Der Mahatma Gandhi Persiens
Mehdi Bazargan (1907–1995) war Gläubiger, Gelehrter
und Widerstandskämpfer – einer der klügsten Köpfe, die das moderne Persien
hervorgebracht hat. Warum die Welt ihn vergessen hat und der Iran ihn heute
brauchen würde. à
Roger Köppel 22.04.2026
Der Mann, um den es geht, starb an einem kalten
Januarmorgen 1995 in Zürich. Er war 87, herzkrank, auf dem Weg in die
Vereinigten Staaten zu einer Operation, als ihn kurz nach der Landung in Kloten
der Infarkt niederwarf. Ein Helikopter brachte ihn ins Spital. Dort starb er.
Ein leiser Tod, fern der Heimat. Ein Tod, der fast niemandem auffiel. Und doch
war der Tote, dessen Leichnam wenige Tage später unter strenger Bewachung nach
Teheran zurückgeflogen wurde, der erste Premierminister der Islamischen
Republik Iran. Ein frommer Muslim. Ein Absolvent der Pariser École centrale. Ein Thermodynamiker, der das 20. Jahrhundert besser
verstanden hatte als die meisten Theologen seiner Zeit. Sein Name: Mehdi Bazargan. . à |
|
Machtwechsel
im Iran
Die zentrale Führung in der Islamischen Republik liegt nun bei der
Revolutionsgarde. Der Einfluss der Hardliner in Teheran wächst – mit
weitreichenden Folgen für die Region
BLZ, 15.04.2026, von RUSLAN SULEYMANOV
Wir haben das Regime bereits gewechselt. Wir haben es jetzt mit völlig anderen
Leuten zu tun, mit denen noch nie jemand verhandelt hat. Eine völlig andere
Gruppe. Ich betrachte dies daher als Regimewechsel“, erklärte US-Präsident
Donald Trump vor etwa zwei Wochen.
Als er Ende Februar die gemeinsame Militäroperation der USA und Israels gegen
den Iran startete, verstand Washington unter dem Begriff „Regimewechsel“
offensichtlich etwas anderes. Doch Trump hat nicht ganz Unrecht. Ein
Regimewechsel in der Islamischen Republik hat tatsächlich stattgefunden. à |
|
Pax
Americana am Ende
Nach dem Kontrollverlust im Persischen Golf können die USA die freie
Schifffahrt nicht mehr garantieren
BLZ, 15.04.2026, von THOMAS FASBENDER
Donald Trumps gewaltigen Zorn – „Epic Fury“ – sollten
die iranischen Mullahs zu spüren bekommen; die US-Luftangriffe seit dem 28.
Februar waren als Strafaktion und Enthauptungsschlag gedacht. Knapp sechs
Wochen später kontrollierte erst der Iran die Straße von Hormus,
eine Lebensader der globalen Energieversorgung, und die USA ließen sich auf
einen undurchsichtigen Waffenstillstand ein. Dann scheitern die
Friedensgespräche beider Seiten in Pakistan – und Trump antwortet verärgert
darauf, in dem er nun selbst die Straße von Hormus
blockiert. Nadelstiche gegen das Seerecht Solche Nachrichten markieren eine
historische Zäsur. Seit der Niederwerfung Napoleons vor mehr als 200 Jahren
garantierten angelsächsische Kriegsmarinen die Freiheit der Meere, anfangs die
der Briten, später die der USA. Weder die Schlachtschiffe des letzten deutschen
Kaisers noch Hitlers U-Boote konnten ihnen Paroli bieten.à |
|
USA verschieben geplanten Angriff auf Iran, Teheran
reaktiviert Raketenstellungen

Die Spannungen zwischen den Vereinigten Staaten und dem Iran haben sich erneut verschärft.
Nach Angaben eines amerikanischen Regierungsvertreters hat Teheran dutzende
Raketenstandorte wieder in Betrieb genommen und bereitet sich offenbar auf eine
mögliche Wiederaufnahme militärischer Auseinandersetzungen mit den USA vor.
Wie die Zeitung The New York Times berichtete, verlegte der Iran zuletzt
mehrere Raketenabschussrampen. Die Maßnahmen gelten laut dem zitierten
US-Beamten als Vorbereitung auf ein mögliches neues Konfliktszenario in der
Region.
Auslöser der jüngsten Entwicklungen sind Aussagen von US-Präsident Donald
Trump. Trump erklärte am Montag, dass ein für Dienstag geplanter Militärschlag
gegen den Iran vorerst verschoben worden sei. Hintergrund seien Interventionen
mehrerer Golfstaaten gewesen, die Washington um Zurückhaltung gebeten hätten.
Nach Angaben Trumps hätten sowohl der Emir von Katar als auch der saudische
Kronprinz und der Präsident der Vereinigten Arabischen Emirate darum ersucht,
die geplante Offensive zunächst auszusetzen. Gleichzeitig habe das
US-Verteidigungsministerium den Befehl erhalten, weiterhin in höchster
Alarmbereitschaft zu bleiben. Sollte keine Einigung mit Teheran erzielt werden,
könne ein Angriff kurzfristig wieder auf die Tagesordnung rücken.
Auch diplomatische Kontakte zwischen beiden Staaten laufen offenbar weiter. Der
Sprecher des iranischen Außenministeriums, Esmail Baghaei,
erklärte am Montag, die Gespräche mit den USA würden über pakistanische
Vermittlung fortgesetzt. Zugleich betonte er, dass die Forderung nach
Entschädigungen für entstandene Schäden weiterhin zu den zentralen Positionen
Teherans gehöre und international weiter verfolgt werde.
Die Entwicklungen nähren Sorgen vor einer erneuten militärischen Eskalation im
Nahen Osten. Beobachter verweisen darauf, dass die Kombination aus militärischer
Mobilisierung und gleichzeitig laufenden Verhandlungen auf eine äußerst fragile
Lage hindeutet. |
|
|
مجید
روشن زاده:
ارزیابی
اطلاعاتی
آمریکا، جنگ
خاورمیانه به
سود چین تمام
شد

یک ارزیابی
محرمانه
اطلاعاتی
آمریکا، که روزنامه
واشنگتنپست
جزئیات آن را
فاش کرده، به
این نتیجه
رسیده است که
چین از جنگ
جاری با ایران
سودی راهبردی
میبرد و نفوذ
جهانی خود را
به بهای تضعیف
موقعیت
ایالات متحده
گسترش میدهد.
این گزارش میگوید
پکن در حوزههای
نظامی،
اقتصادی،
دیپلماتیک و
رسانهای دست
بالا را پیدا
کرده و همین
مسئله نگرانی
جدی در وزارت
دفاع آمریکا ایجاد
کرده است.
گزارش
اختصاصی جان
هادسون، بر
پایه گفتههای
مقامهای
آمریکایی
تهیه شده که
به این سند
محرمانه دسترسی
داشتهاند.
این ارزیابی
در هفته جاری
برای رئیس
ستاد مشترک
ارتش آمریکا،
ژنرال دن کین
آماده شده؛ همزمان
با سفر حساس
رئیسجمهور
آمریکا
دونالد ترامپ
به پکن برای
دیدار با رئیسجمهور
چین شی جینپینگ.
این تحلیل
توسط اداره
اطلاعات ستاد
مشترک ارتش
آمریکا و بر
اساس چارچوب
موسوم به
«دایم» تهیه
شده است؛ مدلی
که چهار مؤلفه
اصلی قدرت کشورها
یعنی
دیپلماسی،
اطلاعات و
رسانه، قدرت نظامی
و توان
اقتصادی را
ارزیابی میکند.
بر اساس این
گزارش، چین
توانسته از
جنگ بهرهبرداری
کرده و جایگاه
بینالمللی
خود را تقویت
کند، در حالی
که آمریکا با
فرسایش بخشی
از توان نظامی
و اقتصادیاش
روبهرو شده
است. یکی از
نگرانیهای
اصلی
واشنگتن،
مصرف گسترده
موشکهای
رهگیر و مهمات
هدایتشونده آمریکاست؛
تسلیحاتی که
در هرگونه
رویارویی احتمالی
با چین بر سر
تایوان نقشی
حیاتی دارند.
طبق این
ارزیابی، از
زمان آغاز جنگ
میان آمریکا و
اسرائیل از یک
سو و ایران از
سوی دیگر در اواخر
فوریه، چین
فروش تسلیحات
به متحدان آمریکا
در خلیج فارس
را افزایش
داده است؛ کشورهایی
که هدف حملات
موشکی و
پهپادی ایران
به پایگاههای
نظامی و
تأسیسات نفتی
قرار گرفتهاند.
گزارش
همچنین میگوید
پکن از بحران
جهانی انرژی
که پس از بسته شدن
تنگه هرمز شدت
گرفت، سود
برده است. چین
با ارائه کمکهای
انرژی و تأمین
سوخت برای
کشورهای آسیبدیده،
نفوذ سیاسی
خود را گسترش
داده و همزمان
از ذخایر عظیم
نفتی و توسعه
انرژیهای
تجدیدپذیرش
بهره گرفته
استß |
|
مجید
روشن زاده:
تردید در
جدیت حمله
آمریکا به
ایران

اعلام
دونالد
ترامپ، رئیسجمهور
آمریکا، مبنی
بر تعلیق حملهای
که قرار بود
روز سهشنبه
علیه ایران
انجام شود،
موجی از بحثها
درباره
افزایش نقش
دیپلماسی و
میانجیگریهای
منطقهای
برای جلوگیری
از بازگشت جنگ
به خاورمیانه
به راه
انداخته است.
این تحول در
حالی رخ میدهد
که اختلافنظرها
درباره حدود
قدرت نظامی
آمریکا و توان
ایران برای
مقاومت
همچنان ادامه
دارد و در همین
میان، نقش
کشورهای عربی
خلیج فارس به
عنوان عاملی
تعیینکننده
در سوق دادن
واشنگتن به سمت
تنشزدایی
برجسته شده
است.
در همین
چارچوب،جفری
ساکس،
اقتصاددان و
اندیشمند
آمریکایی و
مدیر شبکه
راهکارهای
توسعه پایدار
سازمان ملل،
در گفتوگو با
الجزیره
مباشر تأکید
کرد که ایالات
متحده گزینه
نظامی مؤثری
علیه ایران در
اختیار ندارد.
او هشدار داد
هرگونه حمله
تازه میتواند
پیامدهای
گستردهای
برای کشورهای
خلیج فارس و
اقتصاد جهانی
به همراه
داشته باشد.
ساکس بعید
دانست که
ترامپ وارد
جنگی تازه با
ایران شود و
گفت تهدیدهای
مکرر او
الزاماً به معنای
وجود توان
واقعی برای
اجرای چنین
سناریویی
نیست. به گفته
او، ازسرگیری حملات
نظامی
اشتباهی
پرهزینه برای
آمریکا و متحدان
منطقهای آن
خواهد بود.
او همچنین
اشاره کرد که
عقبنشینی
ترامپ از
اجرای حمله،
پس از تماسها
و رایزنیهایی
با امیر قطر،
ولیعهد
عربستان
سعودی و رئیس
امارات متحده
عربی صورت
گرفته است؛
موضوعی که از
نگاه ساکس
نشاندهنده
افزایش
نگرانیها
نسبت به خطر
لغزش منطقه به
سوی جنگی
فراگیر است.
وی نقش
کشورهای خلیج
فارس را در
سوق دادن واشنگتن
به سمت آرامسازی
بحران، مثبت و
تعیینکننده
توصیف کرد.
این
تحلیلگر
آمریکایی راهحل
واقعبینانه
را بازگشت
آمریکا به
برجام دانست؛
توافقی که دولت
ترامپ در سال
۲۰۱۸ از آن
خارج شد. ساکس
معتقد است
ایران در
شرایط کنونی
به دنبال
دستیابی به
سلاح هستهای
نیست و آنچه
ضرورت دارد،
رسیدن به
تفاهمی مبتنی
بر نظارت بینالمللی،
کاهش تحریمها
و آزادسازی
داراییهای
مسدودشده
ایران است.
او در
ادامه، سیاستهای
ترامپ را ناشی
از «توهم»
تکرار
الگوهای
مداخله سریع
آمریکا در
کشورهای دیگر
دانست و تأکید
کرد مقایسه
ایران با
ونزوئلا، به
دلیل تفاوتهای
گسترده
جغرافیایی،
نظامی و
سیاسی، تحلیلی
سادهانگارانه
است.
ساکس
همچنین
انتقادهای
تندی متوجه
بنیامین نتانیاهو،
نخستوزیر
اسرائیل، کرد
و او را متهم
ساخت که
آمریکا را به
سمت جنگهای
پرهزینه با
ایران سوق میدهد.
به گفته او،
افکار عمومی
آمریکا بهویژه
در میان نسل
جوان، بهتدریج
در حال فاصله
گرفتن از
سیاستهای
اسرائیل و
مخالفت با
ادامه جنگها
در خاورمیانه
است.
او پیشبینی
کرد که حمایت
از راهحل دو
کشوری در
آمریکا
افزایش یابد و
روابط واشنگتن
و تلآویو نیز
در سالهای
آینده وارد
مرحلهای از
تغییرات
تدریجی شود.
|
|
پگاه
آهنگرانی: با
مستندم
خواستم
یادآوری شود
مردم ایران
چقدر زیبا
برای آزادی
تلاش کردهاند

«تمرینهایی
برای یک
انقلاب»، فیلم
تازه پگاه
آهنگرانی،
بازیگر و
مستندساز
ایرانی
روایتی شخصی است
که با تکیه بر
آرشیوهای
خانوادگی و
تصاویر اعتراضات
خیابانی، چند
دهه اخیر
تاریخ ایران
را از خلال
تجربه زیسته
خودِ او
بازخوانی میکند.
آهنگرانی که
فیلمش در بخش
ویژه جشنواره
فیلم کن به
نمایش درآمد،
در گفتوگو با
بخش فارسی
رادیو بینالمللی
فرانسه
دربارۀ ایده
«انقلاب
نهایی» گفت
تصور روشنی از
آن ندارد، اما
اگر قرار باشد
تصویری از آن
وجود داشته
باشد، دوست
دارد «ترکیبی»
از جنبشهای
معاصر ایران،
از «زن،
زندگی، آزادی»
تا خیزش دیماه
گذشته و «آنچه
در ۸۸ اتفاق
افتاد» باشد.
توسط:ار.اف.ای
مستند
«تمرینهایی
برای یک
انقلاب» ساخته
پگاه
آهنگرانی روز
شنبه و یکشنبه
در بخش نمایشهای
ویژه
هفتادونهمین
جشنواره فیلم
کن به نمایش
درآمد. این
مستند فیلمی
شخصی و آرشیوی
است که با
مرور بیش از
چهار دهه از
تاریخ ایران،
روایتی از
حافظه شخصی،
درهمتنیده
با خاطره
جمعی، سرکوب و
مقاومت در
ایران ارائه
میدهد.
آهنگرانی پیش
از نمایش فیلم
در سخنانی
کوتاه در حضور
تیری فرمو، مدیر
جشنواره فیلم
کن، اثرش را
به «مادرانی
که فرزندانشان
را در راه
آزادی از دست
دادهاند»
تقدیم کردß |
|
دکتر مهدی
روسفید:
شھر بی
تحمل؛ روایت
انشقاق و فرسایش
معنا |
|