گراهام، سناتور آمریکایی، پس از یک گفت‌وگوی طولانی با استیو ویتکاف، نماینده ویژه ترامپ، از این توافق حمایت کرد. با این حال، حمایت او نتوانست موج انتقادها در داخل حزب جمهوری‌خواه را متوقف کند.
در اسرائیل نیز این توافق واکنش‌های شدیدی به همراه داشت. برخی رسانه‌های نزدیک به بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، که از آغاز دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ حمایت گسترده‌ای از او داشتند، پس از امضای توافق حملات لفظی علیه ترامپ و تیم او را آغاز کردند.
در یکی از برنامه‌های تلویزیونی نزدیک به جریان نتانیاهو، اتهام‌های تندی علیه جی. دی. ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، و همچنین استیو ویتکاف و جرد کوشنر، مشاوران ترامپ، مطرح شد. برخی منتقدان ادعا کردند که مذاکره‌کنندگان آمریکایی منافع اسرائیل را در برابر دستاوردهای شخصی کنار گذاشته‌اند.
ترامپ در جریان نشست گروه هفت تلاش کرد بر روابط نزدیک واشنگتن و تل‌آویو تأکید کند. او ضمن تشکر از نتانیاهو برای همکاری‌های گذشته، روابط دو کشور را مثبت توصیف کرد. با این حال، اظهارات او نشان داد که نگاهش به این رابطه همراه با تأکید بر نقش رهبری آمریکا است. ترامپ گفت نتانیاهو فردی خوب است، اما گاهی بیش از حد هیجانی عمل می‌کند.
پیش از این نیز ترامپ در گفت‌وگویی گفته بود که نتانیاهو با دستور یک حمله در بیروت، توافق با ایران را تا مرز شکست پیش برده است. اختلافات اخیر نشان می‌دهد که این توافق تنها یک مسئله دیپلماتیک نیست، بلکه شکاف‌های تازه‌ای را در روابط آمریکا با متحدانش آشکار کرده است.

میان تاریخ و ژئوپلیتیک: خاورمیانه در آستانه نظمی تازه

منطقه خاورمیانه با سرعتی چشمگیر به سوی مسیرهایی ناشناخته حرکت می‌کند. نام‌ها، تعریف‌های جغرافیایی و برداشت‌های سیاسی درباره این منطقه نیز همواره همراه با تغییر توازن‌های قدرت دگرگون شده‌اند. «خلیج فارس»، «خلیج عربی»، «دریای عمان» یا «دریای عرب» تنها نام‌های جغرافیایی نیستند، بلکه بازتابی از تاریخ، نفوذ و رقابت‌های سیاسی در این بخش از جهان‌اند.
تحولات کنونی منطقه فراتر از یک مناقشه درباره برنامه هسته‌ای ایران است. مسئله اصلی، بازتعریف نقش‌ها، تعیین وزن قدرت‌ها و شکل‌گیری مسیرهای تازه در یک روند تاریخی گسترده‌تر است.
آنچه امروز در منطقه دیده می‌شود صرفاً یک رویارویی نظامی میان قدرت‌های بزرگ و بازیگران منطقه‌ای نیست، بلکه نوعی دگرگونی ساختاری است که از نظر ابعاد تاریخی، یادآور رقابت‌های طولانی میان ایران باستان و امپراتوری روم است. رقابت میان این دو قدرت برای نزدیک به هفت قرن، یکی از عوامل اصلی شکل‌دهنده نظم سیاسی منطقه بود.
اعلام توافق میان ایالات متحده و ایران را می‌توان فراتر از یک اقدام دیپلماتیک محدود ارزیابی کرد. برخی ناظران آن را نشانه‌ای از تغییرات عمیق‌تر در معادلات منطقه می‌دانند. در تاریخ نیز نمونه‌هایی وجود دارد که قدرت‌های بزرگ پس از دوره‌های طولانی درگیری، ناچار به پذیرش واقعیت‌های تازه شدند، مانند توافق میان فیلیپ عرب، امپراتور روم، و شاپور اول، پادشاه ساسانی، در سال ۲۴۴ میلادی.
ائتلاف‌های قدیمی در حال تغییرند و بازترسیم نقشه قدرت‌ها بیش از گذشته به مسیرهای حیاتی اقتصادی و راهبردی وابسته شده است. این رقابت تنها درباره امنیت یا نفوذ سیاسی نیست، بلکه درباره جایگاه تمدن‌ها و نقش آنها در شکل دادن به آینده جهان استß

انتشار پیش‌نویس تفاهم‌نامه میان آمریکا و ایران؛ چارچوبی برای پایان درگیری‌ها و مذاکرات هسته‌ای

شبکه آمریکایی بلومبرگ اعلام کرد که به متن پیش‌نویس یادداشت تفاهم میان ایالات متحده و ایران دست یافته است. انتظار می‌رود این یادداشت به طور رسمی روز جمعه آینده در سوئیس امضا شود. طبق گزارش بلومبرگ، این سند شامل پایان جنگ در همه جبهه‌ها و تعهد به دستیابی به یک توافق نهایی در حداکثر مدت ۶۰ روز، با امکان تمدید، است. همچنین بر اساس این متن، ایران برنامه هسته‌ای کنونی خود را حفظ خواهد کرد.
انتشار این سند روز سه‌شنبه در حالی انجام شد که پرسش‌ها و اختلاف‌نظرها در داخل آمریکا درباره محتوای این توافق چارچوبی و اینکه آیا شامل امتیازهای بزرگ به نفع ایران است یا نه، افزایش یافته است.
مشخص نیست آیا متنی که شبکه آمریکایی منتشر کرده همان متنی است که در زمان امضای الکترونیکی یادداشت تفاهم، طبق اعلام رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ، روز دوشنبه مورد توافق قرار گرفته است یا خیر. امضای رسمی این سند هنوز در انتظار است.
رئیس‌جمهور آمریکا وعده داده بود متن یادداشت تفاهم را «طی دو روز» منتشر کند و حتی پیشنهاد داد آن را در برابر دوربین‌ها برای عموم بخواند. او همچنین گفت این سند را برای بررسی به کنگره ارسال خواهد کرد.
مهم‌ترین مفاد سند منتشرشده توسط بلومبرگ:ß

نتانیاهو: حزب‌الله بهای بسیار سنگینی برای حمله به سربازان اسرائیلی خواهد پرداخت

نخست‌وزیر اسرائیل با اشاره به کشته شدن سربازان اسرائیلی در حملات اخیر حزب‌الله اعلام کرد: «اسرائیل حمله به سربازان یا به خاک خود را تحمل نخواهد کرد و بهای بسیار سنگینی از حزب‌الله بابت این حملات خواهد گرفت.»
بنیامین نتانیاهو روز جمعه در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «ارتش اسرائیل برای خنثی‌سازی هر تهدیدی علیه نیروهای ما و خاک ما اقدام خواهد کرد.»
او افزود: «همان‌طور که به‌طور قاطع و روشن، از جمله دیروز، تأکید کردم: اسرائیل تا زمانی که لازم باشد برای حفاظت از شهرک‌های شمالی در منطقه امنیتی در جنوب لبنان باقی خواهد ماند.»
پیشتر ارتش اسرائیل اعلام کرد که چهار سرباز اسرائیلی شب گذشته در جنوب لبنان کشته شدند.
یک مقام ارتش اسرائیل گفت: «در پی این حادثه، ارتش اسرائیل شمار زیادی از زیرساخت‌های حزب‌الله را در نبطیه و مناطق دیگر هدف قرار داد.»

گفتم این کیست که
پیوسته مرا می‌خواند؟
خنده‌ زد از بُن جانم که:
“منم”
ايرانم
گفتم ای جان‌ و جهان
چشم و “چراغِ دلِ من”
“من همان” عاشق دیرینه‌ی
“جان افشانم”

هوشنگ ابتهاج (سایه)

ابراز تردید سناتور گراهام در مورد توافق ایران و آمریکا؛ "زمان نتیجه را مشخص خواهد کرد"
مریم همتی

گراهام در مورد تفاوت برداشت ایران و هیئت مذاکره‌کننده آمریکایی از مفاد توافق ابراز نگرانی کردعکس: Kevin Dietsch/Getty Images
لیندزی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه، از بازگشایی تنگه هرمز ابراز "خشنودی" کرد، اما خاطرنشان ساخت که همچنان درباره اختلاف میان برداشت ایران و روایت تیم مذاکره‌کننده آمریکایی از مفاد توافق نگران است.
او پس از اعلام توافق ایران و آمریکا بر سر یادداشت تفاهم، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «تا حدی نگران هستم که برداشت و تفسیر ایران از این توافق با آنچه تیم مذاکره‌کننده آمریکایی مطرح می‌کند، متفاوت به نظر می‌رسد.»
این سناتور پرنفوذ ایالت کارولینای جنوبی و از مدافعان حمله نظامی به ایران گفت که مذکرات پیش‌رو را از نزدیک دنبال خواهد کرد و تأکید کرد که هرگونه توافق هسته،‌ای با ایران باید برای بررسی و رأی‌گیری به کنگره ارائه شود.
گراهام افزود: «من مشتاقانه منتظر بررسی نسخه نهایی این توافق هستم و معتقدم که ضروری است معمار این توافق جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور و همکاران مذاکره‌کننده، بخشی از روند ارائه نسخه نهایی توافق به کنگره باشند.»
او در پایان تأکید کرد که "زمان مشخص خواهد کرد که نتیجه نهایی چه خواهد بود".

استقبال جهانی از تفاهم آمریکا و ایران؛
از آمادگی اروپا برای لغو تحریم‌ها تا مقاومت اسرائیل
دوشنبه ۲۵ خرداد ۱۴۰۵ - ۱۵ ژوين ۲۰۲۶
یورونیوز : رهبران جهان از تفاهم‌نامه‌ای که قرار است روز جمعه به طور رسمی توسط آمریکا و ایران امضا شود، استقبال کردند. این تفاهم‌نامه‌ در حالی نهایی شد که حمله اسرائیل به لبنان در روز یکشنبه با انتقاد ایران و دونالد ترامپ همراه بود.
شهباز شریف، نخست‌وزیر پاکستان، اعلام کرد که این تفاهم‌نامه‌ قرار است روز جمعه در ژنو، سوئیس، و پس از پایان نشست سالانه گروه هفت در شهر اویان-له-بن فرانسه، به امضای طرفین برسد. معاون وزیر امور خارجه ایران نیز گفته پس از این مراسم، مذاکرات بیشتری در سوئیس ادامه خواهد یافت.
محمد بن عبدالرحمن بن جاسم آل ثانی، نخست‌وزیر قطر که در طول جنگ نیز نقش یکی از میانجی‌ها را داشت، ابراز امیدواری کرد که همه طرف‌ها با «رویکردی مثبت و سازنده» وارد روند گفت‌وگو شوند تا این پیشرفت تثبیت و تقویت شود.
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس از چند کشور میانجی از جمله پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی «قدردانی عمیق» خود را ابراز کرد و این توافق را «گامی حیاتی در جهت حل‌وفصل مسالمت‌آمیز مناقشه» توصیف کرد.
مقاومت اسرائیل
این واکنش‌ها در حالی ادامه دارد که اسرائیل اعلام کرده است که همچنان آزادی عمل نظامی خود در لبنان را حفظ خواهد کرد، حال آنکه ایران بر توقف کامل درگیری‌ها در لبنان به‌عنوان یکی از شروط اصلی خود تاکید دارد. ß

عون از گنجاندن لبنان در توافق آمریکا و جمهوری اسلامی قدردانی کرد
رئیس‌جمهوری لبنان از یادداشت تفاهم میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری اسلامی استقبال و از این که به گفته او، بر توقف درگیری‌های نظامی و کاهش تنش‌ها در منطقه، از جمله لبنان، تأکید شده، قدردانی کرد.
جوزف عون روز یکشنبه در بیانیه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، نوشت: «از آنچه در این یادداشت تفاهم درباره احترام به ویژگی‌های خاص لبنان و اذعان به این موضوع آمده است که ثبات و امنیت لبنان بخش جدایی‌ناپذیر هر تلاش جدی برای تثبیت ثبات در منطقه به شمار می‌رود، قدردانی می‌کنم.»
او افزود: «لبنان امیدوار است که این تحول، آغازگر مسیری گسترده‌تر برای تقویت ثبات در منطقه، حفظ حاکمیت کشورها و حقوق ملت‌هایشان باشد و این امکان را برای لبنانی‌ها فراهم کند که در سایه دولتی امن و باثبات، بر بازسازی آنچه ویران شده و بازگرداندن زندگی عادی خود تمرکز کنند.»

جزئیات بیشتر:
جوزف عون از گنجاندن لبنان در توافق آمریکا و جمهوری اسلامی قدردانی کرد

بیانیه مشترک فرانسه، بریتانیا، آلمان و ایتالیا: ما آمادگی داریم در پاسخ به گام‌های واضح و قابل‌راستی‌آزمایی ایران در مورد برنامه هسته‌ای‌اش، تحریم‌های مرتبط را لغو کنیم
▫ما با گرمی از اعلام یادداشت تفاهم بین آمریکا و ایران استقبال می‌کنیم. این دستاورد دیپلماتیک را به ایالات متحده، دولت ایران و تمامی طرف‌های درگیر از جمله پاکستان، قطر و سایر میانجی‌گران تبریک می‌گوییم.
▫این لحظه، فرصتی برای بازگرداندن ثبات منطقه‌ای و تثبیت اقتصاد جهانی است.
▫بازگشایی فوری تنگه هرمز با آزادی ناوبری بدون قید و شرط و بدون محدودیت، ضروری است.
▫ما متعهد هستیم که سهم خود را در تحقق این هدف — مطابق با الزامات قانون اساسی هر یک از کشورهایمان — ایفا کنیم، از جمله از طریق یک مأموریت کاملاً دفاعی و مستقل برای اطمینان‌بخشی به کشتیرانی تجاری و انجام عملیات مین‌روبی.
▫ایران هرگز نباید به سلاح هسته‌ای دست یابد.
▫ما آماده همکاری با آمریکا، ایران و آژانس بین‌المللی انرژی اتمی برای این منظور هستیم.
▫ما به‌طور فشرده با آمریکا، ایران و شرکای منطقه‌ای همکاری خواهیم کرد تا این فرصت را غنیمت شمرده، شتاب را حفظ کرده و به یک راه‌حل دیپلماتیک بلندمدت دست یابیم.
همچنین مجدداً بر حمایت کامل خود از ثبات، حاکمیت و تمامیت ارضی لبنان و اهمیت یک آتش‌بس قوی تأکید می‌کنیم.
@KhabarOnline_ir | khabaronline.ir

گزارش بلومبرگ از ادامۀ نگرانی‌ها درباره کشتیرانی در تنگه هرمز
خبرگزاری بلومبرگ با اشاره به توافق میان ایران و آمریکا، نوشته ;i اگرچه یکی از اهداف آن بازگشایی تنگه هرمز است اما مالکان کشتی‌ها و تجار با «احتیاط و تردید» به این موضوع نگاه می‌کنند.
بر اساس این گزارش، «تقریباً همه آن‌ها می‌گویند برای ارزیابی امکان عبور ایمن کشتی‌ها، پس از ماه‌ها تلاش‌های نافرجام، به جزئیات بیشتری نیاز دارند».
به نوشته بلومبرگ، شرکت‌هایی که نفت خام و گاز را در سراسر جهان جابه‌جا می‌کنند، همچنان این پرسش را مطرح می‌کنند که بازگشایی تنگه هرمز که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، گفته است روز جمعه انجام خواهد شد، در عمل چه معنایی خواهد داشت.
بر اساس داده‌های کپلر که بلومبرگ به آن استناد کرده، نزدیک به ۶۰۰ کشتی هنوز در خلیج فارس مانده‌اند و آماده خروج‌اند. بیش از ۳۰۰ کشتی خالی نیز در سوی دیگر تنگه، در دریای عمان، منتظرند تا در صورت بازگشایی مسیر وارد خلیج فارس شوند و بارگیری کنندß

https://t.me/TahlilZamane/115264
آسوشیتدپرس: ایران به اهرم جدیدی در تنگه هرمز دست یافته است
خبرگزاری آمریکایی آسوشیتدپرس در گزارشی و در واکنش به توافق ایران و آمریکا اذعان کرد که تهران پس از این جنگ به یک اهرم فشار جدید در معادلات منطقه‌ای و بین‌المللی دست یافته است.
آسوشیتدپرس نوشت که توافق برای پایان جنگ، منطقه را به شرایطی مشابه پیش از آغاز درگیری‌ها بازمی‌گرداند، اما در این میان هزاران نفر کشته شده‌اند و ایران نیز با توانایی تأثیرگذاری بر تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز، از یک ابزار جدید برای اعمال فشار در مذاکرات برخوردار شده است.
آسوشیتدپرس همچنین اذعان کرد که با وجود اهداف اعلامی‌آمریکا و رژیم صهیونیستی در آغاز جنگ علیه ایران، تهران همچنان توان موشکی خود را حفظ کرده، به حمایت از متحدان منطقه‌ای خود از جمله حزب‌الله ادامه می‌دهد و ذخایری از اورانیوم با غنای بالا را برای برنامه هسته‌ای خود در اختیار دارد.
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

اسرائیل؛ متحدی که از قافله جا ماند
واقعیت‌های تفاهم ایران و آمریکا و ورود به مذاکرات 60 روزه | ترامپ دلیلی برای جشن گرفتن ندارد زیرا ... | شرط آزادسازی پول‌های مسدود شده ایران چیست؟

فاطمه سرخوش
سرویس: اخبار سیاسی کدخبر: ۷۹۱۳۶۸ ۱۴۰۵/۰۳/۲۵ - ۱۳:۰۱
اقتصادنیوز: جزئیات تفاهم ایران و آمریکا هنوز به‌طور رسمی تأیید نشده است، اما رئیس‌جمهور آمریکا طبق معمول، مشتاق است تا نتیجه را یک پیروزی بزرگ جلوه دهد. او عجله داشت تا این تفاهم را در روز تولد خود نهایی کند، اما ایرانی‌ها اعلام کردند که نماینده‌ای را روز جمعه به نشستی در سوئیس اعزام خواهند کرد.

به‌گزارش اقتصادنیوز، دونالد ترامپ در شامگاه یکشنبه در شبکه اجتماعی تروث سوشال اعلام کرد که آمریکا و ایران برای پایان دادن به جنگ، به توافق رسیده‌اند. او نوشت: «به همه تبریک می‌گویم!»
او سپس برای نظارت بر مراسم پرزرق‌وبرقی که به مناسبت تولد خود در محوطه جنوبی کاخ سفید تدارک دیده بود، راهی آنجا شد.
دلیلی برای جشن گرفتن نیست
تام نیکولز در آتلانتیک نوشت: با این‌حال، واشنگتن دلیل چندانی برای جشن گرفتن ندارد. ترامپ و تیم او در مدت زمانی بی‌سابقه، جنگ را به رقیبی با توان نظامی متوسط واگذار کردند.

جمعه، امضای توافق در سوییس/ فرصت ۴ روزهٔ مخالفان برای همراهی، سکوت و مراقبه یا بیرون افتادن از گردونه

دلیل مخالفت براندازان خارج ‌نشین طبعا قابل درک است و سزد اگر اینترنشنال از نوار مشکی استفاده کند ولی مدعیانی که در دو سه شب اخیر از هتاکی و پرده‌دری در قبال مقامات ارشد کشور پرهیز نکردند ۴ شب فرصت دارند یا هم‌سو با براندازان خارج نشین شوند یا به صفوف ملت بپیوندند
    عصر ایران؛ مهرداد خدیر- دقایقی بعد از آن که خبرگزاری فارس با شوق و ذوق زایدالوصفی نوشت «‌توافق در یک شنبهٔ موعود ترامپ امضا نشد» نخست‌وزیر پاکستان اعلام کرد: مراسم رسمی امضای توافق‌نامه روز جمعه ۱۹ ژوئن ( ۲۹ خرداد) در سوییس برگزار خواهد شد.
   او تصریح کرده است: توافق صلح بین ایالات متحدهٔ آمریکا و جمهوری اسلامی ایران حاصل شده است. هر دو طرف، پایان فوری و دایمی عملیات نظامی در تمام جبهه‌ها از جمله لبنان را اعلام کرده‌اند.
    در این متن از رهبری قطر و پادشاه عربستان سعودی هم تشکر و اعلام شده سند توافق جمعه امضا می‌شود.
. ß

اسرائیل می‌گوید از لبنان عقب‌نشینی نخواهد کرد
اسرائیل کاتز، وزیر دفاع اسرائیل، در نخستین واکنش رسمی این کشور به اعلام توافق میان ایران و ایالات متحده، تأکید کرد که اسرائیل از اراضی تحت کنترل خود در لبنان عقب‌نشینی نخواهد کرد.
در حالی که ایران توقف حملات اسرائیل به حزب‌الله لبنان را یکی از شروط توافق موقت عنوان کرده، اسرائیل کاتز تصریح کرد که اسرائیل قصد دارد «برای مدت نامحدود» در مناطق تحت کنترل خود در لبنان، سوریه و نوار غزه باقی بماند.
وزیر دفاع اسرائیل همچنین هشدار داد که اگر ایران در واکنش به حملات اسرائیل در لبنان اقدامی علیه این کشور انجام دهد، اسرائیل با «شدت بسیار زیاد» به ایران حمله خواهد کرد.
مساحت مجموع مناطقی که اسرائیل طی حدود دو سال و نیم گذشته کنترل آنها را در غزه، لبنان و سوریه به دست گرفته، به حدود هزار کیلومتر مربع -اندکی کمتر از شهر نیویورک- می‌رسد.

سخنرانی بافل جلال طالبانی، رئیس اتحادیه میهنی کردستان عراق
بافل جلال طالبانی، رئیس اتحادیه میهنی کردستان عراق، در سخنرانی خود در «مجمع اقتصادی دلفی» در سلیمانیه، با نگاهی تاریخی به روابط ایران و امپراتوری روم، درباره جنگ ایران و آمریکا-اسرائیل صحبت کرد.
او گفت امپراتوری روم حدود ۶۵۰ سال با امپراتوری پارس درگیر بود. رومی‌ها گاهی به موفقیت‌های نظامی مقطعی می‌رسیدند، اما هرگز نتوانستند ایران را به‌طور کامل تسخیر یا نابود کنند.
به گفته طالبانی، دلیل این مسئله آن بود که ایران برخلاف بسیاری از مناطق دیگر، یک تمدن منسجم با ساختار سیاسی، فرهنگ، قانون، فناوری و هویت تاریخی قدرتمند بود؛ نه مجموعه‌ای پراکنده از قبایل یا حکومت‌های کوچک.
او توضیح داد هر بار که رومی‌ها با قدرت نظامی وارد خاک ایران می‌شدند، ایرانیان با استفاده از جغرافیا، ابزارهای اقتصادی و سیاست صبر، دشمن را فرسوده می‌کردند. آن‌ها منتظر می‌ماندند تا بحران‌های داخلی، آشوب‌های سیاسی یا ترورهای درون ساختار قدرت روم، موقعیت دشمن را تضعیف کند.
طالبانی سپس این الگو را به وضعیت امروز ربط داد و گفت آنچه اکنون میان ایران و آمریکا رخ می‌دهد، شباهت زیادی به همان الگوی تاریخی دارد: جنگ مستقیم فقط یک بخش ماجراست؛ فرسایش سیاسی، اقتصادی و روانی طرف مقابل، بخش مهم‌تر آن است.

دکتر مهدی روسفید:
تیم ملی، سیاست و ھنر پیچیدٔه ھو کردن خودمان
قرار است داستان جام جھانی چند سال پیش بار دیگر تکرار شود؛ البته این بار با آمادگی بیشتر،
موش، شتر و تراژدی توھم
بعضی از خطرناک ترین اشتباھات زندگی، از نادانی آغاز نمیشوند؛ از موفقیت آغاز میشوند.
پارادوکس قدرت و بیداری ژئوپولیتیک
تأملی بر پیامدھای ناخواسته سیاستھای ترامپ برای ایران
وقتی نظم، چهره سلطه را پنهان میکند
چگونه انضباط آلمانی به زیان فرانسه تمام شد و چرا استقلل، زیربنای همه آزادیهاست

دادرسی در محکمه‌ای که فقط دستور را می‌بیند
سیاوش شهابی ـ وقتی مجازات پیش از محاکمه اجرا می‌شود، آنچه مصادره می‌شود فقط یک ویلا، حساب بانکی یا تلفن همراه نیست؛ خودِ دادرسی است. این مقاله با عبور از پرونده علی کریمی و بازداشت‌های اخیر، از اصل برائت، حق دفاع و سرنوشت عدالت در دستگاهی می‌پرسد که به گفته نویسنده، گاه حکم را پیش از رسیدگی صادر می‌کند.
سیاوش شهابی

نمایش مشخصات تصویر
تندیس کاخ دادگستری تهران
بر سردر کاخ دادگستری تهران، در خیابان خیام، تندیس زنی ایستاده است: بانوی عدالت، اثر ابوالحسن صدیقی. ترازویی در یک دست دارد و شمشیری در دست دیگر. برخلاف تندیس‌های غربی عدالت، چشمانش باز است. در سنت غربی، چشم‌بند نماد بی‌طرفی است: قاضی نباید ببیند چه کسی روبه‌رویش ایستاده، وزیر یا کارگر، محبوب یا منفور، نزدیک به قدرت یا دور از آن. صدیقی چشمان تندیسش را باز گذاشت تا همان عدالت را از زاویه دیگری نشان دهد: اشراف و نظارت قانون بر همه امور؛ چشمی که هیچ‌چیز از آن پنهان نمی‌ماند. دو نماد در ظاهر متضادند اما یک حرف می‌زنند: عدالت یعنی ندیدن مقام متهم و دیدن همه واقعیت. ترازو هم همین را می‌گوید: آنچه سنجیده می‌شود وزن دلیل است، نه وزن متهم. و شمشیر آخر از همه می‌آید؛ مجازات تنها پس از سنجش معنا دارد، نه پیش از آن. این بنا در سال ۱۳۲۵ افتتاح شد. ده‌ها سال است آن زن با چشمان باز بر همان سردر ایستاده است.
چند روز پیش، وزارت اطلاعات در تازه‌ترین اطلاعیه‌اش از بازداشت حدود ۱۳۱ نفر «در طول جنگ تحمیلی سوم» خبر داد: یک هسته چهارنفره، یک «مزدور»، و ۱۲۶ نفر که «لیدرهای میدانی شبکه خرابکاری خیابانی» در سه استان معرفی شدند. همین اطلاعیه، در همان جمله، آن ۱۲۶ نفر را «اراذل و اوباش سابقه‌دار و مشهور استان تهران» هم خواند. یک گروه واحد، در یک سطر، هم اوباش است و هم عامل دشمن. این دو عنوان با هم نمی‌خوانند، اما لازم هم نیست بخوانند؛ کارشان این نیست که توضیح دهند چه شده، کارشان این است که هر کس را که باید، در خود جا بدهند. و پرسشی که باید پیش از هر چیز پرسیده شود اینجاست: این ۱۳۱ نفر چگونه بررسی می‌شوند و راه دادخواهی‌شان کدام استß

https://t.me/kaleme/33983
تکذیب رفع حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد توسط اردشیر امیرارجمند
مشاور ارشد میرحسین موسوی شایعات مبنی بر رفع حصر رهبران جنبش سبز را تکذیب کرده و اعلام داشت با وجود برخی صحبت‌ها در این خصوص هنوز اقدام عملی جهت رفع حصر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد صورت نگرفته است.
وی در ادامه گفت: شایعات از تمایل دکتر پزشکیان جهت پایان بخشیدن به حصر سخن می‌گویند که امیدواریم این موضوع درست باشد. چون در شرایط خطیر کشور و با توجه به اینکه رهبران جنبش سبز تهدیدی برای امنیت ملی تلقی نمی‌شوند، مسئولین امر باید اقدام به رفع حصر بکنند.
مشاور ارشد میرحسین گفت که سلامتی رهبران جنبش سبز در اثر این حصر غیرقانونی در وضعیت مخاطره‌آمیزی قرار دارد و اگر زندانی عادی بودند در این شرایط مشمول عدم تحمل حبس می‌شدند.
در پایان امیرارجمند ادامه حصر میرحسین و رهنورد در این وضعیت پیچیده کشور را فاقد هر نوع توجیهی دانست .
@Kaleme

برای نگین کیانی

✍خشایار سفیدی
#نگین_کیانی دوشنبه این هفته دادگاه دارد. برای او پرونده‌ای ساخته‌اند؛ با همان اتهام همیشگی: «تبلیغ علیه نظام».
کسانی که می‌گفتند با وجود اختلاف‌های عمیق عقیدتی و سیاسی با حاکمیت، نباید در برابر تهدیدهای خارجی و جنگ سکوت کرد و باید از کشور دفاع کرد، امروز مسئولیتی مهم بر دوش دارند. نگین همواره مخالف جنگ بود و علیه جنگ می‌نوشت. اکنون وظیفه‌ی همه‌ی ماست که در برابر پرونده‌سازی برای نگین و دیگرانی چون او سکوت نکنیم و از حق شهروندان برای بیان مخالفت با روندی که کشور را با بحران‌های فزاینده روبه‌رو کرده است، دفاع کنیم.
به باور من، مخالفت با جنگ از اعتقاد به حق انسان‌ها و ملت‌ها برای تعیین سرنوشت خود سرچشمه می‌گیرد. اگر چنین است، دفاع از این حق نمی‌تواند به زمان رویارویی با تهدید خارجی محدود شود؛ این حق در داخل کشور نیز باید محترم شمرده شود، از جمله حق شهروندان برای بیان دیدگاه‌های انتقادی و مخالفت با سیاست‌های حاکم.
از همین رو، اعتبار هر ادعای ضدجنگ بودن، چه از سوی کنشگران سیاسی و مدنی و چه از سوی سیاستمداران، در گرو پایبندی به همین اصل است. در غیر این صورت، مخالفت با جنگ از یک موضع اخلاقی پایدار فاصله می‌گیرد و این پرسش را پیش می‌آورد که تا چه اندازه بر اصول استوار است و تا چه اندازه تابع مصلحت‌های سیاسی و منافع مقطعی.
@tahkimmelat

🔴 یکی از عمیق‌ترین و پربحث‌ترین واکنش‌های چند روز اخیر ‌متعلق به «یووال نوآ هراری» (Yuval Noah Harari)، مورخ و نویسنده کتاب‌های پرفروش «انسان خردمند» و «۲۱ درس برای قرن ۲۱»، است. این توییت با بیش از ۸۵ میلیون بازدید، از زاویه «تکامل تمدن و بقای هویت» به جایگاه ایران پرداخته است
متن توییت:

"History is littered with the corpses of empires that mistook military might for civilizational superiority. Iran is not a 'nation-state' in the modern sense; it is a 'civilization-state' that has outlived every empire that tried to bury it. You cannot 'reset' a culture that is woven into the very fabric of human cognition. To destroy Iran is to lobotomize the collective memory of our species. Power is fleeting, but a 3,000-year-old story is invincible."

🔶 ترجمه فارسی:
«تاریخ انباشته از جنازه‌ی امپراتوری‌هایی است که قدرت نظامی را با برتریِ تمدنی اشتباه گرفتند. ایران یک "کشور-ملت" به معنای مدرن کلمه نیست؛ بلکه یک "کشور-تمدن" است که از تمام امپراتوری‌هایی که سعی در دفن کردنش داشتند، بیشتر عمر کرده است. شما نمی‌توانید فرهنگی را که در تار و پودِ شناختِ بشری بافته شده، "بازنشانی" (Reset) کنید. نابود کردن ایران، مانند "لوبوتومی" (جراحی تخریب مغز) کردنِ حافظه جمعیِ گونه‌ی انسان است. قدرت، زودگذر است؛ اما یک داستانِ ۳۰۰۰ ساله، شکست‌ناپذیر است.»
🔶 چرا این توییت در صدر بازدیدها قرار گرفت؟
۱. تحلیلِ ساختاری: هراری با استفاده از واژه «Civilization-state» (کشور-تمدن)، به مخاطبان جهانی فهماند که ایران با کشورهای نوظهور تفاوت دارد و ریشه‌هایش در اعماق تاریخ است، نه در قراردادهای سیاسی معاصر.
۲. تصویر ضمیمه: او تصویری از «منشور حقوق بشر کوروش» را در کنار «یک میکروچیپ مدرن» قرار داده است. زیر آن نوشته شده: "نرم‌افزارِ اخلاق و حقوق بشر، قرن‌ها پیش در این خاک نوشته شد. سیستم را خراب نکنید."
🔶 واکنش‌های برجسته در کامنت‌ها:
- یک استاد دانشگاه از توکیو نوشت: "هراری درست می‌گوید. ایران مانند 'دی‌ان‌ای' تمدن است. اگر آن را تغییر دهید، کلِ ارگانیسمِ تمدنِ بشری آسیب می‌بیند. ما مدیونِ ثباتِ فرهنگی ایران هستیم."
- یک کاربر از مصر کامنت گذاشت: "ما در مصر اهرام را داریم که نماد سنگ هستند، اما ایران 'معانی' را دارد که نمادِ روح هستند. سنگ می‌شکند، اما معنا نه."

https://t.me/TahlilZamane/115270
تحلیل زمانه, [15 Jun 2026 um 12:08]
دستمزد روزانه کارگر کمتر از قیمت ۲۵۰ گرم گوشت قرمز/ افزایش ۶۰ درصدی دستمزد هم نتوانست قدرت خرید کارگران را بالا ببرد
در سال جاری، رقم ۵۵۴ هزار تومان به عنوان دستمزد روزانه کارگران در شورایعالی کار به تصویب رسید؛ این مبلغ پول خرید ۲۳۰ گرم گوشت ران گوسفندی ممتاز است.
در واقع با افزایش ۶۰ درصدی دستمزد که دولتی‌ها و مشخصاً وزرای کار و اقتصاد، آن را گامی بلند در جهت بهبود معنادار وضع معاش کارگران توصیف کرده‌اند، قدرت خرید به نسبت سال‌های قبل به شدت افول کرده است تا حدی که دستمزد یک روز کارگر برای ۸ ساعت کار پیاپی، پول خرید ۲۵۰ گرم گوشت قرمز هم نیست!| خبرآنلاین
#تحلیل_زمانه
🌍 @TahlilZamane

مقاله پیرامون تفاهم نامه ایران و آمریکا را  ملاحظه فرمائید
www.toufan.org
https://telegram.me/totoufan

04 ژوئن 2026
قیمت نان شب، ناامیدی از فردای کار
فرهاد ثابتان
در بهار ۱۴۰۵، هر خانوار تهرانی‌ای که برای خرید مایحتاج هفتگی به بازار می‌رود، با قیمت‌هایی روبه‌رو می‌شود که بیش از دو برابر سال پیش است. روغن، برنج، مرغ، نان. قیمت این کالاهای اساسی که بخش اصلیِ بودجه‌ی خانوار را تشکیل می‌دهد دچار جهشی بی‌سابقه شده، در حالی که دستمزدها کم‌وبیش راکد مانده و ریال نزدیک به نیمی از ارزش خود را در برابر دلار از دست داده است. برای میلیون‌ها خانوار ایرانی، این تجربه‌ای است روزمره: مواجه‌شدن با این واقعیت که درآمد ناچیزشان برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی کافی نیست.
آمارهای رسمی بر آنچه خانواده‌ها با گوشت و پوستِ خود لمس می‌کنند، صحه می‌گذارند. گزارش «چشم‌انداز فقر و اقتصاد کلان» بانک جهانی در آوریل ۲۰۲۶، تورم مواد غذایی در ایران در فوریه‌ی ۲۰۲۶ را نسبت به سال قبل ۹۹ درصد برآورد کرد: تقریباً دو برابر نرخ کلی تورم. این گزارش چنین افزایش بی‌سابقه‌ای را پیامد کاهش ۴۴ درصدی ارزش پول ملی و تحریم‌ها و اختلال‌های ناشی از درگیری کنونی دانست.[1] صندوق بین‌المللی پول نیز پیش‌بینی می‌کند که تولید واقعی اقتصاد ایران در سال ۲۰۲۶ به میزان ۶٫۱ درصد کاهش یابد که نشانه‌ی روشنی است از بحران رکود تورمی در ایران: قیمت‌ها به‌شدت افزایش می‌یابد، در حالی که تولید در اقتصاد کاهش می‌یابد.[2]
هم‌زمان با تورم بالا، بیکاری چشمگیر، سقوط ارزش پول و اختلالات ناشی از جنگ، کمبود انرژی و آب و بی‌اعتمادی شدید عمومی وضعیت کنونی ایران را از نوعی بحران اقتصادی فراتر می‌برد و به زنگ خطری برای نابسامانی اجتماعی‌ تبدیل می‌کند.
تجربه‌ی تاریخی نشان می‌دهد که هرگاه تورم (به‌ویژه تورم پایدار در قیمت کالاهای ضروری) و بیکاری هم‌زمان رخ می‌دهد، پیامد آن نه فقط دشواریِ معیشتی بلکه رکود تورمی است: اقتصادی که در آن قیمت‌ها افزایشی تصاعدی دارد، در حالی‌که فرصت‌های شغلی از میان می‌رود و تولید کاهش می‌یابد. چنین ترکیبی یکی از خطرناک‌ترین وضعیت‌های سیاسی برای حکومت هر کشوری است. درک این فرایند و اینکه تا چه اندازه می‌تواند به وضعیت اجتماعی ایران آسیب برساند، برای ترسیم مسیر آینده‌ی کشور ضروری است.
چگونه تورم به نابسامانی اجتماعی تبدیل می‌شودß

برآورد خط فقر در اردﯾﺒﻬﺸﺖ ۱۴۰۵
برآورد خط فقر در اردﯾﺒﻬﺸﺖ ۱۴۰۵ برای یک خانواده چهار نفره: ۱۶۳ میلیون تومان همراه با محاسبات و جداول
محاسبات انجام‌شده بر اساس جداول زیر نشان می‌دهد که حداقل هزینه زندگی یک خانوار چهار نفره در اردﯾﺒﻬﺸﺖ ۱۴۰۵، ماهانه حدود ۱۶۳ میلیون تومان است. در برخی برآوردهای خط فقر، هزینه زندگی بر اساس میانگین جمعیت خانوار (۳/۳ نفر) یا به‌صورت سرانه محاسبه می‌شود که به ترتیب معادل حدود ۱۳۵ میلیون تومان برای خانوار ۳/۳ نفره و ۴۱ میلیون تومان به ازای هر نفر در ماه است. لازم به ذکر است که میانگین تعداد افراد در خانوارهای ایرانی ۳/۳ نفر برآورد می‌شود.
بر پایه این محاسبات، هزینه خوراکی یک خانوار چهار نفره در اردﯾﺒﻬﺸﺖ ۱۴۰۵، تنها برای ۱۸ قلم کالای اساسی، حدود ۴۳ میلیون و ۴۶۶ هزار تومان است. این محاسبات در قالب ۱۲ بخش اصلی شامل خوراکی‌ها، دخانیات، مسکن، پوشاک و کفش، اثاثیه منزل، بهداشت و درمان، حمل‌ونقل، ارتباطات، امور فرهنگی و تفریحی، تحصیل، رستوران و هتل، و سایر کالاها و خدمات متفرقه انجام شده است.
سهم هر بخش در سبد هزینه‌های خانوار به این شرح است: خوراکی‌ها ۲۶/۶۴ درصد، مسکن ۳۵/۵ درصد، بهداشت و درمان ۷/۱۴ درصد، حمل‌ونقل ۹/۴۱ درصد، اثاثیه منزل ۳/۹۳ درصد و پوشاک و کفش ۴/۷۸ درصد. سهم سایر اقلام به‌مراتب کمتر از این مقادیر است.
در محاسبه هزینه مسکن برای خط فقر، میانگین اجاره‌بها به همراه هزینه‌های جانبی یک واحد مسکونی استاندارد با حداقل زیربنای ۶۰ مترمربع، مجهز به آشپزخانه و حمام، و ساخته‌شده با مصالح بادوام یا نیمه‌بادوام در نظر گرفته شده است. ß

https://t.me/TahlilZamane/114786
تحلیل زمانه, [10 Jun 2026 um 08:17]
پیروزی نظامی یا غفلت از واقعیت‌های اجتماعی؟
✍مرتضی صارمی
این روزها برخی مدعی‌اند که جمهوری اسلامی در برابر بزرگ‌ترین قدرت نظامی جهان ایستاده و از این تقابل سربلند بیرون آمده است. فارغ از درستی یا نادرستی این ادعا، هر ارزیابی منصفانه‌ای باید همه ابعاد یک جنگ و پیامدهای آن را در نظر بگیرد، نه فقط روایت‌های تبلیغاتی و سیاسی را.
واقعیت این است که میان توان نظامی ایران و ایالات متحده نابرابری آشکاری وجود دارد. از سوی دیگر، اگر فرض شود هدف آمریکا از ورود به جنگ تغییر حکومت بوده است، این پرسش مطرح می‌شود که آیا تمام ظرفیت نظامی خود را برای تحقق چنین هدفی به کار گرفته است؟ پاسخ به این پرسش نیازمند بررسی‌های تخصصی است و نمی‌توان صرفاً با استناد به بقای حکومت، نتیجه جنگ را «پیروزی کامل» نامید.
اما مهم‌تر از بحث‌های نظامی، وضعیت جامعه و اقتصاد است. حتی اگر گروهی از منظر نظامی خود را پیروز بدانند، نمی‌توانند چشم خود را بر واقعیت‌های زندگی مردم ببندند. معیار موفقیت یک حکومت فقط بقای ساختار سیاسی نیست؛ بلکه کیفیت زندگی شهروندان نیز بخشی از امنیت ملی و قدرت ملی محسوب می‌شود.
امروز بسیاری از خانواده‌ها با مشکلات معیشتی جدی مواجه‌اند. دغدغه بخش بزرگی از جامعه دیگر سرمایه‌گذاری و پیشرفت اقتصادی نیست، بلکه تأمین نیازهای اولیه زندگی است. خانواده‌هایی که توان تأمین هزینه درمان و ازدواج فرزندان خود را ندارند، یا برای تعمیر وسایل ضروری خانه مانند یخچال، کولر، ماشین لباسشویی،  تلویزیون و خودرو با مشکل مواجه‌اند، چگونه می‌توانند روایت پیروزی را در زندگی روزمره خود لمس کنند؟ß

چرا احمق ها از جنایتکاران خطرناک تر هستند!؟
دو روز بعد از این‌که آدولف هیتلر صدراعظم آلمان شد، کشیش دیترش بونهوفر، در یک برنامهٔ رادیویی به مردم کشورش هشدار داد. اما پیش از آنکه حرف‌هایش تمام شود، پخش برنامه‌اش قطع شد. 
او در همان آغاز کار نازی‌ها هشدار داد که هیتلر ممکن است نه «رهنما» بلکه «گمراه‌کننده» باشد. بونهوفر تا پایان عمرش در سال ۱۹۴۵ که به‌خاطر همکاری با توطئهٔ ترور هیتلر اعدام شد، در برابر نازیسم ایستادگی کرد. اما نکتهٔ جالب‌تر، نگاه متفاوت او به ریشه‌های این سقوط اخلاقی و سیاسی بود.
او در نامه‌ای که در زندان نوشت، به این نتیجه رسیده بود که مشکل اصلی، «شرارت» نبود، بلکه «حماقت» بود. 
او نوشت: «حماقت، دشمنی خطرناک‌تر برای خوبی است تا شرارت. چون می‌توان در برابر شرارت مقاومت کرد، آن را افشا کرد یا جلویش را گرفت. اما در برابر حماقت، ما ناتوان هستیم».
او توضیح می‌دهد که فرد احمق، برخلاف فرد شرور، اغلب از خودش راضی است و به‌راحتی تحریک می‌شود و حتی ممکن است دست به حمله بزند. 
بونهوفر معتقد بود حماقت، نه یک نقص هوشی، بلکه یک ضعف انسانی است که در شرایط خاص سراغ افراد می‌آید و مهم‌تر اینکه، مردم اجازه می‌دهند که احمق شوند!
او نوشت: «هر زمان که یک قدرت بزرگ سیاسی یا مذهبی ظهور می‌کند، بخش زیادی از مردم را گرفتار حماقت می‌کند. چرا که قدرت، به حماقت دیگران نیاز دارد». او در جایی دیگر نوشته: «در گفت‌وگو با یک فرد احمق، انگار با خود او حرف نمی‌زنی، بلکه با شعارها و کلیشه‌هایی که در او رسوخ کرده‌اند روبه‌رویی.» و چه‌قدر این جمله آشناست برای زمانه‌ای که در آن بسیاری از انسان‌ها نه با فکر مستقل، بلکه با تکرار طوطی‌وار حرف دیگران، قضاوت و رفتار می‌کنند. ß

حمله آمریکا به چند نقطه ایران
حمله آمریکا به چند نقطه ایران ؛ حمله به پاسگاه‌های ساحلی سپاه، فرماندهی انتظامی و محوطه فرودگاه بندرعباس، میناب، قشم، سیریک، آبیک قزوین، استان تهران و البرز / حملات سپاه به پایگاه های آمریکا در اردن، کویت و بحرین / سپاه: نابودی محل جنگنده های آمریکایی در اردن / آسمان کویت بسته شد / حملات پهپادی ارتش به پایگاه آمریکا در بحرین/ تنگه هرمز کاملا بسته شد

این برای دومین شب متوالی است که ارتش آمریکا حملات گسترده ای علیه ایران انجام می دهد. بامداد امروز برخلاف روز قبل، نقاطی در عمق خاک ایران هم مورد هدف قرار گرفتند. سپاه و ارتش هم در بیانیه هایی گفتند به پایگاه های آمریکا در اردن، کویت و بحرین حملاتی انجام داده اند.
ارتش آمریکا بامداد امروز حملاتی علیه چند منطقه در نقاط مختلف ایران انجام داد. 3 نفر در استان تهران در این حملات زخمی شدند.
به گزارش عصرایران، در واکنش، ایران هم اعلام کرد به پایگاه های آمریکا در کشورهای اردن، کویت و بحرین حمله کرده است.
 این برای دومین شب متوالی است که ارتش آمریکا حملات گسترده ای علیه ایران انجام می دهد. بامداد امروز برخلاف روز قبل، نقاطی در عمق خاک ایران هم مورد هدف قرار گرفتند.
سپاه و ارتش هم در بیانیه هایی گفتند به پایگاه های آمریکا در اردن، کویت و بحرین حملاتی انجام داده اند.
همچنین سپاه از بسته شدن کامل تنگه هرمز خبر داد و گفت 2 کشتی که قصد عبور بدون هماهنگی را داشته اند را مورد هدف قرار داده است. ß

ترامپ: ایران برای رسیدن به توافق بیش از حد تعلل کرد؛ حالا باید بهای آن را بپردازد
رادیو فردا
۲۰/خرداد/۱۴۰۵

رئیس‌جمهور ایالات متحده روز چهارشنبه ۲۰ خرداد گفت که ایران برای رسیدن به توافقی که می‌توانست برایش بسیار خوب باشد بیش از حد تعلل کرد و حالا باید بهای آن را بپردازد.
دونالد ترامپ در پیامی در شبکه اجتماعی خود، تروث سوشال، نوشت: «ارتش ایران کاملاً در وضعیت آشفته‌ای قرار دارد. بخش زیادی از آن، مانند نیروی دریایی و نیروی هوایی، عملاً دیگر وجود ندارد؛ آن‌ها کاملاً شکست خورده‌اند».
او افزود: «ایران فقط حرف می‌زند و عمل نمی‌کند. قلدر خاورمیانه مُرده است!!! آن‌ها برای رسیدن به توافقی که می‌توانست برایشان بسیار خوب باشد بیش از حد تعلل کردند و حالا باید بهای آن را بپردازند!!!»
دونالد ترامپ در این پیام خود توضیحی بیشتری دربارهٔ «پرداخت بها» و همچنین آیندهٔ مذاکرات جاری میان ایران و آمریکا نداد، اما همزمان فاکس‌نیوز به نقل از دونالد ترامپ گزارش داد که او «به صدور دستور حملات جدید علیه نیروگاه‌ها و پل‌های ایران بسیار نزدیک شده است».
رئیس‌جمهور آمریکا دقایقی بعد نیز در شبکه اجتماعی خود تروث سوشیال خطاب به رسانه‌هایی که او آن‌ها را «رسانه‌های اخبار جعلی» می‌خواند نوشت که محاصره دریایی بنادر ایران «موفق‌ترین محاصره در تاریخ جنگ‌های دریایی» و «یک دیوار فولادی» است و «هیچ چیز از آن عبور نمی‌کند مگر این‌که ما بخواهیم»

ß

ابراهیم والی:

ریوایول: ایران را از نو بیندیشیم، سپتامبر ۲۰۲۵
راهی از دیروز به فردا
نخستین پیش‌نویس این متن در سپتامبر ۲۰۲۵ نوشته شد. آنچه امروز می‌خوانید، بازگشت دوباره به همان ایده‌ها و دغدغه‌هاست؛ نوعی «ریوایول» یک بحث بنیادین دربارهٔ حق تعیین سرنوشت، تنوع ملی و آیندهٔ دموکراسی در ایران.
تحولات سیاسی و فکری ماه‌های اخیر، بار دیگر نشان داده است که مسئلهٔ حقوق ملیت‌ها، اقوام و حق تعیین سرنوشت در ایران نه موضوعی حاشیه‌ای، بلکه یکی از پرسش‌های بنیادین آیندهٔ کشور است. در شرایطی که از یک‌سو گرایش‌های محافظه‌کار و ملی‌گرای افراطی در بخشی از جریان‌های سلطنت‌طلب می‌کوشند هرگونه بحث دربارهٔ تنوع ملی و زبانی را با برچسب «تجزیه‌طلبی» بی‌اعتبار سازند، و از سوی دیگر ایدئولوگ‌های جمهوری اسلامی همچنان بر روایت تمرکزگرایانه و یکسان‌ساز خود پافشاری می‌کنند، ضروری است که این بحث بار دیگر به دستور کار نیروهای دموکراتیک بازگردد.ß

دکتر مهدی روسفید :
میان استیلا و انشقاق
از کودتا تا جنگ، و ضرورت آشتی ملی بھثابه  شرط امکان آینده

آشتی با حقیقت؛ نه با فراموشی
مقاله دیروز من با عنوان «میان استیلا و انشقاق» و بیوژه اشاره ام به کودتای ٢٨ مرداد، واکنشھای
فراوانی برانگیخت. برخی آن را ستودند، برخی آن را رد کردند و گروھی نیز اساسا وقوع کودتا را انکار نمودند. اما آنچه بیش از ھمه توجه مرا جلب کرد، نه اختلاف بر سر گذشته  بلکه  اختلاف برسر آینده بود.
دسته ای از مخاطبان با شدت تمام با مفھوم «آشتی ملی» مخالفت کردند. پرسش آنان ساده اما سنگین بود: «آشتی با چه کسی؟ با کسانی که زندان ساختند، اعدام کردند، تبعید کردند و یک ملت را باین روز انداختند؟»
این پرسش را نمیتوان با شعار پاسخ داد. پشت آن درد، خشم، خاطره و رنج نھفته است. اما درست درھمین نقطه است که فلسفه سیاست آغاز میشود؛ آنجا که انسان ناچار است میان آنچه دوست دارد وآنچه درست است، تمایز قائل شود.

مھاجرت، مادرزن و شکست ژئوپولیتیکی پروژه یونان

قرارگاه خاتم‌الانبیاء "توقف عملیات" علیه اسرائیل را اعلام کرد
مریم همتی

قرارگاه خاتم‌الانبیاء می‌گوید عملیات نظامی علیه اسرائیل "متوقف" شده استعکس: Irgc Official Webiste/ZUMA/IMAGO
قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء از "توقف عملیات" علیه اسرائیل خبر داد. در اطلاعیه‌ این قرارگاه که خبرگزاری‌های داخلی منتشر کرده‌اند، تأکید شده است که "در صورت تداوم تجاوزات و شرارت‌ها از جمله در جنوب لبنان" نیروهای مسلح جمهوری اسلامی حملات خود را "شدیدتر و کوبنده‌تر" از سر خواهند گرفت.
قرارگاه خاتم‌الانبیاء اندکی پیش در اطلاعیه‌ای دیگر مدعی شده بود که سپاه پاسداران در موج جدید حملات خود علیه اسرائیل "ضربات سنگین، هدفمند، هوشمندانه و خسارت‌بار" را به اهداف "مهم و حساس" این کشور وارد آورد.
ابراهیم ذوالفقاری، سخنگوی قرارگاه مرکزی حضرت خاتم‌الانبیا، در اطلاعیه‌ای آمریکا و اسرائیل را "دشمنان بازنده در جنگ" خواند و هشدار داده بود که جمهوری اسلامی و "نیروهای مقاومت" در منطقه "هرگز سر تسلیم فرود نخواهند آورد و در صورت تداوم تجاوز و شرارت با شدت بیشتری با آنها برخورد خواهد شد".
از سوی دیگر علاءالدین بروجردی، رئیس کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، تهدید کرده است که ایران تسلیحاتی دارد که اگر به کار بگیرد، "زندگی" اسرائیلی‌ها "مختل می‌شود".
سازمان اطلاعات سپاه پاسداران نیز با انتشار پیامی در شبکه ایکس مدعی "موفقیت" عملیات "نظامی، امنیتی و سایبری" شامگاه یکشنبه علیه اسرائیل شد.

اگر جنگ شد،
اگر اینترنت قطع شد،
اگر دیگه نتونستیم از حال هم باخبر بشیم،
اگه برای هر کدوم از ما اتفاقی افتاد

فقط اینو یادتون باشه :
ما زندگی رو دوست داشتیم.
ما طرفدار مرگ، ویرانی و نفرت نبودیم.
ما با استبداد مخالف بودیم چه داخل چه خارج.

دل ما برای مردم ایران می‌تپید.
برای کودکی که باید آینده داشته باشه ،
برای زنی که باید بی‌ترس زندگی کنه،
برای مردی که نباید زیر بار تحقیر خم بشه.

ما زندگی بهتر میخواستیم.
برای همه
بی‌استثنا.
شاید آرمان‌گرایانه بود.
اما آرمانِ ما، زندگی بود نه ویرانی.

اگه صدامون قطع شد،
بدونید که تا آخر سمت زندگی ایستاده بودیم...❤️‍🩹